تاریخ انتشار : ۱۲ آذر ۱۳۸۶ - ۱۱:۵۷  ، 
شناسه خبر : ۲۰۶۷۷
دستیابی به چرخه سوخت هسته‌ای

 تلاش‌های علمی سال‌های بعد از وقوع انقلاب اسلامی در عرصه‌های مختلف جملگی معلول تفکر مبتنی بر ارائه برنامه‌های راهبردی برای رفع عقب‌ماندگی و کاستن و امحای احساس حقارت و زدودن بهت در مقابل دستاوردهای فنی غرب و به تعبیری تمدن مدرن است. در همین راستا و با توجه به اهداف استراتژیک جمهوری اسلامی ایران، دستیابی به فناوریهای نو و علومی که مجال پرداختن به آن از سوی قدرت‌های جهانی از ما سلب شده بود را ایجاد می‌کرد. بهمین دلیل دستیابی به فناوری صلح‌آمیز هسته‌ای از جمله همین اهداف تلقی شد با سعی و کوشش نخبگان و دانشمندان جوان به بار نشست. صرف نظر از ارزش علمی این دستاورد، آنچه که حائز اهمیت می‌باشد احساس غروری است که به پشتوانه این فضای علمی نه فقط برای ایرانیان بلکه برای مردم خاورمیانه اسلامی بدست آمده و روحیه آنان را ارتقاء بخشیده است. وجد کشورهای اسلامی به سبب همپوشانی‌های فرهنگی ما با آنهاست. آنان نیز سالهاست که از فزون‌خواهی و استیلا‌طلبی استکبار و از سویی احساس حقارت خود آزرده‌اند.

امروز شکوفایی علمی در این نقطه از سرزمین اسلامی هم به دومینوی بیدارسازی سایر ملل مسلمان انجامیده است و هم رعب حاصل از توانمندی‌های غرب را می‌زداید و این خود می‌تواند راه مجد و عظمت دوباره جهان اسلام را فراهم سازد.

از سالهای پایانی دهه 60 میلادی موج نگرانی از کاهش و پایان ذخایر سوخت‌های فسیلی برای تامین انرژی در جهان سبب شد کشورهای زیادی به کاروان پرشتاب جویندگان فناوری اتمی بپیوندند.

در آن زمان حکومت پهلوی به عنوان ژاندارم منطقه‌ای آمریکا عمل می‌کرد و ایران نیز درجمع کشورهایی قرار داشت که ذخیره منابع نفتی رو به پایان داشتند. کشورهای غربی، ایران را به عنوان نخستین اولویت برخورداری از انرژی اتمی در منطقه خاورمیانه اعلام کردند و در کوتاهترین مدت، نخستین پروژه عملیاتی فناوری هسته‌ای در بوشهر توسط کارشناسان آلمانی با پشتیبانی آمریکا کلید خورد.

پیروزی انقلاب اسلامی که پایان نفوذ آمریکا و سیا در ایران بود آغازی شد تا واشتگتن، تمامی مولفه‌های فشار بر تهران را بکار گیرد که نخستین شاخه آن، جلوگیری از پیشرفت‌های علمی و صنعتی بود. فشار بر عراق برای حمله به ایران، تسلیح صدام به جنگ‌افزارهای کشتار جمعی و شیمیایی به صورت مستقیم و غیرمستقیم و همکاری نظامی با بغداد با حمله به هواپیمای مسافری و سکوهای نفتی ایران در خلیج‌فارس بخش دیگری از مولفه‌های پرکار آمریکا در دهه اول پس از پیروزی انقلاب اسلامی بود.

جنگ با پذیرش شکست عراق پایان یافت ولی تحریم علمی که نخستین محور دشمنی کاخ سفید با ایران بود تشدید شد و دامنه آن نیز تنگتر گردید.

تلاش آمریکا برای جلوگیری از دستیابی ایران به فناوری هسته‌ای با توجیه برخورداری از منابع نفتی و گازی در حالی ادامه دارد که چهار دهه پیش ایران اولویت یک در خاورمیانه برای استفاده از این فناوری معرفی شده بود و آلمان نیز نیروگاه بوشهر را تقریبا به نیمه رساند. اکنون که ایران با تمامی تحریم‌های علمی آمریکا که حتی ارتباط محافل دانشگاهی را نیز شامل می‌شود به پیشرفته‌ترین فناوری روز دست یافته، آمریکا و چند کشور غربی با استفاده ابزاری از محافل و مجامع بین‌المللی، در صدد توقف حرکت چرخه علمی ایران هستند.

در چنین شرایطی کارشناسان انجمن تحقیقات انرژی کمبریج در گزارشی اعلام کرده‌اند که کشورهای مختلف بویژه آمریکا تلاش خود را برای افزایش تولید برق از انرژی هسته‌ای افزایش داده‌اند.

در این گزارش اعلام شده است که به طور رسمی رقابت برای افزایش تولید برق از انرژی هسته‌ای در حال افزایش است.

انجمن تحقیقات انرژی کمبریج که یک موسسه مشاوره انرژی غیردولتی است می‌گوید: رنسانس هسته‌ای وعده داده شده در آمریکا باوجود مشکلاتی در رابطه با ساخت نیروگاه‌های جدید هم اکنون در حال انجام است. در این گزارش آمده است: عمدتاً شرکت‌هایی وجود دارند که در صدد تمدید استفاده از راکتورهای موجود و توسعه مجوز ادامه عملیات آنها هستند.

بنابراین گزارش در ایالات متحده ادامه فعالیت 48 راکتور از 104 راکتور نیروگاه که گفته می‌شود 20 سال در حال فعالیت هستند از سوی کمیسیون تنظیم هسته‌ای مورد تائید قرار گرفته است و احتمالا دوره فعالیت 56 راکتور دیگر افزایش پیدا خواهد کرد.

در این گزارش همچنین آمده است که 20 کشور دارای نیروگاه‌های در حال ساخت هستند و بیش از نیمی از این نیروگاهها در 5 کشور چین، هند، ژاپن، کره جنوبی و ایالات متحده قرار دارند.

به هر حال ادعای آمریکا در چارچوب دشمنی با ایران، انحراف از مسیر صلح‌آمیز در این فناوری است در حالیکه گزارش بر گرفته از هزاران ساعت بازرسی آزادانه بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و دوربین‌ها، تمامی این ادعاها را رد کرده است.

از سوی دیگر آمریکا، فرانسه، آلمان وانگلیس بارها شاهد اعتراف مقام‌های رژیم نژادپرست صهیونیستی از جمله ایهوداولمرت، نخست‌وزیر این رژیم مبنی بر برخورداری از تسلیحات اتمی بوده‌اند، ولی همچنان به سکوت حمایت‌آمیز خود از توسعه زرادخانه اتمی اسراییل ادامه می‌دهند.

اکنون ایران در حالی دومین سالروز ملی فناوری هسته‌ای خود را جشن می‌گیرد که مطابق قوانین بین‌المللی و پادمان‌های جهانی در این زمینه، عمل کرده است. مقامات ایرانی بارها اعلام کرده‌اند به کمتر از حقوق بین‌المللی ایران در این زمینه نمی‌اندیشند و به بیش از آن نیز نیازی ندارند زیرا فناوری بومی هسته‌ای، نیازهای ایران برای مصارف انرژی و دیگر کاربردهای صلح‌آمیز را تامین می‌کند. پذیرش نظارت آژانس بر روال کاری و مراکز اتمی ایران مطابق پادمانها نیز از دیگر بندهای همکاری است که در سخت‌ترین شرایط ادامه داشته است.

با اتکا به تعهدات متقابل ایران و آژانس برای فراهم کردن زمینه گسترش فناوری صلح‌آمیز هسته‌ای که از جمله مقررات این نهاد جهانی است، اکنون فناوری هسته‌ای تولید شده توسط دانشمندان ایرانی محور اتحاد ملی قرار گرفته است.

ایران با ورود به این عرصه، در جمع کشورهایی دارای ساختار دانش اتمی قرار گرفته که زیر بنای پیشرفت‌های علمی و صنعتی فراوانی را نیز شامل می‌شود و بستری برای ساختن ایرانی آباد، مرفه و آزاد خواهد شد که با توجه به این واقعیت، هیچ حکومت مدبر و ملت آزادی حاضر نمی‌شوند از آن چشم بپوشند.

ایران بارها و بارها با بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای همکاری صمیمانه داشته و در عمل به اثبات رسانده است که دستیابی به این فناوری با هدف صلح‌آمیز و به منظور دستیابی به انرژی برای فرداهای بهتر کشور انجام می‌شود.

مخالفان توانمندی هسته‌ای ایران در یک بازی سیاسی دیر زمانی است که اندیشه تسلط بر ایران را در سر می‌پرورانند و بارها تلاش کرده‌اند ایران را به زانو در بیاورند و امروز این اندیشه را در قالب غیر صلح‌آمیز بودن فعالیت‌های هسته‌ای ایران تجلی دادند و با همه کارت‌های خود سعی دارند که حق مسلم ایرانیان برای استفاده از فواید و دستاوردهای انرژی هسته‌ای را از بین ببرند، چنانچه بسیاری از محافل سیاسی درجهان بر این باورند که مخالفت‌های آمریکا و هم‌پیمانانشان با ایران در عرصه دستیابی به فناوری هسته‌ای بیشتر مانع تراشی سیاسی است تا نگرانی از غیر صلح‌آمیز بودن این فناوری.

تا به امروز مردم اندیشمند و فهیم ایران در عرصه‌های مختلف ثابت کردند که اراده آنان همان اراده دولتمردان ایرانی مبتنی بر استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای است. از این رو حمایت‌های همیشگی ملت از سیاست‌های دولت در عرصه هسته‌ای موجب شده است که مشروعیت لازم به مخالفان هسته‌ای ایران داده نشود تا به کمک آن قادر به محروم کردن یک ملت از حق مسلم  خود در استفاده از دستاوردهای صلح‌آمیز انرژی هسته‌ای شوند.

تأکید صاحبنظران بر حق هسته‌ای ایران

در همین راستا محمد سعیدی، معاون امور بین‌الملل سازمان انرژی اتمی تاکید می‌کند: همگان باید بدانند که ایران به توسعه فعالیت‌های صلح‌آمیز هسته‌ای خود در آینده مصمم است.

سعیدی با تاکید بر اینکه مراحل ساخت وتکمیل نیروگاه اتمی بوشهر ادامه خواهد یافت با تشریح روند افتتاح واحدهای پشتیبانی نیروگاه برق هسته‌ای بوشهر می‌گوید: این مرحله از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است زیرا نشان می‌دهد که فعالیت در داخل تاسیسات بوشهر متوقف نشده است.

سعیدی با بیان اینکه ساخت نیروگاه بوشهر یک مساله سیاسی نیست تصریح کرد: اگر تلاش‌های بیشتری شود افتتاح نیروگاه بوشهر درزمان تعیین شده صورت خواهد گرفت.

کنستانتین‌کاساچوف، رئیس کمیته امور بین‌الملل دومای دولتی روسیه نیز خاطرنشان می‌کند که ایران عزم خود را جزم کرده است تا از چرخه کامل غنی‌سازی اورانیوم برخوردار شود، اما تهران قصد ساخت سلاح هسته‌ای را ندارد.

به گفته وی، در حال حاضر ضرورت دارد مذاکرات با تهران ادامه پیدا کند و خط قرمز ایران در این خصوص محترم شمرده شده و در عین حال حق ایران برای توسعه برنامه هسته‌ای خود در چارچوب مجاز به رسمیت شناخته شود.

کاساچف تصریح می‌کند: اوضاع خطرناک کنونی، چه در رابطه با ایران و چه در رابطه با برنامه هسته‌ای کره شمالی، از بسیاری لحاظ به دلیل سیاستهای متجاوزانه آمریکا می‌باشد و نکات مشترک بسیاری در این دو قضیه با مسئله عراق وجود دارد.

رئیس کمیته امور بین‌الملل دومای روسیه می‌گوید: موضع سرسختانه دولت بوش چه در رابطه با ایران و چه کره شمالی که این کشورها را در شمار محور شرارت قرار داده و منزوی می‌خواند، به برقراری مذاکرات سازنده برای حل مشکلات کمکی نکرده است.

میشل‌روکار نخست‌وزیر پیشین فرانسه نیز در مقاله‌ای با وفادار خواندن ایران به پیمان ان‌پی‌تی، درخواست غرب مبنی بر تعلیق غنی‌سازی از جانب ایران را نقض حقوق بین‌المللی ملت ایران دانسته و عدم توجه غرب به پیشنهادهای ایران مثل ایجاد کنسرسیومهای هسته‌ای مشترک را اشتباهی توصیف نموده که گره‌های جدیدی بر این چالش زده است.

دکتر پیروز مجتهدزاده، استاد دانشگاه و رییس بنیاد تحقیقاتی یوروسویک لندن تاکید می‌کند: مردم ایران نسبت به رفتار غرب در دستیابی ایران به فناوری صلح‌آمیز هسته‌ای انتقاد دارند.

مجتهدزاده می‌گوید: این رفتار، ناشی از تصمیم‌گیری‌های خودسرانه دولت آمریکا برای کل جهان و ایجاد یک دیکتاتوری جهانی است.

وی می‌افزاید: افکار عمومی بین‌الملی نخواهند پذیرفت که برخی کشورها از قبیل ایران به بهانه‌های واهی مانند احتمال ساخت سلاح هسته‌ای از داشتن فناوری صلح‌آمیز هسته‌ای محروم شوند و برخی دیگر از کشورها به دلیل داشتن روابط نزدیک با قدرتهای بزرگ مجاز به ساخت و گسترش جنگ‌افزار اتمی باشند.

مجتهدزاده تصریح می‌کنند: در چند سال گذشته همه اقدامات مثبت و مسالمت جویانه ایران در راستای تنش‌زدایی و اعتمادسازی از سوی آمریکا و متحدان اروپاییش نادیده گرفته شده و از آنها در راستای اعمال فشار بیشتر به ایران سوء‌استفاده شده است.

رئیس مرکز مطالعاتی یوروسویک لندن معتقد است غرب باید بداند که ایران کشوری نیست که از غرور ملی و حق طبیعی خود در استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای دست بکشد و همه جهانیان به این واقعیت آگاهند.

این در حالی است که همه کارشناسان و صاحبنظران سیاسی بر این باورند که آنچه که ایران را در استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای مصر کرده است علاوه بر دستاوردهای این انرژی در زمینه‌های مختلف، آن است که خواسته ملت ایران همچون دولت بر بهره‌برداری از فواید و مزیت‌های این انرژی است.

نماینده مردم همدان در مجلس شورای اسلامی می‌گوید: پشتیبانی مردم از نظام جمهوری اسلامی مهمترین مولفه قدرت در ایران است.

حمیدرضاحاجی‌بابایی، دستیابی به فناوری صلح‌آمیز هسته‌ای را حق مسلم مردم ایران دانسته و تاکید می‌کند: استفاده از انرژی هسته‌ای به همت و تلاش دانشمندان خلاق و جوان کشورمان با میانگین سنی 27 سال انجام شده است و تفکر و تلاش شبانه روزی جوانان این مرز و بوم موجب شد ایران به موفقیت‌های هسته‌ای دست پیدا کند.

عضو کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی هم تاکید می‌کند: تجربه نشان داده است اعمال تحریم‌های بین‌المللی علیه جمهوری اسلامی در بلند مدت با شکوفا کردن استعدادهای جوانان و دانشمندان ایرانی به نفع کشور بوده است.

اصغر گرانمایه‌پور با اشاره به وجود انواع تحریم‌ها علیه جمهوری اسلامی ایران می‌گوید: تحریم‌های اخیر شورای امنیت علیه جمهوری اسلامی ایران تاثیرگذار و مهم نیستند، جمهوری اسلامی از ابتدای تشکیل تاکنون هدف انواع آسیب‌ها، تحریم‌ها و عداوت‌ها بوده است و به هر طریق ممکن تلاش شده تا به این نظام آسیب وارد شود.

وی ضمن تاکید بر عدم تاثیر این تحریم‌ها اظهار می‌دارد: تجربه نشان داده است که هر گاه قدرت‌های بزرگ، ایران را در تحریم و تنگنا قرار داده‌اند، این محدودیتها خود محملی برای شکوفا شدن استعدادهای خلاق جوانان و دانشمندان ایرانی بوده است.

گرانمایه‌پور تاثیرات روانی را تنها تاثیر این تحریم‌ها دانسته و می‌گوید: این تحریم‌ها بیشتر جنبه اقتصادی و صنعتی دارند که با رویکرد سیاسی و نظامی بیان می‌شوند.

عضو کمیسیون اقتصادی مجلس با اشاره به تحریم‌های اعمال شده علیه بخشی از نظام بانکی کشور خاطر نشان می‌کند: پیش از این هم شبه تحریم‌هایی علیه نظام بانکی کشور اعمال شده است که خوشبختانه با برخورد عاقلانه و مدبرانه مدیریت بانکی کشور، نظام بانکی از این تحریم‌ها با موفقیت و با حداقل زیان عبور کرده است.