تاریخ انتشار : ۰۹ دی ۱۳۸۹ - ۰۸:۱۲  ، 
شناسه خبر : ۱۹۵۴۴۴

علی احمدپور
این روزها انتقادات از برگزاری مراسم هالوین به شدت افزایش یافته است . اسقف آروندل و برایتون در بریتانیا با انتقاد از هالوین به عنوان سنتی بی‌معنا از والدین خواست نگذارند که فرزندان آنها لباسهای غول‌مانند برای استقبال از این مراسم به تن کنند. این انتقاد در حالی صورت می گیرد که بسیاری از والدین نیز در غرب فرزندان خود را جهت پوشیدن لباسهای وحشتناک تشویق می کنند.
کیرن کونری اسقف آروندل و برایتون خواستار احیای مراسم و سنتهای دینی در جامعه شد و اظهار داشت که کودکان باید به جای آنکه خود را شبیه غولهای به معنای هالوین کنند شبیه قدیسان لباس بپوشند.اما صدای این اتنقادات معمولا در هیجانات کاذب به وجود آمده در روزهای منتهی به هالوین گم می شود .
در تقویم مسیحی، روز هالوین یک روز پیش از روز تمام قدیسان ( اول نوامبر) است که طی این روز مومنان مسیحی به تمام قدیسان ادای احترام می‌کنند.در این میان مشخص نیست که هالوین چه نسبتی با این ادای احترام دارد.
چنانچه اسقف آروندل و برایتون می گویند روز هالوین کاملاً بی‌معنا بوده و تنها خرج بیهوده پول برای والدین است. والدین می‌توانند از روز تمام قدیسان برای آشنایی کودکان با کلام مقدس استفاده کنند.البته به نظر می رسد دولتهای غربی نیز از برگزاری این مراسم بی معنا و پوچ استقبال می کنند .گریز از واقعیات یکی از بدترین ثمرات برگزاری مراسم هالوین می باشد .
بسیاری از اسقفها به نوجوانان و جوانان و والدین آنها هشدار داده اند تمرکز خود را از سمت غولها، مردگان و ارواح به سمت واقعیتهای امروز جامعه معطوف کنند. اسقفها می گویند که هالوین مراسم شیطانی نیست اما بهتر است به نوع دیگری برگزار شود، چرا که هیچ معنایی در پس سنتها و مراسم آن وجود ندارد.به هر حال آنچه امروز تحت عنوان هالوین برگزار می شود چیزی جز پوچ گرایی نیست .
در هر صورت اسقفها معتقدند که هالوین از مراسمی مقدس به مراسمی پوچ و بی معنا تبدیل شده است . آخرین روز ماه اکتبر زمان برگزاری یکی از جشن‌های مذهبی در کشورهای اروپایی و آمریکایی است که به نام هالووین (Halloween) یعنی روز همه مقدسین معروف است. بنیانگذاران این جشن قوم سلتی بودند که سال‌ها پیش از میلاد مسیح در ایرلند و شمال فرانسه زندگی می‌کردند. به روایت این قوم آغاز سال میلادی اول نوامبر است و با این اعتقاد آخرین شب سال یعنی سی و یکم اکتبر را زمان یادآوری از ارواح درگذشتگان قرار دادند و به این ترتیب جشنی برپا می‌کردند، همگی دور هم جمع می‌شدند، آتش می‌افروختند، قربانی می‌کردند و هر کس هر غذایی داشت با دیگران قسمت می‌کرد و همگی بر سر یک سفره می‌نشستند چراکه بر این باور بودند که در این شب راه میان دو جهان باز می‌شود و ارواح درگذشتگان‌شان نیز در این جمع حاضر می‌شوند و ارتزاق می‌کنند؛ پس کسانی که با سخاوت بیشتری در این جشن شرکت می‌کردند مورد شفاعت درگذشتگان نزد خداوند قرار گرفته و تا پایان آن سال از گزند بدی‌ها و بلاها در امان می‌ماندند. اما امروز ما شاهد چنین چیزی نمی باشیم.این روزها هالوین محلی برای تفریحهای زننده جوانان و نوجوانان محسوب می شود و اساسا نماد و رگه ای از قداست در آن مشاهده نمی شود.جشن هالوین بیشتر در کشورهای آمریکا، ایرلند، اسکاتلند و کانادا مرسوم است. این جشن را مهاجران ایرلندی و اسکاتلندی در سده نوزدهم با خود به قاره آمریکا آوردند.به هر حال طی سالهای اخیر شاهد گسترش هالوین به دیگر کشورهای دنیا بوده ایم .اگرچه مراسمهایی مانند قاشق زنی و جمع کردن اعانه در هالوین هنوز جریان دارد اما اصل آن به طور کامل دستخوش تغییر شده است .در خصوص هالوین لازم است به نکته ای جالب توجه نیز اشاره کنیم.همان گونه که اشاره شد این مراسم از ایرلند به ایالات متحده برده شد.اما نحوه استقبال آمریکایی ها از این مراسم نیز به نوبه خود جالب بوده است !اوایل سده 19 بسیاری از ایرلندی‌ها به آمریکا مهاجرت کردند و به این ترتیب بسیاری از آیین‌ها و اعتقاداتشان بار دیگر دچار تغییر و تحول شد. به عنوان مثال آمریکایی‌ها حضور شیاطین و ارواح گناهکار در هالوین را بیشتر مورد استقبال قرار دادند و بیشتر سمبل‌هایی که برای آن در نظر گرفتند ترسناک و خشن بود تا آنجا که شرارت و شیطنت در این شب کاملاً عادی و معمولی به نظر می‌رسید. گاه پیش می‌آمد که راه مردم را می‌بستند، به در خانه‌ها سبزی و میوه پرتاب می‌کردند، با سنگ و کلوخ دودکش خانه‌ها را مسدود می‌کردند و دیگران را مورد آزار و اذیت قرار می‌دادند با این عنوان که این اتفاقات ناشی از حضور ارواح موذی و شیاطین است و آنها هستند که مردم را «تحریک» می‌کنند.
این اعمال باعث شد برگزاری هالووین در آمریکا برای مدتی متوقف و مسکوت بماند و پس از آن برای اولین بار به طور رسمی در سال 1920 به شکلی متعادل در آمریکا، هالووین جشن گرفته و به عنوان یک روز مذهبی شناخته شد. هر چند که باز هم این مراسم با آنچه در ذهن و نیت پدیدآورندگان قدیمی آن بود بسیار متفاوت برگزار شد. تفاوت در حال حاضر نیز به صورت کامل به چشم می خورد .بی دلیل نیست که اسقفها نسبت به برگزاری این مراسم در قالبهایی ترسناک و بی محتوی ابراز نگرانی می کنند.