الف ـ صلاحالدین
شهید فتحی شقاقی میگفت: «فلسطین، مسئله اصلی ما نیست!»
این جملۀ عجیبی است که یک مبارز فلسطینی «مسئلۀ فلسطین» را «مسئله اصلی» نمیداند او اضافه میکرد: «اصل مسئله، حاکمیت اسلام است، تا اسلام حاکم نشود، بحران فلسطین هم قابل حل نخواهد بود.»
در هفتۀ گذشته فلسطین با سفر ژاک شیراک بار دیگر، افکار عمومی جهان را بخود جلب کرد. برخی از رژیمهای عربی هم با امید توازن در بین آمریکا و اروپا در مورد بحران خاورمیانه، به شیراک امید بستند! برخی از مسلمانان هم از سخنان شیراک شاد شدند.
ژاک شیراک مطالبی را مطرح کرد که مؤید رقابت فرانسه در عرصۀ سیاست خاورمیانهای این کشور با آمریکاست.
شیراک میخواهد اروپا را بار دیگر و با قدرت، به خاورمیانه بیاورد. اگر به این نکته توجه کافی نشود، برای مردم خاورمیانه، فقط تغییر آقابالاسر مطرح میشود... این پدیده، در گذشته نزدیک، باز هم آزمایش شده و نتیجه آن هم افزایش تعداد اجانب، و به تبع آن، نوکران بومی است.
در جریان سفر شیراک بار دیگر برخی سازشگران بمنظور جلب عنایت و توجه صاحبان قدرت، از تلاشهای وی استقبال کردند. و در رسانههایی که همان خط را دنبال و تبلیغ میکنند از شیراک طوری تمجید شده که او انگار یک «منجی» است! اما شاهبیت حرفهای شیراک هم تفاوت ماهوی با سیاستهای آمریکا ندارد. او نیز مانند سایر غربیها بر حفظ اسرائیل صحه میگذارد.
وارن کریستوفر، وزیر خارجه آمریکا میگوید: «... فقط آمریکا است که در دنیای امروز باید اراده خود را بر دیگران بقبولاند و حتی اگر لازم باشد، از قوای قهریه هم میتواند استفاده کند. در این میان، این ملت فلسطین است که باید راه خود را از ورای بحرانهای کاذب غربیها پیدا کند.
مبارزات ملت فلسطین همه معادلههای دیپلماتیک و نظامی را برهم میزند و اراده خود را بر امپریالیستها تحمیل میکند مردم مظلوم فلسطین معتقدند آیندۀ فلسطین را سیاستهای انقلابی حل خواهد کرد و اوضاع با تدابیر پانسمانی شیراک حل نمیشود. به عبارت دیگر سیاست فرانسه هم نتیجهای غیر از سیاست امپریالیسم آمریکا نخواهد داد. اینرا خود غربیها خیلی خوب درک میکنند و رقابت آمریکا و فرانسه (و یا اتحادیه اروپا) را برای آینده خاورمیانه سرنوشتساز نمیدانند.
مرز این رقابتها، منافع این کشورهاست. یعنی به آن حد نیست که بخاطر تقسیم غنائم در خاورمیانه با یکدیگر بجنگند اگر به تاریخ 75 سال اخیر، یعنی بعد از جنگ اول جهانی، نگاه کنیم، خواهیم دید که تقسیم منافع کشورهای خاورمیانه در بین فرانسه و آمریکا و انگلیس بدون جنگ حل شده است اگر گهگاه درگیریهای جزئی هم اتفاق افتاده آنها هم موجب خونریزی نشده است. بلکه دامنۀ جنگ به طرفهای متخاصم بومی کشانده شده است.