بسماللهالرحمنالرحیم
عجلهای که جناحها و گروهها و جریانها و احزاب از هم اکنون در تبلیغات انتخاباتی مجلس هشتم نشان میدهند، نگران کننده است.
این شتاب اگر با هدف تشویق و ترغیب مردم برای حضور هرچه بیشتر در پای صندوقهای رأی بود، جای خوشحالی داشت. متأسفانه نه تنها چنین نیست بلکه بوی تند بازیهای سیاسی که از آن به مشامها میرسد تأثیر منفی شدیدی بر انتخابات خواهد گذاشت.
از انتخابات که بگذریم، امسال که «سال اتحاد ملی و انسجام اسلامی» نامیده شده است، لااقل به حرمت این نامگذاری هم که باشد، جریانهای سیاسی باید اینگونه شتابان به اردوگاه همدیگر نتازند و تخم تفرقه نکارند.
عدهای با تهدید، تطمیع، توسل به امتیازات ورزشی، خرج کردن پول، سوءاستفاده از قدرت و جایگاه خود و به هر وسیله دیگری که برایشان ممکن باشد تلاش میکنند فلانکس شهردار نشود و فلانکس بشود تا این مقدمهای باشد برای بدست آوردن چند امتیاز در دو انتخاباتی که در پیش است.
عدهای هم برای رسیدن به همین مقصود به بنزین بیچاره متوسل میشوند و ذهن و فکر مردم را چنان با موضوعاتی از قبیل تکنرخی و دونرخی و امثال این امور مشغول میکنند که اصل زندگی کردن از یاد مردم میرود. افراد و جریانهائی هم در این میان با قلمها و زبانهایشان چنان به جان این و آن میافتند که گوئی قرار است امسان سال ضدیت با اتحاد ملی باشد و تهمانده امکاناتی که برای کنار همدیگر قرار گرفتن و هماهنگ عمل کردن موجود است نیز به باد داده شود! وضعیت از این نظر بقدری آشفته است که بسیاری از مردم، هر حرکتی را ناخودآگاه به تبلیغات انتخاباتی وصل میکنند و زمینه برای پذیرش شایعات دشمن ساخته در همین زمینهها نیز بسیار فراهم و مساعد است. الحقوالانصاف که بعضی از هموطنان ایرانی در زمینه چگونگی استفاده از امکانات پیشرفته فنی دست شیطان را از پشت بستهاند.
در سالهای قبل از پیروزی انقلاب اسلامی، مردم از نوار کاست و ضبط صوت، که امکانات پیشرفته آن روزگار بودند، حداکثر استفاده را برای رساندن پیام انقلاب به همدیگر در سراسر کشور بعمل میآوردند. امروز، عدهای به جای بهرهبرداری از آن تجربه مفید، با استفاده از سایتها و سایر ابزارهای الکترونیکی جدید، که ابزارهای پیشرفته روزگار ما هستند، حداکثر بهرهبرداری را برای تخریب کسانی مینمایند که میتوان و باید از وجود آنها برای تقویت انقلاب و نظام جمهوری اسلامی و مقابله با دشمن استفاده کرد.
این، از مصادیق بارز استفاده نادرست از نعمتهای الهی است که قطعاً به زیان مجموعهای که باید با اتحاد و انسجام به پیش برود تا اهداف بزرگ اسلام و انقلاب را محقق سازد و ملت ایران را به سعادت و رفاه برساند، تمام خواهد شد.
درست در همین شرایط که عدهای مشغول بازیهای سیاسی و سوءاستفاده از امکانات و هدر دادن فرصتها هستند، قشر ضعیف جامعه در گرانی، مشکل مسکن، سختی معیشت، بیکاری و مفاسد اجتماعی پرپر میزند ولی فریادش نیز به جائی نمیرسد. کسانی هم که تلاش میکنند این فریادها را به گوش مسئولان برسانند، به دروغگوئی، جوسازی، تبلیغات منفی، تضعیف دولت و بدخواهی متهم میشوند. ایکاش مسئولان به همین انگزدنها بسنده میکردند و منکر وجود گرانی و مشکل مسکن و بیکاری و مفاسد اجتماعی نمیشدند و یا به فرافکنی پناه نمیبردند و این واقعیتهای انکارناپذیر را به این و آن نسبت نمیدادند.
راستی تا چه وقت میتوان باور کرد این مشکلات را دیگران پدید آوردهاند و اکنون نیز همانها هستند که نمیگذارند ارزاق مردم ارزان شود؟
مردم تا چه وقت میتوانند با کلیگوئیها سر کنند و فقط با تعبیراتی از قبیل «مافیای قدرت» و «مافیای ثروت» که «همه مشکلات زیر سر آنهاست» روزگار سپری کنند و هرگز با چهره آنها آشنا نشوند و حتی یکبار هم یکی از آنها به مردم معرفی نشود؟ با اینحال آیا میتوان انتظار داشت مردم این فرافکنیها را تبیلغات انتخاباتی تلقی نکنند و آنچه را که میشنوند باور نمایند؟
به نظر میرسد عقلای قوم باید برای جلوگیری از این تحرکات نامعقول و غیرمنطقی، که زیانهای زیادی به اساس انقلاب و نظام وارد خواهد کرد، اندیشه کنند و با اقدامات عملی مانع ادامه این روند زیانبار شوند. شرایط کشور بگونهای حساس است که امروز به اتحاد و انسجام و تلاش برای حل مشکلات مردم بیش از هر زمان دیگری نیازمندیم. همه باید این شرایط را درک کنند و خود را با مصالح کشور تطبیق دهند.