یک مفسر آمریکائی با ابراز شک و تردید نسبت به دستاوردهای سفر جیمی کارتر رئیسجمهوری پیشین آمریکا به کره شمالی میگوید آمریکا برای دستیابی به اهداف خود باید از موضع قدرت با پیونگ یانگ مذاکره کند.
ویلیام سافایر مفسر نیویورک تایمز طی مقالهای با تجربه و تحلیل دیدگاههای کارتر و کلینتون در ارتباط با مسائل مربوط به کره شمالی مینویسد کارتر خود به پیونگ یانگ و مذاکراتش با دیکتاتور کره شمالی را نوعی معجزه توصیف کرد این در حالی است که رهبر کره شمالی ماه گذشته با ورود نمایندگان رئیسجمهوری آمریکا به آن کشور مخالفت کرد و این موضوع تعجبآوری نبود زیرا سناتور سام نان و سناتور ریچارد لاگر به شدت مخالف تولید بمب اتمی از سوی کره شمالی هستند بهمین جهت پیونگ یانگ ترجیح میداد جیمی کارتر که در زمان حکومتش علاقهمند بود نیروهای آمریکائی را از کره جنوبی خارج سازد به این سفر برود.
البته کارتر به عنوان نماینده ایالات متحده به کره شمالی نرفت بلکه به عنوان کسی که به عنوان مخالف تحت فشار قرار دادن پیونگ یانگ و ناگزیر ساختن کیم ایل سونگ به خارج شدن از پیمان گسترش سلاحهای هستهای شهرت دارد به انجام این سفر اقدام کرد.
مفسر نیویورک تایمز در ادامه این مقاله با اشاره به دیدار کارتر با رهبر کره شمالی و آنچه عملکرد نادرست وی در ادامه موضع واشنگتن توصیف کرده است اضافه میکند کارتر در مخالفت غیرمستقیم نسبت به دستورات رئیسجمهوری آمریکا اظهار داشت که کلینتون به فشار خود برای اعمال تحریم علیه کره شمالی ادامه نخواهد داد.
وی مینویسد رئیسجمهوری آمریکا هفته گذشته تعهد رهبر کره شمالی مبنی بر متوقف ساختن فعالیتهای آن کشور برای تولید پلوتونیوم را پذیرفت، توقفی که بهرحال کره شمالی برای سرد شدن سوخت اتمی خود به آن نیاز دارد با اقدام رئیسجمهوری آمریکا واشنگتن به درخواستهای پیونگ یانگ برای ازسرگیری مذاکرات مقامات عالی دو کشور که چندین بار به لحاظ عملکرد رهبران کره از سوی آمریکا رد شده بود پاسخ مثبت داد.
سافایر اضافه میکند در شرایط کنونی آمریکا برای جلوگیری از دستیابی کشورهای سرکش به بمب اتمی و در نتیجه حفظ منافع حیاتی خود با دو تن از رؤسای جمهوری این کشور که بدترین عملکر را داشتهاند یعنی جیمی کارتر و بیل کلینتون روبروست.
کارتر که اینک با نهایت خلوص نسبت به طرفدار پیشین استالین یعنی رهبر کره شمالی ادای احترام میکند همان کسی است که به لئونید برژنف در مورد مسئله افغانستان اعتماد نمود و تا آنجا از مؤسسه اعتباری «بی.سی.سی.ای» امارات عربی متحده حمایت و پشتیبانی نمود که سبب گردید سپردههای هزاران تن از مردمی که در این سازمان سرمایهگذاری کرده بودند از بین برود. عملکرد منفی کلینتون در مورد بوسنی و برخورد بسیار ضعیف وی با چین و هائیتی نیز برای همه روشن است.
نتیجه این که ریاست جمهوری «بیل کلینتون» بازگشت به مشکل نداشتن رهبر و رهبری است.
مفسر نیویورک تایمز در ادامه این مقاله با اشاره به دشواریهائی که آمریکا در مذاکراتش با رهبر کره شمالی با آنها روبرو است و طرح این سئوال که چرا واشنگتن نباید در برابر خواست پیونگ یانگ مبنی بر شناسائی رسمی انجام معاملات تجاری و کمک به کره شمالی تعهد اخیر آن مبنی بر جلوگیری موقت از فعالیت برای دستیابی به بمب اتمی را مورد آزمایش و ارزیابی قرار دهد خاطرنشان میسازد که نتیجه عدم صراحت با کره شمالی تنها به تلف کردن وقت منجر خواهد شد لذا آمریکا برای رسیدن به اهداف خود باید از موضع قدرت با پیونگ یانگ مذاکره کند چون اتکاء به امیدها و آرزوها برای موفقیت در این زمینه نشانه بیمسئولیتی است.
وی مینویسد کره شمالی به صورت مخفیانه دستاندرکار ساخت بمب اتمی است و در گذشته نیز با تولید پلوتونیوم دنیا را فریب داده است.
او میگوید ماموران سیا و سازمان ملل متحد عقیده دارند که پیونگ یانگ حداقل یک بمب اتمی آماده در اختیار دارد علاوه بر این آمریکا نیز میداند که سازمان جاسوسی روسیه چهار سال قبل قانع گردید که پیونگ یانگ قادر به ساختن بمب اتمی است.
مفسر نیویورک تایمز با اشاره به اشتباه سازمانهای جهانی در مورد توانائی عراق برای ساختن بمب اتمی و این که همان اشتباهات را نیز اینک در مورد کره شمالی تکرار میکنند مینویسد کره شمالی جامعه بستهای است که میتواند پنهان کاریهای زیادی انجام دهد و کیم ایل سونگ با وانمود کردن این موضوع که جهان او را منزوی کرده تاکنون موفق نشده است از نظارت جهانی بر تلاش آن کشور به منظور دستیابی به پلوتونیوم جلوگیری کند شاید پلوتونیوم مذکور در سلاحهائی قرار گرفته که هنوز آزمایش نشدهاند و شاید قسمتی از آن نیز به ایران فروخته شده است و چه بسا در حال حاضر نیز مقدار بیشتری در مرکز اتمی یانگ بیون تولید میشود.
سافایر در پایان مینویسد آمریکا با عملکرد خود به کیم ایل سونگ فرصت میدهد تا امکانات ساخت پنج بمب اتمی جدید را فراهم سازد و در این میان موضع «بیل کلینتون» این است که اگر آمریکا تا پائیز امسال به خواستهای رهبر کره شمالی تسلیم نشود و به آنها جواب مثبت ندهد او بیش از حد تصور به ذخیرهسازی مواد اتمی اقدام خواهد کرد لذا آمریکا بدون هیچ پایه و اساسی که بتوان به آنها اطمینان نمود وقت گرانبها را میگذراند و به کره شمالی اطمینان میکند و این نیز «نوعی معجزه است».