تاریخ انتشار : ۳۰ آبان ۱۳۸۹ - ۱۲:۴۰  ، 
شناسه خبر : ۱۹۰۹۲۵

راهکارها و چالش های مقابله با «ناتوی فرهنگی»
«غرب تمام تلاش خود را می کند تا محوریت تمدن اسلامی یعنی جمهوری اسلامی ایران را تضعیف کند و مانع از شکل گیری تمدن بزرگ اسلامی شود، تمدنی که در صورت شکل گیری به بزرگترین تمدن جهانی مبدل خواهد شد و در این میان «ناتوی فرهنگی» وظیفه مقابله فرهنگی برای جلوگیری از شکل گیری این تمدن بزرگ اسلامی را دارد.»
این سخنان دکتر محمدحسن قدیری ابیانه، کارشناس ارشد مدیریت استراتژیک است که در گفتگو با گزارشگر کیهان مطرح می کند. وی در ادامه همین بحث می گوید: «خوشبختانه امروز نسبت به توطئه های غرب یک احساس عمومی در جهان اسلام وجود دارد و در حقیقت افکار عمومی دنیای اسلام در ابعاد سیاسی و اجتماعی از آگاهی بالایی برخوردار است که به اعتراف خود آمریکایی ها اگر انتخابات آزاد در هر کشور اسلامی برگزار شود اصولگرایان ضدآمریکایی در انتخابات پیروز می شوند.»
امروزه پایبندی به اصول و ضوابط و ظواهر دینی در جهان اسلام گسترش یافته که گسترش حجاب در کشورهای اسلامی و حتی رعایت حجاب در کشورهای غربی نمونه بارز آن است؛ به عبارتی دیگر باید گفت که علیرغم مواضع تهاجمی دنیای استکباری غرب در ابعاد فرهنگی، امروزه در دنیای اسلام شاهد استحکام مواضع روزافزون مسلمانان می باشیم.
ناتوی فرهنگی مکمل ناتوی نظامی
دکتر قدیری ابیانه معتقد است که ناتوی فرهنگی مکمل ناتوی نظامی است و با هدف زمینه سازی برای پیروزی واحدهای نظامی است، وی می گوید: «امروزه افغانستان در اشغال ناتوست و مقامات ناتو اعلام کرده اند که حتی تا 10 سال آینده نیز این کشور را ترک نخواهند کرد، آمریکا نیز که عراق را اشغال کرده قصد خروج ندارد، به بیان دیگر اشغال کشورهای اسلامی و تجزیه آنها و مصادره منابع آنان به خصوص منابع نفتی و حاکمیت ژنرال های آمریکایی، انگلیسی و اسرائیلی در این مناطق جزء مسائل استراتژیکی غرب علیه جهان اسلام است. یک استراتژی نیز از زبان آقای «واین برگر» وزیر دفاع آمریکا در زمان ریگان که اخیرا در سن 90 سالگی درگذشت اینگونه عنوان شده بود که او استراتژی آمریکا را در خشکاندن ریشه ایران به عنوان یک ملت عنوان کرده بود.»
یکی از نظریه پردازان معروف آمریکایی که نظریه جنگ تمدن ها را مطرح کرده بود بر این عقیده است که با توسعه ارتباطات بین الملل، فرهنگ های ضعیف در فرهنگ های قوی تر ادغام می شود و درنهایت دو فرهنگ عظیم، یکی فرهنگ اسلامی و دیگری فرهنگ غربی باقی خواهد ماند که رودرروی هم قرار می گیرند. این نظریه پرداز آمریکایی شکل گیری تمدن اسلامی را پیش بینی کرده است.
برخی از نظریه پردازان غربی معتقدند که ایران به دلیل برخورداری از 3 موقعیت استراتژیک شامل، ژئواستراتژیک، ژئواکونومیک و ژئوپلوتیک- جغرافیایی، اقتصادی، سیاسی- و قرار گرفتن در مرکزیت جهان اسلام محور تمدن اسلامی است و نیمی از نقاط استراتژیک جهان به دنیای اسلام تعلق دارد.
ضرورت بازشناسی قدرت ایمان
با توجه به تأکید مقام معظم رهبری و با شناخت واقعیتی به نام «ناتوی فرهنگی» و آشنایی با ابعاد گسترده و پیچیده آن، این پرسش اساسی مطرح می شود که در برابر ناتوی فرهنگی چه باید کرد؟
«مهدی فضایلی» کارشناس مسائل فرهنگی در این باره می گوید: «اعضای ناتو خود تلاش می کنند به گونه ای همه را مرعوب و یا به بیانی دیگر متقاعد کنند که اساسا همان طور که در برابر قدرت نظامی و اقتصادی غرب توان مقاومتی نیست، در این رویارویی نیز دیگران باید تسلیم شوند و راهی جز همراهی با غرب امکان پذیر نیست. اما درست به همان دلیل که در تجربه 8 سال دفاع مقدس و 33 روز مقاومت حزب الله لبنان ثابت شد قدرت نظامی غرب بلامنازع نیست و می توان با تکیه بر ایمان و بهره گرفتن از توانمندی ها در برابر آن ایستادگی کرد و حتی آن را شکست داد، در حوزه فرهنگ نیز پایداری تنها راه و تنها پاسخ مبتنی بر عزت و غیرت است.»
وی در ادامه در پاسخ به این سؤال که چگونه و با کدام ابزار باید مبارزه کنیم، می گوید: «حوزه ملی و جهان اسلام دو حوزه مهم برای برنامه ریزی دفاعی و تهاجمی در برابر حرکت سازمان یافته غرب است و رسانه مهمترین ابزار به اجرا درآوردن این برنامه محسوب می شود. در هر دو حوزه باید ارزش های مشترک را بازشناخت و برای تحکیم و گسترش آنها اقدام کرد. استفاده از همه ظرفیت ها، بهره مندی از فناوری روز و به کارگیری جدیدترین تکنیک ها در انتقال پیام از دیگر راهکارهای ورود به این عرصه است. تقویت رسانه های ملی، تأسیس رسانه های فراملی و ایجاد رسانه ها یا پیمان های رسانه ای مشترک اسلامی از دیگر الزامات حضور فعال و خلاقانه در این عرصه به شمار می رود.»
تغییر رویکرد نظامی به فرهنگی
«استکبار جهانی به رهبری آمریکا پس از آنکه پی برد نمی تواند حرکت اسلامی و جنبش خیزش اسلامی را با قدرت نظامی سرکوب کند با تغییر رویکرد نظامی به فرهنگی در صدد ایجاد «ناتوی فرهنگی» است بخشی از دیدگاه حجت الاسلام والمسلمین علی سعیدی، نماینده ولی فقیه در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را خواندید.
وی در ادامه می گوید: «بسیج بیست میلیونی مهمترین عامل مقابله با جریان گسترده ناتوی فرهنگی است و در این میان روحانیون و طلاب بسیجی نقش آشکار، حساس و ویژه ای در این مبارزه به عهده دارند، جمهوری اسلامی ایران امروز در مقطع بسیار حیاتی و حساسی قرار دارد چون در عین حال که در اوج عزت و افتخار هستیم اما دشمنان اسلام به سرکردگی آمریکا برای ضربه زدن به اسلام ناب محمدی(ص) همواره درصدد توطئه چینی هستند.»
نماینده ولی فقیه در سپاه با تبیین علل چرخش قدرت های استکباری از ناتوی نظامی به سمت ناتوی فرهنگی، می گوید: «در سال های اخیر جریان حاکم بر اروپا و آمریکا طرح خاورمیانه بزرگ را با هدف مقابله با حرکت جهانی اسلام و جنبش های اسلامی محوریت بخشیدن به رژیم نامشروع اسرائیل برای حفظ منافعشان و توسعه خاورمیانه به آسیا و آفریقا طراحی کردند؛ استکبار جهانی به رهبری آمریکا با اشغال عراق و افغانستان در پی دستیابی به این اهداف بود اما حاکمیت 70 درصدی مجاهدین در مجلس افغانستان، حاکمیت اصولگرایان در ایران و تغییر رویکرد مردم به سمت اصولگرایان، پافشاری ایران در مسئله انرژی صلح آمیز هسته ای و موفقیت در این زمینه، حاکمیت ائتلاف شیعی و اصولگرا در عراق، رای مردم فلسطین به جنبش اسلامی حماس، همه نقشه ها و توطئه های آمریکا در خاورمیانه را خنثی کرد.»
وی اهداف ناتوی فرهنگی را مقابله با اسلام ناب محمدی(ص) و حاکمیت آن، ترویج سکولاریسم و لائیک در منطقه با شعار جدایی دین از سیاست، استحاله و قلب ماهیت دین و تغییر اصول و مبانی دین، استحاله فرهنگ های ملی و جایگزینی آن با فرهنگ مبتذل غربی، ترویج خرافات، لاابالی گری و اباحه گری می داند و می گوید: «امروز امواج ماهواره های بیگانه خاورمیانه را تحت سیطره قرار داده و این ابزار در خدمت ناتوی فرهنگی قرار دارد تا نسل جدید را استحاله کند، بنابراین راهکارهای مقابله با این جریان خزنده را یافته و به شکل اصولی با این تهاجم جدید مبارزه کنیم.»
ناتو: هدف ما چیست؟
روزنامه آمریکایی «کریستین ساینس مانیتور» در تحلیلی نوشت: «از زمانی که جنگ سرد به پایان رسید، ناتو با سئوال «هدف ما چیست؟» روبرو شده است. از آن زمان تاکنون ائتلاف نظامی دو سوی آتلانتیک به گونه ای هنرمندانه از پاسخ به این سئوال طفره رفته است، در حالی که 26 نفر از مقام های ناتو طی هفته جاری در لتونی با یکدیگر دیدار می کنند، آنها احتمالا بار دیگر از پاسخ به این سئوال طفره خواهند رفت.»
نویسنده این تحلیل خاطر نشان می کند: «در ابتدا انتظار می رفت که این نشست تغییرات در این ائتلاف را مورد بررسی قرار دهد، تغییراتی که برای مسیر درخواست های جدید قرن 21 تعیین می شوند، این مسئله به خاطر اختلاف بین اعضای ناتو درباره سئوال «هدف» و همچنین به خاطر مسئله افغانستان کنار گذاشته شده است.»
این روزنامه درباره دلایل شکل گیری ناتو می نویسید: «وقتی که این ائتلاف در سال 1949 تشکیل شد، 12 عضو اصلی- آمریکا، کانادا و همپیمانان اروپایی آنها- درباره ماموریت سازمان آتلانتیک شمالی به توافق رسیدند و سپس ابزاری را برای انجام آن طراحی کردند، این ائتلاف عملا با مانورهای مشترک برای دفاع در برابر یک متجاوز کمونیستی ظاهر شد. از زمانی که این تهدید در اوایل دهه 1990 میلادی از بین رفت فرایند تغییر یافت. ناتو برخی ابزار جدید را طراحی کرده و اعضای جدید را پذیرفته و در مناطقی فراتر از مرزهای خود مستقر شده است، اما به یک تفکر عمیق در مورد علت بودن خود متوسل نشده است. از سوی دیگر امنیت بین المللی از 11 سپتامبر به شدت تغییر کرده و همین امر بر لزوم یک بازنگری جدی و گسترده در ماموریت این ائتلاف می افزاید.
ممکن است که این تصور وجود داشته باشد که حملات 11 سپتامبر، بمبگذاری ها در مادرید و لندن کشورهای عضو ناتو را متقاعد خواهد کرد که طالبان و دموکراسی آسیب پذیر در کابل تهدیدهایی هستند که ارزش جلوگیری را دارند، اما مسئله الزاما این نیست و پاسخ های متفاوتی به آن در بین اعضای ناتو وجود داشته است.»
کریستین ساینس مانیتور تصریح می کند: «بازسازی برای ربودن ذهن و قلب مردم در افغانستان مسئله مهمی است اما آیا این وظیفه ناتو است؟ چرا که افغانستان در مرحله حساس قرار دارد. در صورتی که این کشور حمایت لازم سیاسی، نظامی و بازسازی را دریافت نکند می تواند راه عراق را طی کند.»
در ادامه این مطلب آمده است: «این مسئله پیچیدگی عملی جدی دربردارد و توضیح می دهد که چرا فرمانده ارشد ناتو به دنبال دو هزار و پانصد نیروی مازاد در افغانستان است. این مسئله همچنین تنش میان اعضای ناتو که نقش حمایتی را در افغانستان ایفا می کنند و اعضایی همچون کانادا، انگلیس و هلند که نیروهای خود را در جنوب افغانستان مستقر کرده اند و متحمل خساراتی می شوند توضیح می دهد.»