فرزاد اکبری/عضو شورای مرکزی حزب موتلفه اسلامی
امروز ما وارثان خون شهیدانی هستیم که اگر کوچکترین کوتاهی را مرتکب شویم لیاقت مسند حکومت را از دست داده و وجدان حکم میکند که سریعا در آن تجدید نظر و یا کنارهگیری نماییم. حضرت علی(ع) در خطبه (34) میفرمایند: ای مردم هم من بر شما حقوقی دارم که باید ادا کنید و هم شما بر من حقوقی دارید که باید ادا کنم.
یکی از مهمترین وظایف حاکم نصیحت ملت است. خیرخواهی، مصلحتطلبی و رفع ظلمت. اگر قرار باشد به این موضوع عمل شود، ابتدا باید به یک وظیفه از ملت اشاره کرد. مردم تکلیف دارند حاکمی را انتخاب کنند که عالم به خیر و شر بوده و دانا به مصلحت خود و ملت باشد. هم درونش سرشار از معرفت و نور هدایت باشد و هم زبانش به آن گویا باشد. تقوای الهی حصاری محکم در مقابل تهاجم شیاطین و نفس سرکش به دور او ایجاد کرده باشد، چاهی که خود آب ندارد چگونه میتواند عطش مردم را برطرف کند. ابری که تهی از رطوبت باشد چگونه میتواند بر کویر ببارد. کسی که از خودش نمیتواند حفاظت کند چگونه میتواند حصاری در مقابل مردم ایجاد کند که از دشمن مصون باشند. پس اگر در این تکلیف موفق شدند آنگاه حاکمیت وظیفه دارد که خیرخواه ملت باشد. زوایای تاریک در مسیر حرکت ملت را شناسایی کرده و هشدارهای لازم را به آنها بدهد. نصیحت یعنی اینکه عناصر باطل را که در کمین مردم نشسته شناسایی کند و حق را نیز خوب بشناسد، آنگاه مردم را به این دو نورانیت بخشد و در نهایت امر طی مسیر حق کند.
امروز بخش اعظم داراییهای دنیا در اختیار کمتر از 20 درصد مردم است در کشور ما که حکومت اسلامی بر آن حاکم است، امتیازات وام، مدیریتها، مسند قدرت و وزارت و مدیریت در اختیار کمتر از 30 درصد مردم است. جوانهای ارزشی فراوانی هستند که تنها برای یکصد هزار توامان وام ازدواج مدت زیادی دوندگی میکنند و آخر هم به چیزی نمیرسند، ولی عدهای محدود که صلاحیت اخلاقی و اجتماعی نیز ندارند و اکثرا از خانوادههایی متقلب و فاسد و یا خود افرادی ناسالم هستند، میلیونها و یا میلیاردها وام میگیرند و حتی گاه آن را هم که گرفتهاند به بانک و خزانه دولت بازنمیگردانند. افراد خیانتکار که خون ملت را میمکند. حاکم و والی مهمترین تکلیفش این است که دارائیهای حکومت را بطور مساوی در اختیار همه قرار دهد، هر فرصتی باید بطور مساوی بین مردم تقسیم شود. هر امکانی باید بطور مساوی برای همه مردم هزینه گردد. بالای شهر و پایین شهر مختص بلاد کفر است، نه کشور اسلامی. در مقابل بیتالمال همه باید بسته به شرایط خود مساوی باشند.
حکومت برای اعمال حاکمیت خود و اینکه وظیفه خدمتگزاری را به بهترین وجه بتواند عمل کند، به یک اهرم نیازمند است. "بازرسی و نظارت" اهرمهای عدیدهای مانند دیوان محاسبات، سازمان بازرسی، ستاد مبارزه با مفاسد اقتصادی، ستاد مبارزه با مواد مخدر، ستاد مبارزه با زمینخواری، ستاد مبارزه با ... باید به بازرسی و نظارت بپردازند.
البته حسادت در رفتارها، خود بزرگبینی و تکبر در برخوردها، گریز متخلصین از چنبره قدرت حاکمیت و ... همه از آفت تعدد مراکز نظارتی است. حضرت علی(ع) در چهار سال حاکمیت خود ضمن اشراف کامل بر حاکمان و مردم با بهرهگیری از عیون باتقوی، وظیفه بعدی خود را نیز به خوبی انجام میداد یعنی با متخلف در هر جایگاهی که بود برخورد میکرد. سیفالاسلام و سیفالله که پیامبر(ص) از او به عنوان شمشیر اسلام یاد میکرد با جوان فقیری که حتی نان شب را نداشت در مقابل علی(ع) تفاوتی نمیکردند. حتی والی خود در یکی از شهرها را که در چند جنگ مهم در کنار علی(ع) و در دفاع از اندیشه علی(ع) شمشیر زده بود، به دلیل تخلف اقتصادی و خطای در رفتار علوی مورد شدیدترین عتابها قرار میدهد. جمهوری اسلامی باید بگونهای رفتار کند که یک مدیر و والی را به دلیل رفتارهای عدیده خلاف اقتصادی و اجتماعی مورد مواخذه قرار دهد و به مردم نیز معرفی کند و برای همیشه از ادامه حاکمیت او جلوگیری کند. با این رفتارهاست که حق مردم احیاء میشود. شعار تنها کفایت نمیکند، بلکه باید همچون حضرت علی(ع) و بنابر سیره عملی حضرت امام(ره) و رهبر معظم انقلاب حضرت آیتالله خامنهای باید اول کاری را به انجام برسانیم و سپس آن را برای مردم شرح دهیم. نه اینکه هزار برنامه شرح دهیم ولی در عمل هیچ نداشته باشیم و یا در حداقل به اجرا برسد.