اهمیت تلویزیون، از خبرگزاریهای بینالمللی کمتر نیست، این رسانه، در حال حاضر به دلیل راهیابی به تمام خانهها، مهمترین کانال ارتباط با مردم است. شاید رساترین تعریفی که تاکنون از تلویزیون شده، عبارتی باشد که «دایرهالمعارف آمریکا» در سال 1980 ثبت شده است: «تلویزیون، در عصر حاضر، چشم و گوش آدمهاست.»
وقتی که سخن از تلویزیون است، ناگزیر با این حقیقت روبهرو هستیم که آمریکا دارای قویترین شبکههای تلویزیونی جهان است. اما برای ما مسلمانها چه دردناک است وقتی درمییابیم که صهیونیستها این شبکهها را به طور کامل در سیطره خود گرفتهاند و دیدگاههایشان را به افکار عمومی جهان دیکته میکنند. در آمریکا، در حدود 1100 شبکه تلویزیونی و 7200 ایستگاه رادیویی وجود دارد. در این کشور، نخستین شبکه تلویزیونی در سال 1939 به هنگام برپایی نمایشگاه بینالمللی نیویورک آغاز به کار کرد. سه شبکه آمریکایی ای.بی.سی، سی.بی.اس و ان.بی.سی مشهورترین شبکههای تلویزیونی جهان بشمار میآیند.
شبکه معروف تلویزیونی ای.بی.سی در سیطره صهیونیستهاست. لئونارد جانسون (رئیس)، مارتین رونشتاین (مدیرکل)، افرام رایشتاین (معاون مدیرکل)، و صدها خبرنگار و گزارشگر و فیلمبردار و مسئولان فنی دیگر این شبکه، یهودیان طرفدار صهیونیسم هستند. صهیونیستها با پرداخت پولهای هنگفت، از این شبکه حمایت میکنند. برای مثال، درآمد شبکه ای.بی.سی از محل آگهیها، فقط در سال 1982 ـ مبلغ دو میلیارد دلار بوده است که بیشتر آن را موسسهها و بانکهای یهودی پرداخت کردهاند.
شرکت تلویزیونی سی.بی.اس نیز زیر سیطره صهیونیستهاست. رئیس و صاحب این شرکت، ویلیام بیلی یهودی است. او نواده ؟؟ یهودی روسی است که در سال 1888 از اوکراین به آمریکا مهاجرت کرده بود. مدیرکل آن ریچارد سالانت یهودی است و علاوه بر این دو نفر، صدها یهودی دیگر در بخشهای فنی و اداری آن کار میکنند.
شبکه تلویزیونی ای.بی.سی نیز در جنگ صهیونیستهاست. رئیس این شبکه، آلفرد سیلورمن یهودی است و بیش از او، رابرت سارنو یهودی ریاست آن را بر عهده داشت. مدیرکل این شبکه، هربرت سیکوسر است و همانند در شبکه دیگر، صدها یهودی صهیونیست در قسمتهای مختلف آن کار میکنند.
برای پی بردن به عمق نفوذ صهیونیستها در این سه شبکه، بد نیست بگوییم که حدود 250 میلیون آمریکایی، ایدههای خود را از این شبکهها میگیرند و به جز این عده، صدها میلیون نفر دیگر در اروپا و کانادا و آمریکای لاتین و بسیاری از کشورهای جهان، برنامههای این سه شبکه را تماشا میکنند. صهیونیستها مهمترین ایستگاه رادیویی آمریکا یعنی صدای آمریکا ـ را نیز در سیطره دارند. رابرت گلدمن یهودی که سرپرست بخش اخبار این رادیوست، عضو هیئت مدیره انجمن یهودیان آمریکاست. او بیشتر در وزارت امور خارجه آمریکا مقام مهمی داشت و مدت زیادی نیز کارشناس ارزیابی برنامههای موسسه فورد بود.
صهیونیستها با تهیه برنامههای مختلف تلویزیونی، ایدههای خود را به تماشاگران القا میکنند. برای مثال، در ماه فوریه 1964، شبکه ان.بی.سی هر شب برنامههایی پخش میکرد که براساس شخصیتهای کتاب عهد عتیق تورات تهیه شده بود، مجری این برنامه، یک راهب لوتری به نام استاک بود. دستاندرکاران این برنامه قصد داشتند با چنین برنامههایی افکار عمومی آمریکا را به این سو بکشانند که یهودیان و آمریکاییها دینشان یکی است و یهودیان در مصلوب شدن حضرت مسیح(ع) دخالتی نداشتهاند.
شبکه ای.بی.سی نیز به مدت چند هفته و هر هفته چهار شب، برنامههایی درباره دستگاه امنیتی اسرائیل پخش میکرد. این سریال ستایشنامهای برای صهیونیستها بود و آنان را مردمی شجاع و باهوش و ایثارگر نشان میداد. همزمان با پخش این سریال، سریال دیگری از همین شبکه پخش میشد که در آن ستمهای بیپایان نازیها بر یهودیان به تصویر کشیده شده بود. هدف موذیانه دستاندرکاران این شبکه از پخش همزمان این دو سریال، کاملاً واضح است.
به هنگام اشغال لبنان به دست صهیونیستها، در اواسط سال 1982، شبکههای تلویزیونی آمریکا دیدگاههای صهیونیستی را تبلیغ میکردند. هنگامی که خبر فاجعه کشتار صبرا و شتیلا و عینالحلوه پخش شد، شبکههای تلویزیونی آمریکا، خبیثانه دست به کار شدند تا صهیونیستها را تبرئه کنند و این جنایات فجیع را به مارونیها نسبت دهند. اما دیری نپایید که نقش حکومت بگین در این کشتارها برملا شد و این شبکهها ناچار شدند روش خود را قدری تعدیل کنند. به همین خاطر، ضمن اینکه به بگین و وزیر جنگ او شارون حمله میکردند، مواظب بودند که حساب این دو را از صهیونیستها جدا کنند.
در دهم سپتامبر 1982، شبکه ان.بی.سی گزارش خبرنگار خود جک اندرسون را که از بیروت فرستاده بود، پخش کرد. اندرسون که گرایشهای صهیونیستی او بر کسی پوشیده نیست. در این گزارش، سازمان آزادیبخش فلسطین را مزدور شوروی [سابق] خواند و سربازان صهیونیست را مردانی خارقالعاده و سوپرمن توصیف کرد. همچنین، در آغاز تهاجم صهیونیستها به لبنان، شبکه ای.بی.سی مصاحبهای با ایزر وایزمن وزیر جنگ صهیونیستها ترتیب داد. وی درباره کتاب خود به نام جنگ به خاطر صلح سخن میگفت. شبکه یاد شده با این اقدام قصد داشت برای افکار عمومی آمریکا ثابت کند آنچه صهیونیستها انجام میدهند، به خاطر صلح است! حتی اگر به صورت اشغال کشور همسایه باشد و به خاطر آن هزاران نفر کشته یا آواره شوند.
در کشور انگلیس نیز شرکت بزرگ تهیه برنامههای تلویزیونی به نام شرکت «گرانادا» در تملک سیرتی برنشتاین یهودی است. همین شخص، اینگرید برگمن ستاره مشهور سینما را متقاعد کرد که نقش گلدامابر نخستوزیر اسبق اسرائیل را بازی کند. در این سریال که زنی به نام گلدا نام داشت، گلدامابر به صورت قهرمانی اسطورهای نشان داده شده است.
در آماری که روزنامه العرب چاپ قطر در تاریخ 19/8/1981 منتشر کرد، آمده است که تلویزیون انگلیسی در فاصله ماه مارس 1979 و ماه مه 1980، حدود 138 ساعت برنامه در ستایش صهیونیستها و نکوهش مسلمانان پخش کرده است. گفتنی است که یکی از سه سیاستگزار برنامههای رادیو و تلویزیون انگلیس یهودی است. همچنین مایکل کینز گزارشگر رادیوی انگلیس مستقر در فلسطین اشغالی، یکی از طرفداران پر و پا قرص صهیونیستهاست. مجله هفتگی شنونده که اداره رادیوی انگلیسی آن را منتشر میکند، در یکی از شمارههای خود نوشت که مایکل کینز، یهودی است و ایدههای صهیونیستی دارد. ساتوارت یانگ یهودی که رئیس هیئت امنای رادیوی انگلیسی است، در تاریخ 29/6/1983 در رادیوی لندن اظهار داشت که او افتخار میکند که اصلش یهودی است و گرایشهای صهیونیستی دارد.
لرد لوگرید، مالک شرکت تهیه برنامههای تلویزیونی I,T.V که انگلیسیها او را «یهودی کوتاهقامت» مینامند، به همراه برادر خود لرد ولفونت، امپراتوران صنعت برنامههای تجاری تلویزیون انگلیس بشمار میآیند. لرد لوگرید براساس کتابی نوشتهها رولد و نیز صهیونیست، فیلمی تلویزیونی به نام مرگ یک شاهزاده خانم ساخت. این فیلم نخستین بار در 9 آوریل 1980 از تلویزیون انگلیس پخش شد، سپس اغلب شبکههای تلویزیونی جهان آن را به نمایش گذاشتند. در سرتاسر این فیلم، به احکام شریعت اسلام، به ویژه احکام مربوط به زنا ـ حمله شده بود. طبق اعتقاد لوگرید یهودی، این نوع قصاص، عمل وحشیانه و مخالف آزادی زنان است.
در روزهای 29 و 30 سپتامبر 1979، کنفرانسی مطبوعاتی در لندن برگزار شد که موضوع اصلی آن «تصویر اعراب در رسانههای عربی» بود. پرفسور جاک شاهین در این کنفرانس آماری ارائه کرد که نشان میداد بیش از 20 برنامه تفریحی شبکههای تلویزیونی آمریکا ـ که در آن زمان پخش میشد. سر تا پا توهین به مسلمانان است. به گفته پرفسور شاهین یکی از این برنامهها سریال شبی در بیزانس بود که به اعراب توهین میکند. قصه این سریال، اقتباسی از کتاب برنارد شاو است که در آن هیچ ذکری از عربها به میان نیامده، اما سناریونویس این برنامه که شخص صهیونیست بود سناریوی خود را طوری نوشته که اعراب را تروریستهایی شیفته خونریزی نشان میدهد.
هرگاه که سریال تلویزیونی طرفدار پیدا میکند، صهیونیستها به طرف قهرمان آن سریال میروند و از آنان برای دیدار از اسرائیل و ملاقات با رهبران صهیونیست دعوت میکنند. سپس دستگاههای تبلیغاتی صهیونیستی بکار میافتند و از این دیدارها فیلمهایی تهیه میکنند که در آن هنرپیشههای مشهور این سریالها زبان به ستایش از صهیونیستها میگشایند. در اینجا، برای نمونه، از بازیگران سریال مشهور دالاس یاد میکنیم که همگی از اسرائیل دیدار کردند. بگین نخستوزیر وقت اسرائیل، با آنان ملاقات کرد و عکسهای فراوانی از این دیدار تهیه شد. خبرگزاری آسوشیتدپرس عکسی از این دیدار به سرتاسر جهان مخابره کرد که در آن، یکی از قهرمانان این سریال، کلاه گاوچرانها را بر سر بگین میگذاشت. هنرپیشه دیگری که به خاطر سخنان ستایشآمیزش درباره صهیونیستها پاداش گرفت، راجرمور بود. صهیونیستها به شرکتهای سینمایی زیر سیطره خود توصیه کردند که این هنرپیشه را زیر چتر حمایت خود بگیرند. این شرکتها نیز نقش اول فیلمهای مشهور جیمرباند را به او محول کردند.
بازوان اختاپوسی صهیونیسم، شبکههای تلویزیونی و رادیویی فرانسه را نیز در برگرفته است. تلویزیون فرانسه تاکنون برنامهها و سریالهای بسیاری پخش کرده است که بوی تبلیغات صهیونیستی از آن به مشام میرسد. زمانی که فرانسوا میتران رئیسجمهور فرانسه به اسرائیل رفت، تلویزیون فرانسه از (ارکستر اورشلیم) برای اجرای برنامه دعوت کرد و یک فیلم مستند ساخته کلود لاتزمن یهودی با نام اسرائیل ... چرا؟ به نمایش گذاشت. رادیوی این کشور نیز برنامهای به نام صدای اسرائیل پخش کرد. یکی از فیلمهای تبلیغاتی صهیونیسم که از تلویزیون پخش شد، فیلم عملیات انتبه بود. این فیلم از «دلاوریهای» سربازان صهیونیستی در آزادسازی گروگانهای اسرائیلی در فرودگاه انتبه اوگاندا حکایت میکرد. فیلم دو قسمتی راهزن نیز که اسرائیلیها را به شکل سوپرمن نشان میدهد. از تلویزیون فرانسه پخش شده است.
با آغاز سال 1983، کانال دوم تلویزیون فرانسه یک سریال مستند به نام جنایتکاران جنگ پخش کرد. ماجراهای این سریال براساس قصههایی واهی از کشتار و سوزاندن یهودیان به دست نازیها ساخته شده بود. هنگامی که تمام رسانههای بینالمللی حتی رسانههایی که در سیطره صهیونیسم هستند. ناچار شدند از بگین و شارون به خاطر کشتار صبرا و شتیلا و عینالحلوه انتقاد کنند، رادیوی شماره یک اروپا که از رادیوهای رسمی فرانسه به شمار میآید با اصرار، از آن دو ستایش میکرد و از بیگناهی آنها سخن سر میداد.
بازوان اختاپوسی صهیونیسها، کانال دوم تلویزیون ایتالیا را نیز دربرگرفته است. این کانال در 26/9/1982 فیلمی مستند به نام بمبی به خاطر اسلام پخش کرد. هدف از این فیلم، ایجاد هراس در برابر تلاشهای کشور اسلامی پاکستان برای ساخت بمب اتمی بود. در این فیلم، مصاحبهای با مناخیم بگین نخستوزیر وقت اسرائیل انجام شده بود که در آن تاکید میکرد اسرائیل برخورداری دشمنانش را از چنین سلاحی تحمل نخواهد کرد، حتی اگر این دشمن غیرعرب باشد.
یکی از فیلمهای مشهور تلویزیونی که از آن بوی سیطره صهیونیسم به مشام میرسد فیلمی به نام هالاکوست است. این نام، نمادی است که صهیونیستها آن را برای کورههای آدمسوزی وضع کردهاند و ادعا میکنند که هیتلر، یهودیان را به چنین سرنوشتی دچار کرده است. از این فیلم تاکنون چندین نسخه ساخته شده است که در آخرین نسخه آن، بریل استریپ ستاره مشهور آمریکایی بازی کرد. صهیونیسم جهانی به پاداش این خدمت، در سال 1983 برای ایفای نقش در فیلم گاندی به او اسکار داد. ناگفته نماند که نقش گاندی را در این فیلم، بن کینگزلی یهودی ایفا میکرد. ماجرای فیلم هالاکوست پیرامون دشواریهایی است که یک خانواده یهودی به هنگام جنگ دوم جهانی در آلمان نازی از سر میگذراند. ادامه دارد...