بسماللهالرحمنالرحیم
نجم الدین اربکان، نخستوزیر اسبق ترکیه پس از سالها دوری اجباری از قدرت و سیاست، یکبار دیگر به صحنه سیاسی ترکیه بازگشته است. رسانههای ترکیه ضمن انتشار این خبر، جزئیاتی از بازگشت فاتحانه این پیشکسوت اسلام گرائی ترکیه را بازگو کردهاند.
مطابق گزارش رسانه ها، "نجم الدین اربکان" اولین نخستوزیر اسلام گرایان در جریان انتخابات داخلی "حزب سعادت" داوطلب رهبری حزب شد و به احترام وی و به نشانه قدرشناسی از این پرچمدار اسلام گرائی در ترکیه، هیچ فرد دیگری نامزد نشد. سرانجام وی به عنوان رهبر جدید حزب سعادت با 684 رأی از مجموع 687 رأی حاضرین، بازگشت پیروزمندانه به دنیای سیاست را تجربه کرد.
با نگاهی به دوران پرفراز و نشیب فعالیتهای سیاسی اربکان، به نظر میرسد این اقدام وی از یکطرف پاسخ کوبندهای به لائیکها و قدرتهای بیگانه بویژه آمریکا محسوب میشود که وی را برای حدود 3 دهه "خانه نشین" کردند و از سوی دیگر نشانه قدرشناسی از این چهره ماندگار اسلام گرائی در ترکیه است که هر سختی و محنتی را به جان خرید و "الگوی پایداری سیاسی" در فضای پرالتهاب ترکیه طی دهههای اخیر محسوب میشد. امروزه مسلمانان ترکیه در جایگاه رفیعی قرار دارند و توانستهاند فضای پراختناق دوران حاکمیت لائیکها را به یک فضای باز سیاسی مبدل سازند و اکثریت مجلس به همراه پستهای مهمتری از جمله ریاست جهموری، نخست وزیری و هیئت وزیران را به خود اختصاص دهند و لائیکها را به لحاظ رفتار سیاسی انحصارطلبانه مشتی عناصر وابسته به بیگانه، به انزوا بکشانند. روند تحولات معاصر ترکیه و صبر و متانت اسلام گرایان برای سایر ملتها میتواند حاوی درسهای ارزشمندی باشد که در هر زمینه "الگوی پایداری سیاسی" محسوب میشود.
نجم الدین اربکان کسی است که با دعوت به یک گردهمائی سیاسی در سال 1359 توانست صدها هزار تن از مشتاقان عزت و سیادت اسلامی را به خیابانها بکشاند و مسلمانان ترکیه از این حرکت عظیم خود احساس غرور کردند. البته مدت زیادی به طول نیانجامید که ژنرالها با دستور و حمایت آمریکا دست به کودتا زدند و ژنرال "کنعان اورن" قدرت را دردست گرفت. البته ژنرالها بعداً حکومت را به غیرنظامیان واگذار کردند ولی در آن زمان کاملاً محسوس بود که این کودتا به تحریک جناح لائیک ودقیقاً "علیه اسلام گرایان" شکل گرفته است. با اینهمه، اسلام گرایان، صبورانه به "کادرسازی" و آگاه کردن تودههای مردم به منظور ایجاد "انسجام سیاسی" پرداختند و توانستند "نجم الدین اربکان" را به عنوان نخستین مقام سیاسی جناح اسلام گرا، به قدرت برسانند. این حرکت مستقیماً و آشکارا به معنی "شکست قطعی لائیک ها" بود. دقیقاً به همین دلیل بود که ژنرالها باز هم به تحریک لائیکها وارد عمل شدند و کودتای دیگری، البته این بار فقط در ساختار مرکزی حکومت صورت گرفت که به موجب آن "اربکان" طی یک محاکمه نظامی فرمایشی "خانه نشین" شد و سالهای متمادی را در حبس خانگی سپری کرد.
علیرغم آنکه فشار سیاسی لائیکها و سوءاستفاده از بازوی آهنین ژنرالها، عرصه را مرتباً بر اسلام گرایان ترکیه تنگتر میکرد، ولی معمار ارشد اسلام گرائی ترکیه به همفکرانش که در عرصه سیاست و با وجود تفاوت سنی در زمره شاگردانش محسوب میشدند، آموخت که لازم است در عین صبر و متانت، همچنان به "پایداری سیاسی" ادامه دهند و آثار و تبعات آنرا تحمل نمایند.
اربکان طی ماههای اخیر دست به افشاگری زد و تصریح نمود کودتا تا علیه وی دقیقاً به دستور و مطابق خواست واشنگتن صورت گرفته است. این افشاگری یکبار دیگر بر این واقعیت تأکید کرد که سرنخ مقابله با اسلام گرایان در منطقه در اختیار آمریکا قرار دارد و اسلام گرایان ترکیه در واقع علیه آمریکا و به منظور خنثی سازی طرحهای واشنگتن در ترکیه تلاش کردهاند. این بدان معنی است که پیروزی اسلام گرایان ترکیه، دقیقاً به منزله پیروزی بر آمریکا محسوب میشود. این نکته از آن جهت اهمیت دارد که هم آمریکا و هم لائیکها به مثابه مهرههای دست آموز آمریکا در ترکیه از هر ابزار و اهرم فشار و فرصتی برای به حاشیه راندن اسلام گرایان سوءاستفاده کردهاند و حداقل دو بار علیه آنها کودتا نمودهاند و در عین حال از سایر ابزارهای به ظاهر قانونی از جمله انحلال احزاب اسلامی رفاه، فضیلت و... همچنین از دادگاه قانون اساسی برای کاستن از شتاب حرکت اسلام گرایان و حتی حذف قطعی آنها از صحنه سیاسی بهره برده ا ند.
اظهارات صریح "رجب طیب اردوغان" نخستوزیر ترکیه در مورد اقدامات گستاخانه لائیکها از جمله کتاب سوزی، منع حجاب، اخراج فعالان اسلامی از ارتش و... آنچنان صریح و منطقی بود که لائیکها ترجیح دادند مسنله را با سکوت برگزار کنند و از کنار این مسائل بگذرند. بازگشت نجم الدین اربکان به صحنه سیاست در چنین شرایطی به معنای قدرت گرفتن روزافزون اسلام گرایان، انزوای لائیکها و شکست کامل مثلث آمریکا - لائیکها و ارتش ترکیه نیز هست، بویژه آنکه عوامل کودتای "ارگنه کن" هنوز هم در راهروهای دادگاهها برای نجات خود، دست به دامان هر کسی میشوند تا ثابت کنند از عملکرد خود پشیمانند!