محمد دوامی
بیش از یک هفته است چندین منطقه حساس در حومه پاریس دستخوش ناآرامی است. این ناآرامی به سرعت به صورت یک شورش جدی در آمده است.
به آتش کشیده شدن بیش از 500 خودرو و جنگ و گریز خیابانی تصویر یک بحران تمامعیار را در حومه پاریس به نمایش گذاشته است.
ناآرامی از آنجا کلید خورد که دو تن از نوجوانان ساکن در شهرک "کلیشی - سو - بوآ" به ضرب گلوله پلیس کشته میشوند. اما حجم اعتراض و درگیریها نشان میدهد که قتل این دو نوجوان تنها کبریتی به انبار باروت نارضایتی مردم در این منطقه بوده است. دولت نزدیک به دو هفته است نتوانسته آشوب را مهار کند. جلسه فوقالعاده هیات دولت و اخذ تصمیمات ویژه هم چیزی از بحران نکاسته است از این میان موضعگیری وزیر کشور فرانسه آقای نیکولا سارکوزی هم جالب است. خبرگزاری فرانسه دیروز اعلام کرد وزیر کشور فرانسه گفته است: "ناآرامیها سازمان یافته است ما هرگز میدان را ترک نخواهیم کرد و از نظام جمهوری دست نخواهیم کشید و عاملان شورش را رها نخواهیم کرد!"
این موضعگیری را میتوان نوعی اعلان جنگ با اعتراض گسترده مردمی در حومه پاریس تلقی کرد. البته با صورت مسالهای که وزیر کشور فرانسه از بحران ارایه میدهد و آن اینکه ناآرامیها اساس نظام و جمهوریت فرانسه را تهدید میکند، حکایت از برخورد خشونتآمیز با معترضین در آینده نزدیک دارد. دولت فرانسه باید بداند با نوشتن چنین صورت مسالهای نمیتواند روی نقض حقوق بشر در کنترل و مهار این بحران سرپوش بگذارد ضمن اینکه ریشه این بحران در ستم دولت فرانسه به مهاجران مغربی و آفریقایی است که در این مناطق در نهایت فقر زندگی میکنند. به هر حال نقض حقوق بشر در کشوری که به ظاهر پرچمدار آزادی در اروپاست در زیر نگاه تیز بین ملتهای جهان به ویژه خود اروپاییهاست و کمترین خشونت در مهار این بحران در تاریخ نقض حقوق بشر در فرانسه ثبت خواهد شد.