کیان راد
آلودگی هوا از افزایش تعداد خودروها و به تبع آن افزایش ترافیک نشات میگیرد. این را همه میدانند. اما برای جلوگیری از افزایش تعداد خودروها و به تبع آن آلودگی هوا چه باید کرد و چه کسانی را باید مسئول شناخت؟
مهدی چمران رئیس شورای شهر تهران در پاسخ به سوال یکی از خبرنگاران در مورد آلودگی هوای تهران آن را با میزان تردد خودروها در شهر مرتبط ندانسته و صراحتا اعلام کرده که آلودگی هوای تهران ناشی از مسایل جوی و آب و هوایی است. البته این سخن آقای چمران از این جهت که وضعیت پایدار جوی در تهران در افزایش آلودگی هوا تاثیرگذار بوده قابل درک است اما اینکه نقش خودروها را در افزایش این آلودگی منکر شویم به هیچ وجه قابل درک نیست. از اینجا میتوان تا حدودی دریافت که چرا طی سه سال اخیر که از تشکیل شورای شهر دوم به ریاست مهدی چمران میگذرد، شورای شهر تهران هیچ گام مهم و محسوسی در رفع آلودگی هوای تهران برنداشته است.
از سوی دیگر طی دوران فعالیت شورای شهر دوم تهران، شهرداری مطابق با تفکرات اعضای شورای شهر که تابلوی آبادگران را در راس خود داشت انتخاب شد که اتفاقا شهردار وقت تهران هم که هم اکنون بر صندلی ریاست جمهوری تکیه زده است نیز همچون همتایان خود در شورای شهر گام مهمی در رفع مشکل ترافیک و آلودگی هوای تهران برنداشت و محمود احمدینژاد در دوران تصدی مسوولیت شهرداری تهران ترجیح داد عملکرد خود را با ساخت دوربرگردانهای متعدد در سطح شهر نمایش دهد؛ دوربرگردانهایی که کارشناسان داخلی و خارجی از احداث آن انتقاد کرده و نقش آن را در کاهش ترافیک زیر سوال بردهاند. اگر در ساعات پر رفت و آمد روز از کنار یکی از این دوربرگردانها مثل پل گیشا، ولنجک یا خیابان آزادی گذر کیند به عینه خواهید دید که ترافیک به مراتب سنگینتر از زمانی شده است که چراغهای راهنمایی، نقش دور برگردانها را ایفا میکردند. اصلا کسی که تا به حال فکر کرده که چرا از این «ابتکار شهردار وقت تهران» به فکر هیچ یک از شهرداران کشورهای مختلف نرسیده و در هیچ یک از شهرهای بزرگ جهان در مقیاس وسیع استفاده نشده است؟!
به هر حال اگرچه هنوز آقای چمران بر صندلی ریاست شورای شهر دوم تهران تکیه زده است، اما شهردار منتخب همان شورا اکنون رئیس جمهور کشور شده است. هر چند که بعید است تغییر در جایگاه شهردار تغییری در تفکرات ایشان ایجاد کرده باشد.
شکی نیست که احمدینژاد با تکیه بر عملکرد عمرانی خود در شهرداری تهران به ریاست جمهوری رسید؛ اما در کاهش ترافیک تهران، کاهش آلودگی هوا و حتی در عمل به وعدههایی که آن زمان داده بود اصلا موفق نبود. فراموش نکردهایم که زمانی قرار شده بود به دستور آقای احمدی نژاد شهردار وقت تهران، چاله چولههای شهر به مدت 45 روز رفع شود اما ماهها گذشت و خبری از پر کردن بیشتر چالهها نشد.
اکنون هم تغییری در اوضاع ایجاد نشده است. وقتی وعده پر کردن چالهها عملی نمیشود، نباید انتظار داشته باشیم که مشکل آلودگی هوا یا ترافیک در شرایطی که اصلا وعدهای هم برای عمل به آن داده نشده حل شود. حال فرقی نمیکند که مسوول مربوطه شهردار باشد یا رئیس جمهور.