حنیف غفاری
“جیمى کارتر”، “زبگنیو برژینسکی”، “هنرى کسینجر” و “مادلین آلبرایت” هریک طى اظهارات جداگانهاى سیاست خارجى ایالات متحده آمریکا در زمان “بوش” را مفتضحانه و در راستاى ایجاد جنگ در خاورمیانه توصیف کردهاند. نکته قابل توجه اینکه بسیارى از جمهورىخواهان نیز سیاستهاى قشر افراطى این حزب یا همان نومحافظهکاران را موجب عقبگرد به نقطه صفر مىدانند. بر همین مبناست که هم اکنون بیش از 40 درصد جمهورىخواهان علنا با سیاستهاى بوش همراه نیستند...
مسلما هیچیک از مخالفان داخلى بوش در ایالات متحده دلسوزان خاورمیانه و نظام بینالملل نیستند. “کارتر”، “برژینسکی” و “کسینجر” در راستاى ایجاد بىنظمى و هرج و مرج در معادلات جهان از هیچ کوششى در زمان خود فروگذار نکردند. البته استراتژىهاى آنها به صورت نرم و پیوسته و بعضا نهان تعریف شده بود.در هر صورت مخالفت امروزى دموکراتها و برخى جمهورى خواهان آمریکا با بوش پسر ناشى از پیش رفتن واشنگتن به سوى نقطه سقوط است. نظریهپردازان مخالفت بوش علىرغم اشتراک نظر در هدف نهایى (تسلط بر کل جهان) با نومحافظهکاران، خط مشى کنونى بوش و همراهانش را نوعى خودکشى در جهان سیاست مىدانند.هماکنون موقعیت کاخ سفید در نزد افکار عمومى جهان و حتى آمریکا به شدت تنزل پیدا کرده است. شکست بوش پسر در جنگ با اسلامگرایان و پیاده کردن طرحهاى ایدهآلگرایانه نومحافظهکاران در نظام بینالملل هماکنون کانون قدرت را در واشنگتن مورد هدف قرار داده است.مسلما در صورت متلاشىشدن کاخ سفید در زمان جرج واکر بوش و همراهانش دموکراتها و جمهورىخواهان مخالف وى نیز در آتش برافروخته شده توسط افراطگرایان خواهند سوخت.در نهایت اینکه مطابق اظهارنظر “نوام چامسکی”، آمریکا در حال پیمودن راه سقوط خود است و در آینده شاهد تبدیل 52 ایالت آمریکا به 52 کشور خواهیم بود...