«هنرى کیسینجر» وزیر اسبق امور خارجه آمریکا که چندى پیش به رئیس جمهور این کشور پیشنهاد کرده بود بدون پیروزى از عراق خارج نشود، اکنون چنین چیزى را دست نیافتنى مى داند. وزیر اسبق این پیشنهاد که متناقض توصیه هاى پیشین وى به کاخ سفید است را در لحظه اى اعلام نمود که در پنتاگون براى اولین بار فراخوان نیروها را بعنوان «یکى از گزینه ها» بررسى نمودند و در عراق تعداد کشته شدگان در بین مردم محلى نیز طى یک روز از صد نفر فراتر مى رود.
کیسینجر در مصاحبه با بى بى سى اعلام نمود که او «اعتقادى به پیروزى نظامى در عراق ندارد، یعنى ایجاد حکومتى که تمام کشور را کنترل کند، بتواند جنگ داخلى و برخوردها در داخل جامعه را در دوره اى که چنین چیزى مى تواند از طریق روندهاى سیاسى دموکراتیک تامین شود را تحت کنترل بگیرد».
کیسینجر نقش مشاور مقتدر غیر رسمى جرج بوش را ایفا مى کند. توصیه هاى وى در رابطه با عراق همیشه به این فرمول مى رسیدند که «بدون پیروزى خارج نشد». سال گذشته در اوت ،2005وى در روزنامه «واشنگتن پست» نوشت که «پیروزى بر مبارزین تنها استراتژى معقولانه براى خروج است».
به گزارش نووستى اکنون کیسینجر بر ضرورت برگزارى کنفرانس بین المللى درباره عراق با هدف جستجوى راهکار ممکن در این کشور تکیه مى کند. در عین حال وى معتقد است که آمریکا نباید با شتاب نیروهاى خود را خارج کند تا سبب بى ثبات سازى اوضاع نشود.
به عقیده کیسینجر، در کنفرانس بین المللى باید کشورهاى همسایه عراق اعضاى دائم شوراى امنیت سازمان ملل متحد و سایر کشورهاى ذینفع در رابطه با اوضاع در عراق، از جمله هند و پاکستان شرکت یابند. آنها باید فرمولى را براى «پایان قانونى» در عراق بیابند که آمریکا و سایر متفقین و کشورهاى همسایه عراق آن را بپذیرند.
در عین حال وزیر اسبق امور خارجه آمریکا در نهایت جدایى و دودستگى در دولت عراق را به دلایل قومیتى غیر ممکن نمى داند، اما معتقد است که «بهتر است این رسمیت نداشته باشد».
بنا به تایید روزنامه «واشنگتن پست»، گروه فوق سرى کارشناسان پنتاگون نیز به همین مسأله، یعنى جستجوى راه هاى خروج از بن بست عراق مى پردازند که به دستور ژنرال «پیتر پیز» دبیر کمیته متحد فرماندهان کل ستادهاى آمریکا مقرر شده است. روى میز او سه گزینه عملکرد ممکن وجود دارد. یکى از آنها خروج نیروهاى آمریکا از عراق، دیگرى افزایش آنها و سومین گزینه حفظ حضور نظامى در ترکیب کم آن براى مدتى طولانى را در نظر دارد.
کارشناسان خروج سریع نیروهاى نظامى آمریکا از عراق را نامناسب مى دانند، چرا که چنین چیزى منجر به جنگ داخلى تمام عیار مى شود. به نظر آنها، افزایش نیروهاى خود و نابودسازى دشمن نیز واقع گرایانه نیست، براى این کار نیاز به صدها هزار نفر دیگر سرباز آمریکایى و عراقى است، اما چنین نیروهایى وجود ندارند.
کارشناسان مناسب ترین گزینه را «گزینه ترکیبى» مى دانند که حضور ادامه دار نیروهاى آمریکا در عراق در ترکیب اندک (از 140هزار نفر به 60 هزار نفر) و تلاش هاى طولانى مدت براى آماده سازى و آموزش ارتش عراق را در نظر داشته باشد.
مولفین این گزینه «طولانى»، هراس دارند که عراقیان کاهش تعداد نیروهاى آمریکایى را بعنوان باقى ماندن در کشور برداشت کنند. براى این که از این تردیدها جلوگیرى شود، آنها پیشنهاد مى دهند که در کوتاه مدت 20-30 هزار نظامى را بیفزایند و سعى کنند برخوردهاى داخلى در جامعه را با زور خاموش کنند.
دومین نگرانى در رابطه با جو سیاسى در آمریکاست. در پنتاگون مفروض مى دانند که نمایندگان حزب دموکرات در کنگره در رابطه با حضور طولانى مدت آمریکا در عراق بى صبرى از خود نشان داده و به اعمال فشار بر کاخ سفید به نفع خروج از عراق شتاب کنند.