علی محقر / عضو هیات علمی دانشگاه
در خبرها آمده بود که تعدادی از نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی طرحی را در خصوص انتخابی شدن روسای دانشگاهها ارائه کردهاند که شور اول آن در کمیسیون آموزش نیز به تصویب رسیده است.
1 ـ شأن و منزلت انقلاب اسلامی که انقلابی فرهنگی و ملهم از فرامین حکیمانه خالق متعال در توجه به علم و اندیشه و شناسایی رموز عالم است ایجاب میکند که هر چه بیشتر به تولید علم توجه نماییم.
2 ـ براساس مفاد چشمانداز بیست ساله و قانون برنامه پنج ساله چهارم جمهوری اسلامی جهتگیری نظام جمهوری اسلامی تفوق علمی و نرمافزاری در منطقه از طریق جنبش نرمافزاری و تولید علم و دانش است.
3 ـ اساس جنبش نرمافزاری و تولید علم در علوم جدید به ویژه فناوریهای جدید جهان، قشر فرهیخته دانشگاهی اعم از اساتید و دانشجویان دانشگاههای کشورند.
4 ـ یکی از بسترهای ضروری برای بروز خلاقیتها و توسعه محیط خلاق که خود مقدمه و شرط لازم جنبش نرمافزاری است احساس رضایتمندی قشر دانشگاهی است.
احساس رضایتمندی در سایه احساس مشارکت و احساس مشارکت با شرط احساس حق انتخاب که همان احساس داشتن اختیار در تعیین سرنوشت خویش است تحقق میپذیرد.
5 ـ اگر اصل بر این است که به دلیل بندهای فوق و بر مبنای آیه شریفه «انالله لایغیر ما بقوم حتی یغیروا ما بانفسهم» و آیات مشابه آن و اصل اول قانون اساسی جمهوری اسلامی که ملهم از همین آیات، آحاد ایرانیان را حاکم بر سرنوشت خویش میخواند و نیز سیره و سخنان امام راحل(ره) و تجربه 27 ساله جمهوری اسلامی که حاکمیت مردم ایران را از طریق انتخابات بر سرنوشت خویش و سرنوشت جمهوری اسلامی اعمال کردهاند چه کسی از قشر فرهیخته دانشگاهی اولیتر بر تعیین سرنوشت خویش و تعیین مدیران خود از طریق انتخاب میباشد؟
6ـ اگر بر فضای ذهنی اساتید دانشگاه براساس نکات فوق، رضایتمندی حاکم شد، این رضایتمندی اثر خود را بر قشر دانشجو نیز گذاشته و آنها نیز با عشق و علاقه بیشتر در توسعه جنبش نرمافزاری مشارکت نموده و سینرژی حاصل از همکاری استاد و دانشجو به تولید بیشتر علم، حرکت در جهت اهداف چشمانداز بیست ساله و نیز افزایش فرهیختگان دانشگاهی و نوآوری در دانشگاه منجر خواهد شد. لذا با نگاهی سیستمی میتوان حلقه روابط علت و معلولی پویای زیر را شاهد بود.
با امید به تصویب این طرح در صحن علنی مجلس، انتظار میرود برای پیشگیری از خنثی شدن اثر طرح توسط ماده 3 آن، ضرورت دارد در مراحل بعدی فرآیند قانونگذاری برای این ماده، کفی (حداقلی) از میزان رای جهت معرفی به وزارت علوم و بهداشت و درمان تعیین شود، وگرنه ممکن است مثلا نفر اول حدود 70 درصد آرا را داشته باشد اما نفر دوم یا سوم با کمتر از 20 درصد یا 15 درصد آرا به ریاست دانشگاه انتخاب شود که در این صورت نه تنها آثار مثبت فوقالذکر از انتخاب توسط دانشگاهیان حاصل نخواهد شد بلکه نوعی بدبینی و احساس توهین با آثاری بسیار مخرب بر محیط دانشگاه و فضای ذهنی و عملی دانشگاهیان نیز به وجود خواهد آمد که جبران آن نیز بسیار مشکل خواهد بود و چه بسا در چنین صورتی ضرر انتخاب (انتصاب) مستقیم توسط وزارت ذیربط از این چنین انتخابی توسط دانشگاهیان کمتر باشد.