پروژه براندازی نرم

 عباس خسروانی

با نزدیک شدن به انتخابات مجلس هشتم اتفاقاتی از جنس حادثه دانشگاه امیرکبیر، موضوع غریبی نیست. به اغتشاش کشاندن دانشگاه‌ها و ایجاد ناآرامی در محیط علمی آن پروژه‌ای است که در گذشته نیز سابقه داشته است.

حادثه 18 تیر سال 78 در آستانه انتخابات مجلس شش و نیز انتخابات مجلس هفتم از این دست حوادثی است که به منظور ورود افراطیون به مجلس طراحی و به اجرا درآمد. طراحان و مبلغان این قبیل پروژه‌ها سعی بر آن دارند تا این پروژه را به سایر بخش‌های جامعه از جمله جامعه کارگری و معلمان تسری دهند و از یک جنبش فراگیر اجتماعی سخن بگویند. این قبیل افراد در نهایت در پس پروژه‌های اجیاد آشوب و التهاب و ناامنی در میان بخش‌های مختلف جامعه و همراهی و حمایت رسانه‌های وابسته، استراتژی براندازی نرم را دنبال می‌کنند.

یکی از شرایط بروز براندازی نرم اعتراض و مخالفت جدی نهادهای مردم به حاکمیت است. در حالی که در جمهوری اسلامی مردمی بیشترین مشارکت را در نظام دارند و با حضور گسترده و یکپارچه خود در عرصه‌های مختلف سیاسی، اقتصادی و اجتماعی مردمسالارترین نظام سیاسی را در عرصه جهانی به نمایش گذاشته‌اند. با این شرایط وقوع براندازی نرم در ایران امری محال و دور از تصور است. این موضوع نشان از عدم درک و شناخت صحیح طراحان پروژه‌های فوق نسبت به جامعه و فرهنگ ایران دارد. البته این موضوع در بعضی کشورهای تازه استقلال یافته شوروی سابق نتیجه داد اما ایران به هیچ عنوان بسترها و زمینه‌های تحقق آن را ندارد و این موضوع بیشتر به خیالی خام شبیه است.

پروژه براندازی نرم تحت مدیریت آمریکا طراحی و به اجرا درمی‌آید. آمریکایی‌ها با این طرح به دنبال اعمال سلطه خود در عصر استعمار فرانو بر کشورهای جهان سوم هستند.

براندازی نرم در جوامع نیازمند است که این ابزارها از میان دانشجویان، کارگران، معلمان و سایر اقشار جامعه تهیه می‌شود. در سالهای گذشته نیز گروه‌های افراطی در آستانه انتخابات بخصوص انتخابات مجلس ششم صحبت از این پروژه خطرناک به میان آوردند. اما از آنجا که این گروه از موقعیت اجتماعی مناسبی برخوردار نبود و جایگاهی در میان مردم ایران نداشت این طرح به شکست انجامید. این بی‌اعتنایی و بی‌توجهی عمومی در حالی صورت گرفت که رسانه های وابسته و مبلغ پروژه براندازی نرم بی‌امان از این اقدام حمایت می‌کردند و قصد داشتند افکار عمومی جامعه را با خود همراه سازند که خوشبختانه به شکست انجامید و نتیجه‌ای جز رسوایی و آشکار شدن هویت آنان نداشت.

خوشبختانه با روی کار آمدن دولت مردمی و خدمتگزار نهم وحدت بین دولت و ملت روز به روز استحکام و عمق بیشتری پیدا می‌کند و آرزوی طراحان و مجریان براندازی نرم را نقش بر آب کرده است.

در آستانه روز کارگر و معلم شاهد تحرکاتی بودیم که با بی‌اقبالی جامعه زحمتکش و فرهیخته کارگری و فرهنگیان به شکست انجامید.

امروز ملت ایران خود را شریک در حکومت می‌داند و دولت را عضوی از خود می‌انگارد، که کار و خدمت بی‌منت را سرلوحه خود قرار داده است. روی کار آمدن دولت نهم ضربه‌ای مهلک بر پیکره پروژه براندازی نرم در ایران بود. سیاست این دولت در دانشگاهها پرهیز از سیاست‌زدگی و حاکم کردن جو کار و تلاش علمی به منظور رسیدن به اهداف سند چشم‌انداز و در عین حال نشاط، شادابی و کسب بینش و آگاهی سیاسی است که خود به خود امید عاملان این پروژه را نسبت به قشر دانشگاهی به ناامیدی تبدیل کرده است.