تاریخ انتشار : ۲۳ آذر ۱۳۸۹ - ۱۱:۳۰  ، 
شناسه خبر : ۱۹۳۶۱۱

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
مقامات دولت واشنگتن پیش‌بینی می‌کنند «آمریکا دوران بسیار دشواری را در عراق پیش رو خواهد داشت».
این، جمع‌بندی اظهارات روزهای اخیر حداقل 5 نفر از دست‌اندرکاران برجسته دولت آمریکاست که در آستانه انتخابات مجلس ملی عراق، در مصاحبه با شبکه‌های مختلف تلویزیونی به زبان آورده‌اند. هنری کیسینجر صاحبنظر برجسته سیاسی و وزیر خارجه و مشاور امنیت ملی اسبق آمریکا، برنت اشکوکرافت و زبیکنیو برژینسکی مشاوران امنیت ملی سابق آمریکا، ژنرال کالین پاول وزیر خارجه مستعفی آمریکا و ریچارد هالبروک مشاور سیاست خارجی سناتور جان کری رقیب انتخاباتی بوش کوچک، این روزها از آینده عراق بشدت ابراز نگرانی کرده‌اند.
در این میان، طرح پیشنهادی هنری کیسینجر، که طی یک هفته اخیر دو بار آشکارا بر تجزیه عراق اصرار ورزیده بسیار وقیحانه، گستاخانه و در عین حال هشداردهنده است. وی که برگزار شدن و برگزار نشدن انتخابات 11 بهمن را برای آمریکا بطور یکسان مخاطره‌آمیز ارزیابی می‌کند گفته است: «انتخابات عراق همانطور که میتواند یک نقطه عطف امیدوارکننده باشد، از توان بالقوه برای عمیق‌تر کردن ناآرامی‌ها برخوردار است».
برمبنای همین نقطه نظر، این سیاستمدار کهنه‌کار آمریکائی طرح تجزیه عراق را بدین صورت پیشنهاد داده است که: «بعد از برگزاری انتخابات در عراق، ایده استقرار یک حکومت مرکزی مانند دوران صدام باید کنار گذاشته شود و ضروری است نوعی خودمختاری‌های منطقه‌ای بوجود آید».
کیسینجر در طرح خود تصریح می‌کند: «در صورت تشکیل حکومت مذهبی شیعه در عراق، احترام به وحدت و یکپارچگی آن کشور، سودی برای آمریکا نخواهد داشت. بنابراین، نباید موضوع تشکیل یک حکومت دین‌سالار شیعه در عراق را پذیرفت. اگر به چنین نقطه‌ای برسیم در آنصورت از متحد و یکپارچه نگاه داشتن عراق سودی عاید ما نخواهد شد و احتمالا باید به هر یک از گروه‌های قومی اجازه دهیم در مقابل حکومت دین‌سالار تحمیلی، حکومتی خودگردان شکل بگیرد.
بیان روشن طرح کیسینجر اینست که اگر از انتخابات عراق، یک حکومت شیعه مبتنی بر گرایشهای دینی بیرون بیاید، آمریکا باید به هر شکل که شده چنین حکومتی را فلج کند و به آن اجازه ادامه حیات ندهد. شکل مشخص مورد نظر کیسینجر اینست که در برابر این حکومت باید حداقل 5 حکومت قومی در عراق تشکیل شود و در این کشور 6 حکومت که هر کدام ساز جداگانه‌ای میزنند شکل بگیرد.
طرح تجزیه عراق، هر چند از مدتها قبل در دستور کار آمریکا قرار داشت ولی آنچه کیسینجر اکنون پیشنهاد می‌کند، بسیار فراتر و گسترده‌تر از طرح تجزیه سابق است. قبلا هنگامی که آمریکائی‌ها از تجزیه عراق سخن به میان می‌آوردند، تقسیم آن به دو یا سه کشور در دستور کار آنها بود ولی در طرح فعلی تقسیم عراق به حداقل 6 حکومت متخاصم پیش‌بینی شده است.
از لحن سخنان کیسینجر و سایر مقامات نگران آمریکا چنین برمی‌آید که آنها در نظر دارند از طرح تجزیه عراق به مثابه یک تهدید علیه شیعیان استفاده کنند تا آنها را وادار نمایند در جریان انتخابات 11 بهمن به خواسته‌های واشنگتن تن در دهند. مهمترین خواسته آمریکا اینست که شیعیان بپذیرند انتخابات 11 بهمن با ظاهری دموکراتیک برگزار شود اما محصول آن یک قانون اساسی و تشکیلات حکومتی منطبق با معیارهای مورد نظر آمریکا باشد. همراهی سران و رهبران شیعه عراق با آمریکا در تحقق این خواسته، تنها اقدامی است که می‌تواند آمریکا را به چشم‌پوشی از طرح کیسینجر قانع کند.
به عبارت روشن‌تر، طرح کیسینجر با این هدف مطرح شده است که رهبران شیعه عراق بپذیرند آینده عراق با اراده آمریکا اداره شود و آنها فقط مهره‌هائی باشند که آمریکا آنها را در مکانهای دلخواه خود قرار میدهد. اینکه در طرح کیسینجر، تجزیه عراق و جنگ‌های داخلی در کنار همدیگر پیش‌بینی شده‌اند، به همین دلیل است. در واقع این طرح، همه راه‌ها را به روی شیعیان عراق بسته و آنها را میان دو چیز مخیر کرده است یکی پذیرش وابستگی کامل حاکمیت آینده عراق به آمریکا و سلطه استعماری آمریکا بر عراق و دیگری تحمل جنگ‌های داخلی و تجزیه کشور.
این تهدید البته فقط متوجه شیعیان عراق نیست، بلکه شامل همه مسلمانان میشود. هدف آمریکا اینست که عراق را در اختیار داشته باشد. حاکمیت آینده عراق، چه در اختیار شیعیان باشد چه اهل سنت و یا هر دوی آنها، بهرحال آنچه مطلوب آمریکاست اینست که این حاکمیت را همچون مهره‌ای در اختیار خود داشته باشد. بنابراین، طرح کیسینجر، طرحی علیه اسلام و علیه عراق است نه علیه پیروان یک مذهب.
به همین دلیل کسانی که به انتخابات 11 بهمن عراق چشم امید دوخته‌اند، بسیار خوشبین و ساده‌اندیش هستند. برای دولتمردان آمریکائی نه شیعه مهم است و نه سنی، نه دموکراسی مهم است و نه استقلال ملت عراق. آنچه آنها به آن می‌اندیشند تسلط کامل آمریکا بر آینده عراق است و این خواسته از هر طریق تحقق یابد، همان راه را قابل قبول میدانند.
همین واقعیت تلخ میتواند و باید درس مهمی برای ملت عراق باشد. ملت عراق، از هر قوم و نژاد و مذهب، باید با توجه به همین واقعیت متحد شوند و با توطئه‌های دولت آمریکا مقابله کنند. امروز، تفرقه مردم عراق، مطلوب‌ترین ابزار برای آمریکاست تا به هدف شوم خود برسد. مردم عراق فقط از طریق وحدت و اولویت قائل شدن برای مصالح کشور خود و کنار گذاشتن اختلافات قومی و نژادی و مذهبی است که میتوانند در مقابل مطامع اشغالگران بایستند و از تجزیه کشورشان و جنگ داخلی جلوگیری نمایند و ثابت کنند که ملتی رشید هستند که نیازی به قیم ندارند.