بازی اینگونه آغاز میشود. رژیمهای حاشیه خلیج فارس در اجرای تعهدی که بابت حمایت آمریکا در جنگ خلیج فارس و اشغال کویت از آنان کردهاند، قدم به قدم شرایط عادیسازی و گفتگوی مستقیم رژیم صهیونیستی با دولتهای عربی را فراهم میکنند. این حرکت خیلی با احتیاط توام شده است چرا که بعد از سالها ادعای مبارزه با رژیم صهیونیستی و خصوصا رجزخوانیهای صدام در جنگ نفت علیه اسرائیل از واکنشهای مردمی و عکسالعمل دولتهای انقلابی میترسند. بالاخره لحظه موعود فرا میرسد و چارهای نیست که در یک نقطه عطف مهم قدم اول یعنی اعلام لغو تحریمهای اقتصادی علیه اسرائیل برداشته شود. اجتماع وزرای خارجه شورای همکاری در حاشیه اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل و حضور وزیر خارجه آمریکا فرصت مغتنمی است برای اینکه بازی تکمیل شود 2 زنگ نمایشی برای انحراف افکار عمومی و کاستن از بار منفی این حرکت لازم است:
زنگ اول: ایران
تکرار خطر ایران در منطقه کافی نیست. باید آتش معرکه ادعاهای درباره جزایر را داغ کرد. نطق وزیر خارجه امارت و حمایتهای شیوخ ناشی دیگر در اجلاس فرصت خوبی است. بار دیگر مسئله جزایر در صفحات روزنامههای منطقه و غربی عمده میشود. و اینبار برای اینکه قضیه جدی جلوه کند سفیر آمریکا در کویت هم وارد معرکه میشود. به اندازه کافی اذهان مشغول میشود.
زنگ دوم: عراق
برای تکمیل بازی اینبار سراغ عراق میروند. جابجایی و تحرک نظامی در داخل مرزهای عراق که معلوم نیست اصلا وجود داشته باشد یا نه را بهانه قرار داده و کارناوال به راه میافتد. بیانیههای کاخ سفید، شیخ کویت، شورای امنیت و... نمایش سیاسی را کامل میکند و جابجایی ناوگان نظامی آمریکا در خلیج فارس هم سوژه تبلیغاتی رسانهها برای اینکه معرکه گرمتر شود.
بعداز این هیاهو چه اتفاقی خواهد افتاد. از یک طرف تحریمها علیه رژیم صهیونیستی لغو شده و از سوی دیگر همه خرسند از اینکه بحران تازهای در منطقه بخاطر مسئله جزایر با دعوای عراق و کویت براه نیفتاده خوشحال هستند. بازی تمام میشود.