(6 میلیون تن از میلیونرهای جهان 17 تریلیون دلار را در اختیار دارند)
میلیونرهای دنیا در حدود 17 تریلیون دلار در بازارهای سرمایهگذاری سپرده دارند و ثروت آنها با آهنگی سریعتر از گذشته روبه رشد است به طوری که انتظار میرود تا پایان قرن به 25 تریلیون دلار برسد.
طبق گزارشی که از سوی شرکت «جیمنای» و «میریل لینش» که شرکتهای بینالمللی سرمایهگذاری هستند تهیه شده، این افراد انتظار دارند علاوه بر خدمات، سود سرمایههای آنها در بازارهای سرمایهگذاری روز به روز افزایش یابد.
این نتایج شرکتها را نگران کرده است. این شرکتها با این که فعالیتهای خود را چند برابر کردهاند، اما به درآمدهای کمی که در جهان سرمایهگذاری توزیع شده اکتفا میکنند. از طرفی مالیاتها و عوارض خود را کاهش دادند.
با این حال داراییهای خصوصی 10 درصد افزایش یافته و معدل سالیانه آن به 8 درصد رسیده است.
در این گزارش که از سوی مسئولان بلندپایه شرکت (جیمنای) و (میریل لینش) طی یک کنفرانس مطبوعاتی در لندن ارائه شده، به میزان توزیع ثروت در جهان به طور دقیق اشاره نشده، همچنین از تعداد میلیونرهایی که از راههای غیرقانونی کسب درآمد میکنند، نظیر باندهای موادمخدر و تبهکاران سخنی به میان نیامده است. تنها در این گزارش توزیع ثروت به صورت منطقهای مطرح شده است.
خاورمیانه
میزان ثروتمندان خاورمیانه، 1/1 درصد از مجموع میلیونرهای دنیا برآورد شده است. این گزارش پیشبینی کرده که تا پایان قرن، این نسبت به 3/1 درصد میرسد.
این گزارش براساس آمار رسمی که مربوط به درآمد ملی هر کشور است، مقدار نقدینگی خصوصی هر کشور را در سال تعیین کرده و آن را تقسیم به جمعیت هر کشور کرده، رابطه بین درآمد و توزیع ثروت را مورد بررسی قرار داده است.
ثروتهای خصوصی در جهان طی سال گذشته در نتیجه پیروزی نظام سرمایهداری و تجارت آزاد رشد کرده است. این جنبش قدرتی قابل توجه در بازارها کسب کرده است، به طوری که سرمایههای کلانی تولید میکند که تاکنون بینظیر بوده است. همچنین بازارهای سرمایهگذاری داخلی با آهنگی سریع روبه رشد است و جنبش شناور کردن پول در بازارهای داخلی که از سوی صاحبان سنتی سرمایه ایجاد شده بود، تحولی ایجاد کرده که به طور مستقیم و غیرمستقیم این بازارها به بانکهای خصوصی تبدیل شده و این امر سبب شده که تعداد میلیونرهای دنیا به بیش از 6 میلیون نفر برسد.
کشورهای آمریکای جنوبی در صدر مناطق دنیا قرار دارند و افزایش تعداد میلیونرهای این منطقه در سال گذشته به 22 درصد رسیده، در حالی که معدل کل جهانی در سال 10 درصد بوده است. کشورهای آسیایی طی 10 ساله اخیر معدل سالیانه افزایش میلیونرها را تا 15 درصد حفظ کردهاند.
شرکت (جیمنای) و (میریل لینش) پیشبینی میکنند که تا پایان قرن حاضر بازار بانکهای خصوصی آسیا از آمریکای شمالی سبقت بگیرد و بعد از بازار اروپا مقام دوم را کسب کند. بانکهای خصوصی که خواهان موفقیت جهانی هستند در بازارهای آسیایی به فعالیت میپردازند.
جنبش ثروتاندوزی
گزارش فوق از تحول چشمگیری در جنبش ثروتاندوزی صحبت میکند. در گذشته ثروت در اختیار یک خانواده قرار داشت و به دیگر وارثان منتقل میشد. آنها تمامی همت خود را صرف حفظ ثروت در بانکهای خصوصی میکردند و بانکها تنها حافظ ارزش پول بودند.
اما امروزه طی دهه هفتاد و هشتاد، نسل جدیدی از میلیونرها به وجود آمدهاند که خواستههایشان از بانکها با ثروتمندان سنتی تفاوت دارد.
آنها از بانکها انتظار دارند که علاوه بر حفظ ثروتهایشان، روز به روز به بهره سرمایههایشان بیافزایند.
آنها برای کاهش عوارض و مالیاتها، سرمایه خود را به سهام و اوراق بهادار تبدیل میکنند.
برپایه این گزارش، برقراری نظام ژئوپلیتیکی که در دهه 90 شناخته شده، سرمایهداران را به ریسک کردن تشویق میکند. تعداد زیادی از آنها به سرمایهگذاری در بانکهای خارجی روی آوردهاند و البته کم شدن محدودیتها و تدوین قوانین زیاد برای جذب سرمایهگذاریهای خارجی به این امر کمک میکند.
بانک «آفشور»
در این راستا تعداد داوطلبانی که مایلند در بانکهای خارجی نظیر بانک آفشور در سویس و کشورهای جزایر کارائیب سرمایهگذاری کنند، افزایش یافته است به طوری که آمریکای لاتین از نظر سرمایهگذاری در خارج از کشور در صدر قرار دارد. همچنین بسیاری از میلیونرهای آسیایی نیز در بانک آفشور سرمایهگذاری میکنند.
«مایکل گایلز» رئیس (میریل لینش) میزان سرمایههای خصوصی را که به آفشور سپرده شده، 5/5 تریلیون دلار برآورد کرد که این مقدار 3/1 کل ثروتهای جهان را در برمیگیرد.
گزارش دقیقی از تعداد میلیونرهای خاورمیانه ارائه نشده، تنها کارشناسان معتقدند که این تعداد بسیار زیاد است. در این گزارش اشاره شده که در پایان سال 1996، 200 هزار نفر، 1100 میلیارد دلار را در اختیار دارند. اما این آمار شامل میلیونرهای لبنان نمیشود. در این گزارش آمده است که ثروت لبنانیها در خارج از کشور، 40 میلیون دلار اعلام شده است.
در این گزارش راجع به داراییهای کشورهای مغرب عربی نیز سخنی به میان نیامده است، در حالی که هند، پاکستان، ایران و فلسطین اشغالی نیز جز کشورهای خاورمیانه در نظر گرفته شدهاند.
سرمایه خصوصی کشورهای عربی در حدود 468 میلیارد دلار برآورد شده است و اگر لبنان را به این کشورها اضافه کنیم، این رقم به 800 میلیارد دلار میرسد. طبیعی است که اکثریت قریب به اتفاق میلیونرهای عرب به عضویت شورای همکاری خلیجفارس درآیند. نسبت آنها به 90 درصد میرسد.
بیشتر میلیونرهای کشورهای خلیجفارس در عربستان هستند که تعداد آنها 78 هزار تن گزارش شده است. 59 هزار تن در امارات متحده عربی، 36 هزاز تن در کویت و 12 هزار نفر در دیگر کشورهای شورای همکاری خلیجفارس هستند. تعداد میلیونرهای عرب خارج از این مجموعه نیز 15 هزار نفر است.
این گزارش میافزاید؛ میزان سرمایهگذاری میلیونرهای عرب در بازارهای داخلی بویژه سرمایههایی که برای خصوصیسازی در جریان است، بسیار کم است و از 1 درصد تجاوز نمیکند.
سوئیس و برادرانش
بیشتر سرمایههای خصوصی به کشور سوئیس روانه میشود. اما در گزارش جدید آمده است که دیگر دوران مجد و عظمت بانکهای آفشور سپری شده و بانکهای مشابه در لوکزامبورگ با آن به رقابت پرداختهاند و بخشی از سرمایههای میلیونرهای مرکز و شمال اروپا را جذب کردهاند. همچنین بانکهای جزایر کارائیب نیز سد راه سوئیس و آمریکای شمالی شدهاند، همین امر موجب شده که ثروتمندان امروز کمتر از گذشتگان محافظهکاری میکنند. علاوه بر این وجود رقبا در صحنه باعث شده که بانک سوئیس نیز تعدیلاتی در قوانین کار خود برای جذب و تشویق ثروتمندان ایجاد کند، بطور مثال در قانون مالیات تجدیدنظر کرده و به جای مالیاتها و عوارض مختلف، یک مالیات کلی و جامع بر درآمدها تعیین کرده است.
«مایکل گایلز» در این باره میگوید؛ بانکهای سوئیس نسبت به بانکهای لندن هزینه کمتری از سرمایهگذاران دریافت میکنند، اما نمیتوانند در این زمینه با رقبای خود در لوکزامبورگ به رقابت بپردازند.
از سوی دیگر، «الیتوبیک» نایب رئیس «جیمنای» در یک کنفرانس مطبوعاتی که در لندن برگزار شد گفت: بانکهای بریتانیا از نظر تخفیفهای که در عملیات بانکی به مشتریان خود ارائه میدهند، رقیبهای سرسختی برای بانک سوئیس محسوب میشوند و با وجود اینکه مقررات اداری دست و پاگیری در این بانکها رایج است، اما به خاطر پائین بودن سطح مالیاتها و عوارض، بیشتر سرمایهدارهای بزرگ، لندن را بر سوئیس ترجیح میدهند.
با وجود کم شدن جذابیت بانکهای سوئیس، 3 بانک سوئیس هنوز هم بیشترین سرمایهها را جذب میکنند. این بانکها عبارتند، «کریدی سوئیس» بانک متحد سوئیس «U.B.S» و بانک سوئیسی «S.B.C». بخش اعظم این بازار، بین بانکها و شرکتهای سرمایهگذاری و شرکتهای بیمه توزیع میشود. این نهاد درآمد ثابت و کمهزینه را تامین میکنند. علاوه بر این خطر کمتری نیز سرمایهها را تهدید میکند و اینها همه عواملی است که بانکهای سوئیسی را برای سرمایهگذاری پرجاذبه میسازد.
رقابت
با وجود همه این ضمانتها، بسیاری از بانکها و شرکتهای سرمایهگذاری دریافتند که درآمدی که از سرمایهگذاریهای ثروتمندان کسب میکنند به اندازه کافی پرمنفعت نیست و بعضی از بانکها سقوط کرده و ناچار شدند سپردههای خود را به بانکهای دیگر انتقال دهند. در این حال آنها نیز به بانکهای سوئیس که خواهان رشد و ترقی هستند، پناه بردهاند و سعی دارند با پیوستن و ادغام در این بانکها فعالیتهای اقتصادی خود را افزایش دهند.
به این خاطر «جیمنای» و «میریل لینش» به رقابت خود برای توسعه فعالیتهای بانکی داخلی ادامه میدهند، همچنین برای جذب و جمعآوری سرمایههای خارجی در سطح جهانی نیز تلاش میکنند.
«جیمنای» معتقد است که امروزه سرمایهداران نسبت به قوانین بینالمللی آگاهی زیادی پیدا کردهاند و قادر هستند خود را با این قوانین هماهنگ کنند و سرمایههای خود را بدین ترتیب افزایش دهند، اما این آگاهیها امنیت سرمایهها را تضمین نمیکند. بطور مثال شرکت «میریل لینش» در 45 کشور سرمایههای سرمایهگذاران را اداره میکند و با آنها به مشاوره میپردازد و سالانه حدود 300 میلیون دلار صرف تحقیق و بررسی در امر مطالعات اقتصادی میکند.
در این مجموعه هزار نفر بانکدار، مدیر و متخصص در امور مالی مشغول فعالیت هستند و سرمایههای بانکها را که حدود 47 میلیارد دلار هستند اداره میکنند در حالی که شرکت «میریل لینش» در جهان 860 میلیارد دلار را اداره و نگهداری میکند.
این مجموعه پیشبینی میکند که تا سال 2000 این رقم به یک تریلیون دلار برسد که 20 درصد آن متعلق به آمریکا است. در شرکت «جیمنای» 13 هزار کارشناس از مناطق مختلف دنیا نظیر اروپا، آمریکای شمالی، آفریقا و آسیا مشغول فعالیت هستند.
در این گزارش پیشنهاد شده بانکهایی که در زمینه جذب داراییهای خصوصی فعالیت میکنند، یک محور سرمایهگذاری معین ایجاد کنند تا بتوانند با تکیه بر این محور برای پاسخگویی به نیازهای مناطق مختلف جهان نیروها و قدرت خود را با ثبات بیشتری افزایش دهند.
«مایکل گایلز» استراتژی شرکت را اینگونه توصیف کرد: «ارائه تشکیلات وسیع از تولیدات و خدمات به سرمایهگذاران که انتظار دارند روز به روز بهره سرمایههایشان افزایش یابد».