حسین رزمنده
رژیم صهیونیستی که از سال 1967 و پس از اشغال کامل قدس، حفاری زیر مسجدالاقصی را آغاز کرده تا زمینه فرو ریختن آن را فراهم کند، با استفاده از وسایل، ابزار و دستگاههای بسیار پیچیده حفاریهایی را دور از چشم رسانههای بینالمللی به انجام میرساند. در این میان دبیرخانه رابطه العالم الاسلامی و نیز عبدالرحمن عباد از مسؤولان دارالفتوی الاسلامی در فلسطین هشدار دادند که این اقدام موجب ویرانی دیوارهای مسجد و نابودی آثار اسلامی موجود در آن خواهد شد و علاوه بر آن، رژیم صهیونیستی قطعنامهها و کنوانسیونهای بینالمللی درباره این اماکن را زیرپا گذاشته است و باید یونسکو از شهر قدس و اماکن مقدس آن بویژه مسجدالاقصی حمایت کند.
از آن جایی که صهیونیستها ناگزیرند که طبق پیمان اسلو و نیز براساس طرح نقشه راه، بیتالمقدس و قدس شریف را به عنوان پایتختی کشور مستقل فلسطین به فلسطینیان واگذار نمایند، با کشیدن دیوار حایل از میان قدس، قصد دارند تا مسجدالاقصی را نیز از این مسأله جدا و قدس را به دو نیم تقسیم کنند.
بر این اساس فلسطینیهای ساکن چهار منطقه بیتالمقدس از دسترسی به نقاط دیگر شهر محروم خواهند شد زیرا حدود 230 هزار فلسطینی در بیتالمقدس زندگی میکنند.
افراطیون صهیونیستی «ریفافا» بارها با حمله به حرم قدس شریف «مسجدالاقصی» تهدید به تخریب آن کردهاند و حتی قبل از آن که داخل صحن مسجدالاقصی شوند با مقاومت جوانان فلسطینی مواجه شدهاند. نماینده اتحادیه اروپا نیز به نام جان داگارد، ضمن اعلام اعتراض اروپا نسبت به یهودیسازی قدس شریف و بیتالمقدس اظهار داشت: اسرائیلیها قصد دارند تا برای به انزوا کشیدن بیتالمقدس از محیط جغرافیاییاش و بخشهای مربوط به فلسطینیها این بخش از خاک فلسطین را همچنان و برخلاف کنوانسیون ژنو و طرح نقشه راه در کنترل خود داشته باشند.
اهمیت این مسایل زمانی درک میشود که بدانیم فلسطین و قدس شریف از لحاظ جغرافیایی قلب جهان اسلام و عرب محسوب میشود و سرزمین کوچکی است در شرق دریای مدیترانه که همچون پلی سه قاره آسیا، اروپا و آفریقا را به هم متصل میکند و بیتالمقدس پایتخت آن در طول تاریخ همواره از تقدس خاصی نزد مسلمانان و یهودیان برخوردار بوده است. هرچند صهیونیستهای غاصب قدس را به زبان عبری «اورشلیم» نامیدهاند. ولی اصل آن «اورسالم» است که عربهای یبوسی آن را در مورد قدس به کار میبردند. این اسم دو بخش دارد. «اور» یعنی شهر و «سالم» یعنی «صلح». پس قدس یعنی «شهر صلح». آن را دارالسلام و قریةالاسلام و همین طور یبوس ایلیا و بیتالمقدس نیز نامیدهاند(1)
بیتالمقدس در دل و دیده مسلمانان عزیز است. نماز بیتالمقدس و عبادت، بیتوته، روزه گرفتن و دفن شدن در آنجا از فضیلتی بس فراوان برخوردار است. لذا برای درک جایگاه اعتقادی و تقدس آن نزد مسلمانان باید از چند زاویه بدان نگریست.
قدس مهبط وحی الهی
قدس سرزمینی است که تاریخ کهن و سرشار از معنویات دارد و چهرههای محبوب و پاکی در این سرزمین مدفونند، ابراهیم خلیلالله(ع) پیامبر بتشکن، لوط(ع) برادرزاده ابراهیم، اسحاق(ع)، داوود(ع)، موسی کلیمالله(ع) که قبرش در جوار بیتالمقدس و شرق آن است، اسماعیل ذبیحالله(ع)، عیسی روحالله(ع) یوسف صدیق(ع) سلیمان(ع) پسر داوود که حکومتی الهی داشت و صدها پیامبر و اوصیا و قدسیان که به این سرزمین ملکوتی حرمت و قداستی بزرگ بخشیدهاند و در خاک این دیار گام نهاده و توحید را تبلیغ و خدا را پرستش نمودند و قرآن کریم از تمامی آنها با تکریم و تعظیم فراوان یاد کرده است.
در این سرزمین بود که خداوند سبحان با موسی(ع) سخن گفت و عیسی(ع) پا به هستی گذاشت و در گهواره لب به سخن گشود و خداوند او را به سوی خود برد. مریم(س) نیز در این سرزمین رحلت نمود و هاجر به این اقلیم مهاجرت کرد و مهمتر از همه اینها، قدس قبله نخست مسلمانان به شمار میرود.
پس از بعثت پیامبراکرم(ص) مسلمانان قدس را قبله خود دانسته و نماز را به جانب قدس میخواندند. اما طعنه یهودیان بر رسول خدا گران آمد و خاطر مبارکش را آزرده ساخت. خداوند در آیه مبارک 144 از سوره بقره به پیامبر خویش فرمود: نگریستنت را به اطراف آسمان میبینم. تو را به سوی قبلهای که میپسندی میگردانیم. پس روی به جانب مسجدالحرام کن و هر کجای که باشید روی بدان جانب کنید.
این تغییر قبله بر یهودیان گران آمد زیرا این امر شکستی بر آنان و استقلالی برای مسلمانان بود. یهودیان مایل بودند قبله مسلمین دوباره به بیتالمقدس برگردد. به همین دلیل عدهای از اشراف یهود نزد رسول خدا رفته و از ایشان خواستند قبله را به سمت بیتالمقدس برگرداند. حتی یهودیان پیشنهاد کردند: اگر قبله را باز گرداند از او پیروی خواهند کرد. اما وحی الهی در «آیه 149 سوره بقره» تکلیف مسلمانان را روشن ساخت که برای آنان هر برهان و نشانهای که بیاوری از قبله تو پیروی نخواهند کرد و تو نیز از قبله آنها پیروی نمیکنی و آنها هم پیرو قبله یکدیگر نخواهند بود. هرگاه پس از آگاهی پی خواهشهای ایشان بروی از ستمکارانخواهی بود. به مؤمنان نیز اطمینان داده شد که با تغییر قبله اعمال گذشته آنان ضایع نشده و طبعاً نیازی به اعاده نیست.
این اتفاق که پس از گذشت شانزده یا هفده ماه از هجرت رخ داد، نشان از بحران روابط مسلمانان و یهودیان دارد. در ضمن باید دانست که تغییر قبله به کعبه برای اعراب جزیره قابل توجه بود. زیرا آنان اعتبار ویژهای برای کعبه قایل بودند. بعد از اینکه کعبه قبله مسلمین شد زمینه جدیدی برای جذب اعراب به وجود آمد. اما بعدها یهودیان مسلمان شدهای مثل کعبالاحبار تلاش کردند تا فضیلت بیتالمقدس را بیش از کعبه نشان دهند ولی این امر مورد انکار امامان شیعه به عنوان حافظان سنت اصیل اسلام قرار گرفت. بویژه که ادعاهای کعبالاحبار و سایر یهودیان با آیات فراوان درباره کعبه نیز ناسازگار بود. امام باقر(ع) این نقل کعبالاحبار را که هر صبحگاه کعبه بر بیتالمقدس سجده میکند را سخن کذب دانستند. در جریان فتح مکه شخصی نزد رسول خدا آمد و گفت نذر کرده است پس از فتح مکه در بیتالمقدس نماز بگزارد. حضرت فرمودند: همین جا کنار کعبه نماز بخوان ثوابش بیشتر است(2).
طبق آخرین واکنشها در قبال اقدامات رژیم صهیونیستی درباره یهودیسازی اماکن مقدسه و غصب سرزمینهای فلسطینی، قاضی القضات فلسطینی نسبت به شروع انتفاضه سوم در صورت ادامه اقدامات رژیم غاصب هشدار داد. در این رابطه شیخ تیستر التمیمی، قاضی القضات فلسطین در هشتمین کنفرانس شورای عالی امور مربوط به کشورهای اسلامی در قاهره با اشاره به اقدامات رژیم صهیونیستی مبنی بر انتقال مصالح ساختمانی به داخل بیتالمقدس برای یهودی کردن گام به گام آن و تبدیل آن به یک کنست یهودی گفت: این اقدام بسیار خطرناک است و جایز نیست در قبال آن سکوت کنیم.