جیبوتی کشوری آفریقایی به مساحت 23 هزار و 200 کیلومتر مربع، در شرق آفریقا و هم مرز با خلیج عدن و دریای سرخ بین دو کشور اریتره و سومالی واقع شده است.
آب و هوای این کشور بیابانی، خشک و بسیار گرم و سوزان است. مهمترین خطرات طبیعی در این کشور شامل زمین لرزه، خشکسالی و آشفتگیهای گردبادی گاه و بیگاه از جانب اقیانوس هند است که بارانهای سنگین و سیلابهای شدید را به همراه خود میآورد. بعلاوه ذخایر ناکافی و نامناسب برای آب آشامیدنی، محدودیت زمینهای زراعی و قابل کشت، تشکیل بیابانها و به خطر افتادن گونههای مختلف از جمله مشکلات محیط زیستی در این کشور به شمار میآیند.
پایتخت این کشور جیبوتی نام دارد و شهرهای مهم آن شامل علی سبیح، تاجوره و دخیل هستند. واحد پول جیبوتی فرانک جیبوتی است و جمعیت این کشور طبق محاسبات ژولای سال 2005 برابر 476 هزار و 703 تن بوده است. نژاد مردم جیبوتی شامل سومالی، افر، فرانسوی، عرب، اتیوپی و ایتالیایی است. 94 در صد مردم جیبوتی مسلمان و 6 در صد آنها مسیحی هستند. زبان مردم این کشور نیز فرانسوی، عربی، سومالی و افری است.
مهمترین منابع طبیعی جیبوتی شامل طلا، خاک رس، گرانیت، سنگ آهک، نمک سنگ مرمر، نفت خام، سنگ گچ و سنگ پا است. همچنین جیبوتی صادرکننده مجدد قهوه و پوست حیواناتی است که از اتیوپی به این کشور وارد میشود.
جمهوری جیبوتی با دسترسی کنترل شده به دریای سرخ موقعیت مهم استراتژیکی دارد. در طول جنگ خلیج فارس این کشور پایگاه عملیاتهایی برای نظامیان فرانسوی بود.
کشور فرانسه هزاران نیروی نظامی، کشتی جنگی، هواپیما و وسایط نقلیه زرهی در جیبوتی دارد که به طور مستقیم و غیر مستقیم در بیش از نیمی از در آمد این کشور نقش دارند. ایالات متحده نیز صدها نیرو را در جیبوتی مستقر کرده و این تنها پایگاه آفریقایی فعال برای مقابله با تروریسم در منطقه است.
به گزارش ایسنا موقعیت استراتژیک جیبوتی برای این کشور که عمدتا لم یزرع و بایر است، دارایی اصلی اقتصادی آن محسوب میشود. همچنین جیبوتی، پایتخت این کشور یک نقطه جابهجایی محصولات و کالاهای وارد شده و خارج شده از اتیوپی است. پس از استقلال این کشور از فرانسه در سال 1977 جیبوتی با دولتی رها شد که بین 2 نژاد اصلی آن یعنی عیساییها با اصلیت سومالی و افریها با اصلیت اتیوپی تعادل بوجود آورد. اما حسن گولد آپتیدون، اولین رییسجمهور این کشور، یک دولت تک حزبی دیکتاتوری با تسلط جامعه عیسایی خودش منصوب کرد.
رنجش و انزجار افریها در اوایل سال 1990 به شکل یک جنگ داخلی فوران کرد و اگر چه گولد تحت فشار فرانسه یک نظام چند حزبی محدود را در سال 1992 معرفی کرد، شورشیان از حزب افر، با عنوان جبهه اعاده اتحاد و دموکراسی، اجازه حضور در این نظام را نداشتند. در نتیجه حزب گولد فاتح تمام کرسیها شد و جنگ ادامه یافت.
این جنگ در سال 1994 با پیمان تقسیم قدرت پایان یافت که این پیمان پای جناح اصلی حزب افر را به دولت باز کرد. یک جناح انشعابی و شورشی نیز مبارزه خود را تا سال 2000 ادامه داد تا زمانی که این حزب نیز پیمان صلحی را با فاتح دولت گولد به نام اسماعیل عمر گوله امضا کرد. گوله از سال 1999 رییسجمهور جیبوتی بوده است.