تاریخ انتشار : ۲۰ مهر ۱۳۸۹ - ۰۹:۲۲  ، 
شناسه خبر : ۱۸۶۷۴۹

اول و دوم بهمن 1357
اشاره:
در آغاز بهمن، ماه پیروزی نور بر ظلمت و ماه تفوق سپاه حق به جنود شیطان قرار داریم. بهمن، ماهی که در آن نهال انقلاب کفر برانداز ملت مسلمان ایران، با رهبری خمینی بت‌شکن، آن ابر مرد استثنایی جهان اسلام در عصر حاضر، بارور گردید جایگاه خاصی در تاریخچه انقلاب شکوهمند اسلامی ایران دارد. این ماه یادآور رشادتها، جانفشانیها و مبارزات قهرآمیز ملتی است که با دست خالی و سینه‌ای مالامال از عشق به اسلام و با سلاح الله‌اکبر به ستیز علیه دژخیمی که تا بن دندان به سلاحهای مدرن روز مسلح بود شتافت در و سایه الطاف واسعه الهی فرشته پیروزی را در آغوش کشید و رایحه مطبوع آزادی را استشمام نمود. اکنون بار دیگر در این ماه پرخاطره و عزیز قرار گرفته و در آستانه پانزدهمین سالگرد پیروزی افتخارآفرین انقلاب اسلامی ایران قرار داریم. از اینرو صفحات تاریخ پانزده ساله این انقلاب را ورق می‌زنیم و خاطرات آن روزهای حماسه خون و قیام را یکبار دیگر مرور می‌کنیم. باشد تا بار دیگر خاطره شهیدان گلگون کفن انقلاب و همانها که با نثار خون خود انقلاب را به ثمر رساندند را ارج بگذاریم. یادشان گرامی و راهشان پر رهرو باد.
انتظار برای بازگشت امام(ره) به میهن اسلامی

در روز اول بهمن 1357 هجری شمسی امام خمینی رهبر عظیم الشان انقلاب اسلامی ایران با ایراد بیاناتی ضمن برشمردن جنایات شاه، رئوس کلی حکومت عدل اسلامی را بیان می‌کنند. همچنین امام تاکید می‌نمایند که مردم در قیام خویش تنها خدا را در نظر بگیرند و فقط برای او قیام کنند. امام در این مورد می‌فرمایند:
«کوشش کنید که قیام شما، این نهضتی که دارید، نهضت الهی باشد، لله باشد. من نمی‌توانم باور کنم که کسی مبادی معنوی نداشته باشد و برای مردم کوشش کند. من اصلاً باورم نمی‌آید ...»
در این روز همچنین تظاهرات و راهپیمائیهای مردم با شور و امید ادامه دارد. در تجمعات مختلف آنچه بیش از همه مورد بحث و گفتگو است، زمان و چگونگی بازگشت امام خمینی به ایران، کیفیت استقبال از ایشان، نوع برخورد احتمالی عاملان شاه با این موضوع و ... می‌باشد.
ُدر حالی که بختیار و سایر عوامل رژیم صحبت از ممانعت ورود امام به ایران می‌کنند، مردم و شخصیتهای انقلاب مقدمات این امر را با جدیت آماده می‌نمایند و به تشکیلاتی که برای این امر ضرورت دارد سر و سامان می‌دهند و با سرعت زمینه‌های لازم را برای اداره امور آماده می‌نمایند.
در این رابطه بختیار تحت فشار عمومی و برای نشان دادن چهره باصطلاح دمکرات مآبانه خویش و فریب مردم، تعدادی از زندانیان سیاسی را آزاد می‌کند.
از سوی دیگر حمله چماقداران که توسط رژیم تشکیل یافته‌اند، بیشتر شده است. آنها دزدانه و دور از چشم مردم به افراد بی‌دفاع در راهها و نقاطی که مردم در آنجا حضور ندارند، حمله می‌کنند. جاده‌های بندر انزلی، هرسین، هشتپر، ایلام، خرم‌آباد، بوشهر و .... مناطقی هستند که مورد هجوم چماقدارها قرار گرفته‌اند در شهرهایی همچون نجف‌آباد نیز درگیری و زد و خورد سختی بین مردم و چماقداران صورت گرفته است. روز دوم بهمن سال 1357، سیدجلال تهرانی که بعد از فرار شاه رئیس شورای سلطنت شده بود. برای ملاقات با امام خمینی رهسپار پاریس می‌گردد.
اما امام خمینی از پذیرفتن وی به عنوان رئیس شورای سلطنت خودداری می‌کند و پذیرفتن ایشان را منوط به استعفای ایشان از ریاست شورای سلطنت و غیرقانونی دانستن آن می‌نمایند. بدین ترتیب رئیس شورای سلطنت با انتشار یک اطلاعیه استعفای خویش را اعلام می‌کند و در این روز خبر آن در همه جا پخش می‌شود. با پخش خبر استعفای رئیس شورای سلطنت و غیرقانونی خواندن شورای سلطنت توسط رئیس این شورا، ضربه مهلک دیگری بر پیکر رژیم شاه وارد می‌شود.
در روز دوم بهمن 57 همچنین امام خمینی با ارسال پیامی به یکی از روحانیون منطقه بویراحمد، از عشایر غیور می‌خواهند که در مناطق مربوط به خودشان مراقب نظم و امنیت باشند و حرکت احتمالی افراد ماجراجو و دشمنان دین را زیر نظر بگیرند.
امام در بخشی از پیام خویش می‌فرمایند: از عواطف اسلامی شما سلحشوران مسلمان و طرفداران جمهوری اسلامی متشکرم. امید است در پرتو حکومت عدل و افراشته شدن پرچم اسلام، آزادی و امنیت و استقلال نصیب ملت محترم ایران شود. اینجانب از طوایف بویراحمد و سایر طوایف شجاع ایران تقاضا دارم که در حفظ نظم و امنیت منطقه خودشان کمال مراقبت را بنمایند و در این موقع حساس که به وطن ما می‌گذرد، نگذارند اشخاص ماجراجو به بدخواهان دین و کشور بهانه دهند ....
5 بهمن 1357
واکنش خشم‌آلود مردم علیه اقدامات جنون‌آمیز بختیار

* عاملان شاه برای جلوگیری از ورود امام خمینی به ایران اعلام می‌کنند که گذشته از فرودگاه مهرآباد، تمامی فرودگاههای کشور در تمامی نقاط ایران تا سه روز بسته است و هیچ هواپیمایی اجازه فرود و صعود از فرودگاه را ندارد. اقدامات جنون‌آمیز و حاکی از وحشت عاملان شاه مردم سراسر کشور را بیش از پیش به خشم آورده است.
شهرهای سراسر کشور در اعتراض به دولت نامشروع و غیرقانونی بختیار، یکپارچه شاهد قیام و راهپیمایی و تحصن است.
تظاهرات و راهپیمائیهای عظیم و اعتراض‌آمیز مردم در تمامی شهرها ادامه دارد. این وضع در تهران چهره دیگری به خود گرفته است زیرا این روزها به دلیل ورود انبوهی از مشتاقان امام خمینی به تهران جهت شرکت در مراسم استقبال شلوغ‌تر از همیشه شده است.
بدنبال اقدامات پست و ذلیلانه عاملان شاه در تلاش برای جلوگیری از ورود امام خمینی به ایران، امام برنامه سفر خویش را تغییر می‌دهند و طی پیامی به ملت می‌فرمایند: من از ملت ایران خصوصاً اهالی شهرستانها و روستاهای کشور که متحمل زحمت شده‌ و از نقاط دور و نزدیک به تهران آمده‌اند، تشکر می‌کنم. امیدوارم با میزبانان خود، اهالی محترم و آگاه تهران همگامی کرده و در راهپیمایی آنان شرکت کنم و مظالم دولت حیله‌گر و غیرقانونی را افشا نمایم. از اینکه ایادی اجانب فرودگاههای سراسر ایران را به روی من بسته‌اند، به ناچار تصمیم گرفته‌ام که روز یکشنبه 29 صفر (8 بهمن 57) به کشور برگشته و چون سربازی در کنار شما به مبارزه علیه استعمار و استبداد تا پیروزی نهایی ادامه دهم ...
در روز پنجم بهمن سال 1357 عامل رژیم شاه با مجبور کردن نظامیان و خانواده‌های آنها گروهی را وادار به تظاهرات به نفع بختیار و قانون اساسی می‌کنند تا در مقابل تظاهرات میلیونی و همیشگی مردم، خودی نشان بدهند و باصطلاح، یک حرکت مردمی را به سود شاه انجام دهند. تظاهرات مذکور با زحمت فراوان برگزار شد اما نه فقط نفعی برای رژیم نداشت بلکه حیثیت آنها را بر باد داد و زبونی بختیار را بیش از گذشته آشکار می‌کند، زیرا کمی افراد تظاهر کننده و افشای اجباری بودن آن توسط نظامیان متعهد و طرفدار انقلاب، توطئه ژنرالهای شاه را خنثی می‌نماید.
7 بهمن 1357
تظاهرات مردمی گسترش می‌یابد
روز هفتم بهمن سال 57 مصادف با سالروز رحلت حضرت رسول اکرم(ص) و امام ششم حضرت صادق(ع) است. به همین مناسبت تظاهرات بسیار بزرگ دیگری در سراسر ایران برپا می‌شود و مردم نسبت به جنایات عوامل پس‌مانده رژیم متعفن طاغوت ابراز انزجار می‌کنند.
در تظاهرات بسیار گسترده امروز چیزی که بیش از همه جلوه‌گر است، شعار «وای به حالت بختیار، اگر خمینی دیر بیاد» می‌باشد.
بستن فرودگاهها و ممانعت از بازگشت امام خمینی، خبر تیرباران و زندانی کردن نظامیان طرفدار انقلاب اسلامی توسط ژنرالهای شاه، کشتار دیروز مردم در چندین شهر و ... موضوعاتی هستند که خشم مردم را به نهایت رسانده‌اند و این خشم در تظاهرات امروز بخوبی جلوه‌گر است. مردم با کوبیدن پاهای خویش بر زمین در هنگام راهپیمایی و با فریاد «رهبران، رهبران، ما را مسلح کنید» خشم فزاینده خویش را به خوبی نشان می‌دهند. بالاخره در هنگامی که تظاهرات به اوج خویش می‌رسد، قطعنامه راهپیمایی در 8 بند قرائت گشته و مردم آنرا تصویب می‌نمایند: در بخشهایی از قطعنامه راهپیمایی آمده است:
رژیم منفور و باطل سلطنتی و تمام بقایا و دنباله‌ها و تفاله‌های آنان از قبیل شورای سلطنت و ولایت‌عهدی و مجلسین فرمایشی موجود از نظر ملت ایران مردود و غیرقابل قبول است. (فریاد مردم: صحیح است، صحیح است، صحیح است)
همان گونه که رهبر جنبش حضرت آیت‌الله العظمی امام خمینی کراراً تاکید کرده‌اند هر کابینه که با حفظ رژیم گرچه به صورت شورای سلطنت به وسیله هر کس و هر گروه و با هر سابقه از جمله دولت غاصب کنونی تشکیل گردد از نظر ملت ایران غیرقانونی و محکوم است. مردم ایران مشتاقانه و بی‌صبرانه در انتظار قدوم پیشوای محبوب و رهبر عظیم‌الشان دقیقه‌شماری می‌کند و هیچگونه بهانه و عذری را در مورد جلوگیری از ورود ایشان به کشور نمی‌پذیرد و برای رسیدن به آرزوی مقدس خویش حق توسل به هر وسیله و هر شیوه را حفظ می‌کند. مبارزات پی‌گیر و بی‌امان و همه جانبه ما تا رسیدن به نظام عدل اسلامی که هدف نهایی اعلام شده جنبش است ادامه خواهد داشت و در این راه از همه امکانات و شیوه‌های مناسب در مراحل و شرایط مختلف استفاده خواهیم کرد.
ما حمله وحشیانه دژخیمان رژیم به مردم را در تهران و سنندج و شهرستانهای دیگر که منجر به شهادت و زخمی شدن جمعی از مردم دلیر و فداکار مسلمان گردیده و کشاندن نظامیان را با لباس مبدل به خیابانها با شعار فریب‌کارانه و حمایت از قانون اساسی محکوم می‌کنیم.
8 و 9 بهمن 1357
تحصن در دانشگاه تهران و کشتار مردم در اطراف میدان انقلاب
تظاهرات خشم‌آگین مردم علیه باقی مانده‌های رژیم شاه همچنان با شدت و قوت ادامه دارد.
آنچه در این روزها به اعتراضات مردم اوج می‌بخشد خبر تحصن روحانیون در مسجد دانشگاه تهران است.
روحانیون زیادی که در راس آنها علمای بزرگی چون آیت‌الله العظمی منتظری، آیت‌الله بهشتی، آیت‌الله صدوقی و ... قرار دارند به عنوان اعتراض به بستن فرودگاهها و ممانعت از بازگشت امام خمینی به وطن، از امروز در مسجد دانشگاه تهران متحصن می‌شوند و با صدور اعلامیه‌ای خبر این تحصن را باطلاع عموم می‌رسانند.
متن اعلامیه به این شرح می‌باشد:
ملت مسلمان ایران، حکومت غیرقانونی و غاصب شاهپور بختیار در بی‌شرمی و اهانت به حیثیت ملت ایران روی پیشینیان نوکر صفت خود را سفید کرد. در روز جمعه 6 بهمن در تهران و تبریز و رشت، گرگان و آبادان و سنندج و بعضی از شهرستانهای دیگر دست به کشتارهای فجیع و وحشیانه زد، و با بستن فرودگاههای کشور بر روی رهبر محبوب ملت آیت‌الله العظمی امام خمینی دام‌ظله احساسات پاک مردم شرافتمند ایران را که با قلبی لبریز از عشق و دیدگان پراشک و شوق در انتظار مقدم فرخنده رهبر عظیم‌الشان خود بود، سخت جریحه‌دار ساخت و خشم سهمگین ملت ایران را که ریشه او و اربابانش را خواهد سوخت، بیش از پیش برانگیخت. اینجانبان به عنوان اعتراض به اعمال ضدانسانی دولت غیرقانونی بختیار از ساعت 9 صبح روز یکشنبه 8 بهمن ماه جاری تا بازگشت حضرت آیت‌الله العظمی امام خمینی دام‌ظله به وطن با آغوش پر از مهر ملت، در مسجد دانشگاه تهران تحصن اختیار می‌کنیم ....
با تحصن روحانیون در دانشگاه تهران، محدوده دانشگاه و خیابانهای اطراف محور و مرکز تظاهرات و تجمعات اعتراض‌آمیز مردم علیه عاملان رژیم شاه می‌شود و روحانیون را مورد پشتیبانی قرار می‌دهند. در شهرستانها نیز تظاهرات گسترده‌ای به همین منظور انجام می‌گیرد و علمای شهرستانها خواست و اقدام روحانیون متحصن را مورد حمایت قرار می‌دهند.
* در حالی که روحانیون در دانشگاه تهران متحصن شده‌اند و مردم به جهت حمایت از این اقدام روحانیون در خیابانهای اطراف دانشگاه تهران به تظاهرات پرداخته‌اند، با تحریک مزدوران شاه درگیری شدیدی در میدان انقلاب و نزدیک ستاد ژاندارمری بین نیروهای حکومت نظامی و مردم روی می‌دهد. با آغاز این درگیری و گسترش آن در کوچه‌ها و خیابانهای اطراف، کشتار بیرحمانه مردم در سطح وسیعی آغاز می‌شود.
به مناسبت این کشتار که بعد از حادثه 17 شهریور از خونین‌ترین وقایع سال 57 تا این زمان است، امام خمینی پیامی به مردم مسلمان ایران می‌فرستند. امام خمینی در بخشهایی از پیام خویش می‌فرمایند:
«ملت دلیر با خون جوانان خود، محمدرضای خائن را از صحنه خارج کرد و لکن اجانب یک مهره دیگر را با نقاب ملیت به صحنه آورند. اینان از این مهره‌ها فراوان دارند. سالها با ماسک فریبنده، در خدمت هستند.
به مجرد رفتن مهره‌ای، مهره دیگری را مورد تائید قرار داده‌اند و نمی‌دانند پس از این چه خواهند کرد.
ولی باید بدانند که ملت هوشیار از این نیرنگها غافل نیست، و یکی پس از دیگری را مدفون خواهند کرد.
ملت عزیز! دوستان من! نه به وعده‌های پوچ دولت‌های غیرقانونی اعتناء کنید و نه از هیاهوی دژخیمان بهراسید. نهضت مقدس را به پیش رانید و به آخر رسانید، و دست اجانب و نوکرهای از خدا بی‌خبرشان را از کشور عزیز قطع کنید. خائن اصلی را با خفت بیرون کردید، همت کنید این تتمه را که حاشیه‌ای بیش نیست از صحنه خارج کنید ... من از طبقه شریف ارتش که دستشان به خون جوانان ما آلوده نشده است می‌خواهم که ننگ اطاعت از خیانتکاران را تحمل نکنند و با قاطعیت آنان را از مقابله با ملت بازدارند ....»
امروز نیز همچون روزهای گذشته در تهران و شهرستانها مردم خشمگین و تظاهر کننده، مورد هجوم ماموران حکومت نظامی قرار گرفته و تعداد زیادی شهید و مجروح می‌گردند.
خشم مردم به خاطر حوادثی که بوجود آمده است بیش از گذشته می‌باشد. به دلیل همین خشم فزاینده مردم و تحصن روحانیون در دانشگاه است که عوامل رژیم وحشت‌زده می‌شوند و اعلام می‌کنند که فرودگاه مهرآباد برای ورود امام خمینی باز است. این عقب‌نشینی اجباری بختیار و سایر عوامل رژیم شاه به عنوان یک پیروزی بزرگ دیگر برای مردم قلمداد می‌شود.
«همان کسانی که از شاه سابق طرفداری می‌کردند، حالا از بختیار پشتیبانی می‌کنند ... ملت ایران باید بداند که من در کنار آنان تا آخرین نفس برای حفظ قوانین اسلام و مصالح مملکت به مبارزه خود ادامه می‌دهم و بر همه ملت واجب است تا در این امر پایداری کنند .... ما از کودتای نظامی ترسی نداریم. ملت ایران به کودتای نظامی عادت کرده است. ما پنجاه سال است زیر بار کودتا هستیم ... من در اولین فرصت به ایران خواهم رفت و حقوق ملت ایران را خواهم گرفت ...»
مطالب فوق بخشی از پاسخهای امام خمینی به سئوال خبرنگاران در این روز می‌باشد.
10 بهمن 1357
امام، برای بازگشت به تهران آماده می‌شوند
بازگشت حضرت امام برای روز 12 بهمن قطعی شده است. مردم با خوشحالی و شور و شوق فراوان برنامه وسیعی را برای استقبال از امام خمینی تدارک می‌بینند همه چیز از برگزاری یک استقبال عظیم، چند میلیونی و تاریخی حکایت دارد. از تمام شهرهای میهن اسلامی ایران برنامه‌های وسیعی برای انتقال مشتاقان زیارت حضرت امام به تهران توسط اتوبوسهای بین‌ شهری در تدارک است.
در نوفل‌لوشاتو نیز امام و یارانش بتدریج خود را برای بازگشت به تهران در پی 14 سال تبعید آماده می‌سازند. امام در طول این 14 سال در ترکیه و عراق بسر بردند، سپس با اوجگیری انقلاب اسلامی و فشارهای رژیم بغداد قصد سفر به کویت کردند اما وحشت رژیم کویت از ورود حضرت امام، منجر به آن شد که معظم‌له، برای ارتباط هر چه بیشتر با رسانه‌های گروهی جهان و رساندن پیام انقلاب مردم مسلمان ایران، رهسپار یک کشور اروپایی شوند. امام فرانسه را برگزیدند و در دهکده‌ای در حومه پاریس اقامت کردند. طی 48 ساعت آینده قرار است امام، فرانسه را بقصد تهران و ادامه رهبری نهضت اسلامی ایران، ترک گویند.
تظاهرات مردم در سراسر ایرن با قوت ادامه دارد عوامل رژیم شاه نیز برای اینکه مردم را بترسانند میزان درگیری و رفت و آمد خویش را در خیابانها افزایش داده و مردم را به گلوله می‌بندند. تشنج در داخل ارتش عمق و گسترش یافته است و سربازان به سرعت از ارتش فرار می‌کنند. درجه‌داران، افسران و همافران در پایگاهها و پادگانهای مختلف با نظامیان طرفدار شاه درگیر هستند به همین جهت است که خبرهای مختلف از اعدام و دستگیری نظامیان طرفدار انقلاب اسلامی از هر پایگاه و پادگانی در بین مردم پخش می‌گردد. اعتصاب و مخالفت نظامیان با عوامل شاه ارتش را در همه شهرها فلج کرده است. گسترش مخالفتهای نظامیان طرفدار انقلاب اسلامی بویژه در نیروی هوایی و پیوستن همافران و افسران و درجه‌داران جوان ارتش به مردم سبب شده است که حمایتهای مردمی از آنها اوج بگیرد و همین حمایتهای مردمی ژنرالهای شاه را از دستگیری عمومی آنها برحذر می‌کند. به دنبال این حمایتهای مردمی روحانیون مشهد، امروز با صدور اعلامیه‌ای از نظامیان طرفدار انقلاب اسلامی بویژه کسانی که در پایگاهها و پادگانهای تهران، شیراز، بوشهر، همدان، اصفهان، بندرانزلی و مشهد در خدمت مردمند و بخصوص از اعتصابیون لشکر 27 خراسان حمایت می‌کنند.
11 بهمن 1357
هجرت 14 ساله امام، فردا خاتمه می‌یابد
امروز مردم سراپا شور و نشاط هستند. زیرا آخرین روز انتظار نیز فرارسیده و یازدهم بهمن پایان سالهایی است که بی‌امام و مرجع در زندانی به وسعت ایران زندگی کرده‌اند.
امام پیغام داده‌اند که مردم تشریفات را کنار بگذارند و مردم عاشق امام، با خوشحالی وصف‌ناپذیری مقدمات استقبال را فراهم می‌کنند.
شهر که به واسطه اعتصاب کارکنان شهرداری وضع چندان مطلوبی نداشت تمیز می‌گردد و خیابانها و کوچه‌ها جاروب می‌شوند. در کمیته استقبال از امام هزاران جوان عضو شده‌اند تا نظم و امنیت مراسم استقبال را به عهده گیرند و از جان امام خویش حفاظت نمایند.
پارچه‌هایی که بر روی آنها آیاتی از قرآن، سخنانی از بزرگان دین و گفتارهایی حماسی و انقلابی از امام خمینی و سایر شخصیتهای دینی نوشته شده است زینت‌بخش خیابانها، ساختمانها و درختان عریان از برگ و سبزی گردیده است و تصاویر شهدا و طرحهای گویا و انقلابی به وجه دیگری آذین‌بخش اماکن و خیابانها شده‌اند.
کارکنان برخی از سازمانها مانند رادیو و تلویزیون اعتصاب خویش را بطور موقت شکسته‌اند تا مراسم استقبال را ثبت کنند و آن را به عنوان هدیه‌ای گرانبها به نسلهای آینده این مرز و بوم تحویل دهند.
در حالی که مردم سخت مشغول و شادمان هستند، باقی‌مانده‌های رژیم که پایان زندگی نکبت‌بار خویش را به عیان می‌بینند تمام واحدهای ارتش شاه را به خیابانها می‌کشانند تا مردم را باصطلاح مبهوت قدرت خویش سازند ولی مردم به این اعمال کودکانه ژنرالهای شاه با دیده تمسخر می‌نگرند و همچنان گرم کارند تا مقدمات مراسم بی‌نظیر و شکوهمند استقبال را به پایان برسانند.
درحالی که سر رشته تمام امور از دست باقی مانده‌های رژیم شاه به در رفته است، بختیار برای فریب مردم باصطلاح پیامی صادر می‌کند و ضمن آنکه آمدن امام را به مردم تبریک می‌گوید، اظهار می‌کند که کلیه نظرات معظم‌له (امام خمینی) را مغتنم خواهد شمرد، مردم را تهدید می‌کند که دست از عملیات و تحرکات مخالفت رژیم بردارند. بختیار در حالی اعلام می‌کند نظرات معظم‌له (امام خمینی) را مغتنم خواهد شمرد که در مذاکرات خصوصی با ژنرالهای شاه بطور آشکار می‌گوید من این حرفها را برای فریب مردم می‌زنم.
12 بهمن 1357
ورود پرصلابت امام و استقبال تاریخی و بی‌نظیر مردم
سرانجام انتظار طولانی مردم مسلمان ایران به پایان می‌رسد و هواپیمای حامل امام خمینی در حالی که میلیونها نفر از بهشت‌زهرا تا فرودگاه مهرآباد به انتظار استقبال تاریخی از رهبر خویش نشسته‌اند، در فرودگاه مهرآباد به زمین می‌نشیند. با نشستن هواپیما بر روی باند، صدای «الله‌اکبر»، «خمینی رهبر» فرودگاه را به لرزه درمی‌آورد، گویی مردم در اقیانوسی از نشاط و خوشحالی فرو رفته و پیوسته به شادمانی مشغولند هلهله و شور مردم وصف‌ناپذیر گشته و شعارهای مختلفی سر می‌دهند و سرودهای گوناگونی می‌خوانند. در میان شعارها «خوش‌ آمدی خمینی به خاک خونین ما» اثر خاصی دارد و انسان را به طرز ویژه‌ای تحت تاثیر قرار می‌دهد. از سرودها نیز سرود (خمینی ای امام، خمینی ای امام) از همه گیراتر است.
پس از دقایقی امام خمینی در میان شور و حال عجیب و غیرقابل بیان مردم وارد سالن فرودگاه می‌شوند و طی بیاناتی می‌فرمایند:
من از عواطف طبقات مختلف ملت تشکر می‌کنم. عواطف ملت ایران به دوش من بار گرانی است که نمی‌توانم جبران کنم. من از طبقه روحانیون که در این قضایای گذشته جانفشانی کردند، تحمل زحمات کردند، از طبقه دانشجویان که در این مسائل مصائب دیدند، از جوانان بازار و دانشگاه و مدارس علمی که در این مسائل خون دادند، از اساتید دانشگاه، از دادگستری، قضات دادگستری، وکلای دادگستری، همه طبقات، از کارمندان، از کارگران، از دهقانان، از همه طبقات ملت تشکر می‌کنم ...
امام خمینی بعد از ایراد این بیانات کوتاه و تشکر از مردم سوار بر اتومبیل فرودگاه را به مقصد بهشت‌زهرا ترک می‌کنند. اتومبیل حامل امام خمینی در حالی از فرودگاه خارج می‌شود که توسط گروه کثیری از مشتاقان به شدت حفاظت می‌شوند. اجتماع مردم در مسیر 33 کیلومتری فرودگاه تا بهشت‌زهرا به حدی فشرده است که اتومبیل حامل امام بعد از گذشت چند ساعت به سختی توانسته است به بهشت‌زهرا برسد. در بهشت‌زهرا نیز فشردگی جمعیت به قدری است که یک ساعت طول می‌کشد تا یک مسیر 100 متری طی گردد. فشار جمعیت و هجوم آنها برای دیدن امام سبب می‌شود که از هلیکوپتر کمک گرفته شود و امام توسط هیلکوپتر در محل سخنرانی فرود آیند.
بهر حال امام با زحمت فراوان در جایگاه سخنرانی که در قطعه 17 مربوط به شهدا قرار دارد مستقر می‌شوند، در حالی که مردم شدیداً تحت تاثیر قرار گرفته‌اند و اشک از دیدگانشان سرازیر است.
در مراسم بهشت‌زهرا امام نطق تاریخی خویش را در میان اجتماع عظیم مردم ایران می‌نمایند:
بخشهایی از این نطق تاریخی به این شرح است:
ما در این مدت مصیبتها دیده‌ایم. مصیبت‌های بسیار بزرگ و بعضی پیروزی‌ها حاصل شد که البته آن هم بزرگ بوده، مصیبت‌های زن‌های جوان مرده، مردهای اولاد از دست داده، طفل‌های پدر از دست داده، من وقتی چشمم به بعضی از اینها که اولاد خودشان را از دست داده‌اند می‌افتد، سنگینی در دوشم پیدا می‌شود که نمی‌توانم تاب بیاورم. من نمی‌توانم از عهده این خسارت که بر ملت ما وارد شده است برآیم، من نمی‌توانم تشکر از این ملت بکنم که همه چیز خودش را در راه خدا داد، خدای تبارک و تعالی باید به آنها اجر عنایت فرماید ... من باید عرض کنم که محمدرضا پهلوی این خائن خبیث رفت، فرار کرد و همه چیز ما را به باد داد.
ما می‌گوئیم که خود آن آدم (شاه)، دولت آن آدم، مجلس آن آدم، تمام اینها غیرقانونی است و اگر ادامه به این بدهند اینها مجرمند و باید محاکمه بشوند و ما آنها را محاکمه می‌کنیم. من دولت تعیین می‌کنم، من تو دهن این دولت می‌زنم، من دولت تعیین می‌کنم، من به پشتیبانی این ملت دولت تعیین می‌کنم ...
با آنکه بازگشت امام خمینی به وطن موجی از شادی و خوشحالی را در سراسر ایران پراکنده است، ولی اقدام جاهلانه عوامل رژیم شاه در قطع پخش مستقیم مراسم ورود امام خمینی خشم مردم را برانگیخته است. خشم مردم از این اقدام جاهلانه عوامل شاه به حدی است که برخی از مردم به علت خشم زیاد تلویزیون خویش را شکسته‌اند. قطع پخش مستقیم مراسم، شهرستانیها را که نتوانسته در مراسم استقبال از امام حاضر شوند بیش از دیگران خشمگین کرده و موجب اعتراضات گسترده آنان نسبت به این امر شده است.