خبرگزاری فرانسه - کشورهای آسیای جنوب شرقی بشدت نگران تامین انرژی و سرمایهگذاری خود در صورت اعمال تحریم علیه ایران در بحث پرونده هستهای هستند. چین، هند و ژاپن سه کشوری هستند که بخشی از نیازهای خود به انرژی را از ایران تامین میکنند که در صورت بروز هرگونه مشکلی برای ایران این کشورها نیز با مشکل روبرو خواهند شد. از این رو این سه کشور در مذاکرات مربوط به فعالیتهای هستهای ایران رایگیریها و توافقات مربوط به آن تا حدودی جانب احتیاط را نیز رعایت میکنند، چرا که هرگونه مشکلی در این راستا به خدشهدار شدن امنیت عرضه انرژی برای آنها میانجامد. بنابراین گزارش، ژاپن که دومین کشور جهان از لحاظ رشد اقتصادی است، در سال 2004 میلادی پس از مذاکرات طولانی قراردادی دو میلیارد دلاری برای توسعه میدان نفتی آزادگان با ایران امضا کرد که یکی از بزرگترین میادین نفتی جهان به شمار میرود. میزان ذخیره نفت در جای میدان آزادگان حدود 35 تا 45 میلیارد بشکه و نفت قابل استحصال آن حدود 5 میلیارد بشکه برآورد شده است.
بر اساس برنامهریزیها توسعه این میدان در دو مرحله انجام میشود. به گفته ناظران ژاپنیها با امضای این قرارداد برای مدت دست کم 15 سال نسبت به تامین انرژی مورد نیاز خود اطمینان خاطر یافته بودند که البته با شرایط فعلی بشدت نگران قرارداد خود با ایران هستند.
براساس آمارها ژاپن تقریبا نیمی از نیاز خود به انرژی را از خارج تامین میکند و سهم ایران در تامین انرژی مورد نیاز آن به 15 درصد میرسد چین که اکنون جزو اقتصادهای بزرگ جهان نامیده میشود، دیگر کشوری است که حدود 13 درصد از نفت مورد نیاز خود را از ایران تامین میکند. کشوری که برای تداوم رشد اقتصادی بالای خود و تامین انرژی مورد نیاز به ذخایر ایران چشم دارد. چنانکه طی قراردادی شریک ایران در توسعه میدان نفتی یادآوران شده است. همچنین درصدد انعقاد قرارداد 100 میلیارد دلاری برای خرید گاز طبیعی مایع (ال. ان. جی) با ایران است که انتشار خبر آن بازتاب گستردهای در سطح جهان داشت. ارزش ذخایر میدان یادآوران 7 میلیارد دلار برآورد میشود و 17 میلیارد بشکه نفت درجا دارد که از این میزان 3 میلیارد بشکه قابل برداشت است. هند سومین کشوری است که به نوعی شریک ایران در بحث انرژی محسوب میشود. هند پیچیدهترین وضعیت را در این میان دارد. کشوری که از مدتها پیش به دنبال حصول توافق نهایی عقد قرارداد چند میلیارد دلاری احداث خط لوله انتقال گاز از ایران برای تامین گاز مورد نیاز خود است. هر چند موافقتنامه اولیه بین دو کشور امضا شده است اما وضعیت هستهای ایران سبب کندی کار و بروز ابهاماتی پیرامون این قرارداد شده است.