سازمان ملل ـ خبرگزاری جمهوری اسلامی : اعضای شورای امنیت پس از رایزنی های 10 روزه سرانجام روز شنبه قطعنامه ای را علیه کره شمالی به تصویب رساندند , قطعنامه ای که در آن آزمایش موشکی کره شمالی محکوم و این کشور مورد تحریم موشک و فناوری های مرتبط با این نوع سلاح قرار گرفت .
این قطعنامه پس از آنکه آمریکا از اصرار خود مبنی بر مستند شدن این قطعنامه به فصل هفتم منشور سازمان ملل دست برداشت , به اتفاق آرا تصویب شد.
چین به عنوان یکی از اعضای دائمی شورای امنیت پیش از این هشدار داده بود که اگر قطعنامه مذکور در چارچوب فصل هفتم منشور سازمان ملل باشد , آن را بی تردید وتو می کند.
گنجاندن فصل هفتم منشور سازمان ملل در این قطعنامه به آمریکا دشمن دیرینه کره شمالی این فرصت را می داد تا حتی علیه پیونگ یانگ دست به اقدام نظامی بزند.
در 10 روز گذشته , اعضای شورای امنیت عملا راجع به دو قطعنامه با یک موضوع واحد بحث می کردند.
یکی از این قطعنامه ها توسط ژاپن و با پشتیبانی آمریکا ارائه شده بود و قطعنامه دیگر از طرف چین ارائه شده بود که از همراهی روسیه و برخی دیگر از اعضای شورا را نیز همراه خود داشت .
اختلاف عمده این دو قطعنامه نیز بر سر واژه « فصل هفتم منشور سازمان ملل » بود که بطور طبیعی چین از مخالفان این بند است .
قطعنامه ای که روز شنبه تصویب شد در حقیقت همان قطعنامه ژاپن است با این تفاوت که استناد به فصل هفتم منشور سازمان ملل در کنار یک سری واژگان حقوقی مساله ساز , از آن حذف شده است .
سفیر کره شمالی در همان جلسه شورای امنیت شدیدا با این قطعنامه مخالفت و حتی جلسه شورا را با اعتراض ترک کرد.
« پال گیل جون » گفت که هدف از آزمایش یک سری موشک ها تقویت بنیه دفاعی بوده که برای حفظ امنیت کره شمالی ضروری است .
اعتراض وی بیشتر به آن بخش از قطعنامه بود که از پیونگ یانگ خواسته است فعالیت های مربوط به برنامه های موشکی دوربرد خود را بطور کامل متوقف و از دیگر کشورها نیز درخواست می کند از انتقال فناوری های مرتبط با موشک به کره شمالی جلوگیری کنند.
« جان بولتون » سفیر آمریکا که از پاسخ سریع کره شمالی به این قطعنامه شوکه شده بود به خبرنگاران گفت که این پاسخ , کوتاهترین و درعین حال سریعترین پاسخی است که تاکنون به یک قطعنامه شورای امنیت داده شده است .
وی که جزو معدود سفیران سازمان ملل است که خوشحالی و عصبانیت خود را نمی تواند پنهان کند , در حالی که لبخند بر لب داشت , گفت بعد از کره شمالی نوبت به تصویب قطعنامه ای علیه ایران است چرا که آنان به بسته پیشنهادی پاسخ منفی داده اند! سفیر آمریکا در عین حال همچنان اصرار می کرد که تنها راه الزامی کردن هرگونه قطعنامه استفاده از فصل هفتم با اشاره به خطر صلح و امنیت بین المللی است .
فصل هفتم از منشور سازمان ملل می گوید که شورای امنیت درباره چگونگی مقابله با « هرگونه تهدید علیه صلح یا نقض صلح » تصمیمات مقتضی را اتخاذ خواهد کرد .
دراین فصل پیش بینی شده است که شورای امنیت در ابتدا می تواند با تشخیص « اقدامات موقتی ضروری یا مطلوب » به کشور ذیربط « توصیه » کند آنها را به اجرا گذارد.
شورای امنیت « تخلف در اجرای اقدامات موقتی را چنانکه باید و شاید در نظر خواهد گرفت » .
این فصل همچنین می گوید « شورای امنیت می تواند تصمیم بگیرد که برای اجرای تصمیمات آن شورا , اتخاذ چه اقداماتی که متضمن به کارگیری نیروی مسلح نباشد لازم است و می تواند از اعضای ملل متحد بخواهد که به این قبیل اقدامات مبادرت ورزند این اقدامات ممکن است شامل متوقف ساختن تمام یا قسمتی از روابط اقتصادی و ارتباطات راه آهن ـ دریایی ـ هوایی ـ پستی ـ تلگرافی ـ رادیویی و سایر وسائل ارتباطی و قطع روابط سیاسی باشد » .
ماده 42 از فصل هفتم مشخص می کند , « در صورتی که شورای امنیت تشخیص دهد اقدامات پیش بینی شده کافی نخواهد بود یا ثابت شده باشد که کافی نیست در آن صورت می تواند با توسل به نیروهای هوایی , دریایی و یا زمینی به اقدامی که برای حفظ یا اعاده صلح و امنیت بین المللی ضروری است مبادرت کند. این اقدام ممکن است مشتمل بر به نمایش گذاشتن آمادگی و یا محاصره و سایر عملیات نیروهای هوایی , دریایی یا زمینی اعضای ملل متحد باشد » .