گردآوری: محمدعلی همدانی
آقای میرحسین موسوی بعد از دروغگو خواندن دولت و اطلاعات منتشر شده از طرف مرکز آمار ایران و متهم نمودن مسؤولان نظام به تقلب در آرای مردم، راه عبور از قانون را در پیش گرفت ودر اولین قدم پس از اعلام نتایج، در جایی که طبق قانون،هر گونه شکایت و یا شبههای باید از طریق شورای نگهبان پیگیری شود، این شورا را زیر سوال میبرد و میگوید:
«از ما خواسته میشود که در این شرایط شکایت خود را از طریق شورای نگهبان پیگیری کنیم، حال آن که این شورا در عملکرد خود چه قبل، چه حین و چه بعد از انتخابات، عدم بیطرفی خود را به اثبات رسانده است و نخستین اصل در هر داوری رعایت بیطرفی است.»(1)
او ارکان نظام را به شورش تشویق میکند و میگوید مانند شورای نگهبان نباشند که نتایج انتخابات را تأیید کرد:
«همانگونه که انتظار میرفت شورای نگهبان، پس از نمایشهایی که توجه هیچکس را جلب نکرد، و با چشم بستن بر روی انبوه تقلبها و تخلفهای صورت گرفته، سرانجام نتایج دهمین دورة انتخابات ریاست جمهوری را تأیید کرد... به همه نهادهای تصمیمگیر در نظام توصیه میکنم که چون شورای نگهبان عمل نکنند و مجاری را برای اصلاح اشتباهات باز بگذارند...»(2)
اما او پس از متهم نمودن اعضای شورای نگهبان به جانب داری و تقلب در انتخابات، در بیانیههای بعدی خود، مدعی بی کفایت آن میشود:
«در قانون اساسی، وظایفی سنگین از جمله وظیفه نظارت بر انتخابات بر عهده شورای نگهبان قرار گرفته است؛ انسانهای غیرمعصومی که ممکن است در دام خطا و گناه بیفتند و دچار وسوسه قدرت شوند.»(3)
اما امام خمینی(ره) در جواب کسانی که به آرای مردم احترام نمیگزارند و به اسم اجرای قانون، دست به قانون شکنی میزنند، میفرمایند:
«نباید از مردم پذیرفت، از کسى پذیرفت، که ما شوراى نگهبان را قبول نداریم. نمىتوانى قبول نداشته باشى.... مردمى که به قانون اساسى رأى دادند، منتظرند که قانون اساسى اجرا بشود؛ نه هرکس از هر جا صبح بلند مىشود بگوید من شوراى نگهبان را قبول ندارم... نه! همه باید مقید به این باشید که قانون را بپذیرید، ولو برخلاف رأى شما باشد. باید بپذیرید.»(4)
معمارکبیر انقلاب هیچ گاه در مقابل قانون شکنان کوتاه نمیآمدند و تمام افراد را به تبعیت از مجلس و شورای نگهبان امر میفرمودند:
«بپذیرند آن چیزى را که مجلس به آن رأى مىدهد و شوراى نگهبان آن را موافق قانون و موافق شرع مىداند.»(5)
امام امت، نه تنها عبور از قانون را نمیپذیرفت، بلکه هرگز سخنی را یا نطقی که موجب تضعیف و یا توهین به ارکانهای جمهوری اسلامی ایران شود، بر نمیتافت:
«مقامات فعلى، ریاست جمهورى، دولت، ریاست دیوانعالى، دادستانى کل کشور، مجلس شوراى اسلامى، شوراى نگهبان، قانونى مىباشند و کسى حق ندارد در مصاحبهها و نطقها و رسانهها به یکى از این مقامات توهین و یا آنان را تضعیف نماید؛ و متخلف به ملت معرفى و مورد مؤاخذه قرار مىگیرد.» (6) ادامه دارد...