* آقای کدیور مدت اقامت شما در آمریکا چقدر خواهد بود؟
** من به دعوت دانشکده حقوق دانشگاه هاروارد، خرداد ماه امسال از ایران عزیمت کردم و مدت اقامت من 6 ماه خواهد بود که در پایان شش ماه با توجه به نحوه ادامه فعالیتم در اینجا و در ایران برای بازگشت تصمیم خواهم گرفت.
* موضوع تدریس شما در دانشکده حقوق چیست؟
** از من برای بحث درباره فقه و حقوق شیعه دعوت شده است.
* آقای کدیور امکانات مطالعاتی در دانشگاههای آمریکا در مقایسه با دانشگاههای ایران به چه صورت است؟
** من برای مقایسه احتیاج به مدت زمان بیشتری دارم. در مجموع امکانات انسانی ما اصلاً کمتر از آمریکا نیست. من با اساتید ایرانی مقیم آمریکا آشنا شدم که در دانشگاههای معتبر این کشور تدریس میکنند و جزء بهترین اساتید هستند. البته امکانات مطالعاتی و پژوهشی آمریکا بیشتر است و امیدوارم ما بتوانیم چنین امکاناتی برای اساتیدمان در ایران نیز فراهم کنیم.
* نگاه محافل علمی و فرهنگی آمریکا نسبت به ایران چگونه است؟
** من فکر میکنم فرصت کوتاهی که من در اینجا هستم برای این ارزیابی کافی نیست. در مجموع اطلاع از تحولات ایران فراوان نیست اما این محافل نسبت به ایران حساس هستند و اخباری که جسته و گریخته از ایران منتشر شده را دنبال میکنند. مواردی از قبیل توقیف مطبوعات و اجرای احکام در ملاء عام که توسط اصلاحطلبان نیز مورد انتقاد قرار گرفته و محکوم شده بود تصویر نامناسبی از ایران ترسیم کرده است. رقم بالای توقیف 80 روزنامه و مجله یک رکورد کاملاً منفی است که ایران را به عنوان یک کشور مخالف آزادی و دموکراسی معرفی میکند.
* مهمترین سوالهایی که اینجا مطرح میکنند این است که در یک حکومت جمهوری چگونه رئیسجمهور و نمایندگان مردم اقتدار کافی برای تحقق بخشیدن به اراده ملی ندارند، چرا دست رئیسجمهور برای تحقق قولهایی که به مردم داده بسته است؟
** البته موارد مثبتی هم به چشم میخورد. اساتید شرقی مسلمان و غیرمسلمان که مقیم اینجا هستند، نسبت به مسائل ایران حساس هستند و تحولات آن را دنبال میکنند. وقتی مشکلی برای اصلاحطلبان و نحوه گرفتن قانون در ایران مطرح میشود، آنها نگران میشوند و امیدوار هستند که تجربه مردمسالاری ایران موفق باشد تا آنها هم بتوانند این تجربه را در کشور خود (بخصوص مسلمانان عرب و غیرعرب) ترویج کنند.
ما چون در داخل ایران بودیم متوجه نشدیم که اصلاحات در ایران از چه جایگاه ارزنده و امیدآفرینی در میان سایر کشورها و دیگر مسلمانان برخوردار است. اخبار ایران مخصوصاً اخبار مرتبط با فضای کلی جامعه از دید اساتید شرقی پنهان نمیماند اما متاسفانه ما در اطلاعرسانی موفق نبودیم و نتوانستیم پیام خود را از طریق مطبوعات منتقل کنیم.
* نظر شما راجع به توقیف روزنامه نوروز چیست؟
** من اعتراض خود را نسبت به توقیف روزنامه نوروز اعلام میکنم. بخشی از حاکمیت در ایران آزادی مطبوعات را برنمیتابد و توقیف مطبوعات تبدیل به یک روند شده است. متهم کردن رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس به اقدام علیه امنیت ملی هیچ افتخاری برای قوه قضاییه ندارد. آنچه در ایران شاهد هستیم، کودتای خزنده اقلیت علیه اکثریت است. اقلیتی که به قانون تن نمیدهد، قصد دارد حریف خود را که به پشتوانه مردم متکی است از میدان به در کند. بستن روزنامهها هنر نیست. بستن روزنامه، بستن دهان مردم است و این با منطق علوی سازگار نیست.