صالح اسکندری
روز گذشته مراسم تشییع شهید "صانع ژاله " که در فتنه اسرائیلی 25 بهمن به ضرب گلوله منافقین شهید شد به نحو با شکوهی در دانشکده هنر دانشگاه تهران و خیابان های اطراف برگزار شد. انبوهی از دانشجویان و اقشار مختلف مردم با حضور در این مراسم شعارهای صریحی علیه سران فتنه دادند. جمعیت گسترده در خیابان های اطراف دانشگاه تهران با شعارهایی نظیر "مرگ بر موسوی "، "مرگ بر کروبی "، "مرگ بر خاتمی " و...خشم مقدس خود را از خیانتکاران و مهرههای اسرائیل و آمریکا به نمایش گذاشتند.
تحلیل گفتمان شعارهایی که دیروز در تشییع پیکر پاک شهید ژاله سر داده شد حکایت از تجانس گفتمانی این شعارها با مطالبات فوری مردم در نهم دی 1388 دارد. یعنی همانند حوادث تلخ عاشورای 88 که باعث خروشیدن غیرقابل مهار مردم شد، خدمت آشکار و صریح سران فتنه به اسرائیل و آمریکا و خیانت روشن آنها به آرمانهای امام(ره) و انقلاب اسلامی باعث شده مطالبه اصلی و خواست عمومی مجموعه نیروهای معتقد به انقلاب محاکمه فوری و مجازات سران فتنه و کسانی باشد که با آنها همکاری دارند.
عدم تعقیب حقوقی فتنه گران برای مردمی که خون پاک فرزندانشان را روی سنگفرشهای خیابان و زیر چکمه خیانت اذناب اسرائیلی و آمریکایی می بینند قابل توجیه نیست و نوعی پیله موهوم مصونیت را به دور سران فتنه می پیچاند.
اما امروز که نظام به هر دلیلی در محاکمه و مجازات فتنه گران تعلل می کند وظیفه مردمی که در خط ولایت هستند، چیست؟ تاوان این جسارت ها و خیانت ها را چه کسی باید پرداخت کند؟ وقتی سنگ ها را بسته اند و ... را باز کرده اند چگونه می توان مقابل این بی حرمتی ها ایستاد؟
مجموعه نیروهای معتقد به انقلاب از ابتدای فتنه همواره بر این باور بوده اند که چشم فتنه را باید کور کرد و آن را باید از ریشه خشکاند. موسوی و کروبی دو مهره سیاسی سوخته و بی ارزش اند که فعلا محملی برای آتش بیاری ضد انقلاب شده اند. به تعبیر رهبر معظم انقلاب:" کسانی را که مردم به آنها سران فتنه می گویند، در واقع بازیچه طراحان اصلی بودند."
در جریان اغتشاش اسرائیلی 25 بهمن از این واقعیت مورد تاکید معظم له پرده برداشته شد. تنها یک خائن، وطن فروش و عامل بیگانه می توانست چنین اقدام خائنانه و فریبکارانه ای در مقطعی حساس انجام دهد که چشم جهان اسلام به ایران دوخته شده است.
طراحی اصلی ضد انقلاب در فتنه 88 که پیش از انتخابات شروع شد، این بود که جمهوری اسلامی و حقیقت شعار دین از جامعه ایران برچیده شود و قاعده حکومت و دولت را به شکل مطلوب خود تشکیل دهند.
اما سناریوی دوم پیش روی صحنه گردانان اصلی در صورت شکست گزینه اول این بود که کشور را به آشوب بکشانند و با تقلید کاریکاتوری و مغلوط از انقلاب اسلامی به اهداف خود برسند. که البته در هر دو سناریو به واسطه عنایت حضرت حجت بن الحسن (عج)، رهبری داهیانه حضرت آیت الله خامنه ای و بصیرت عمومی ملت شکست خوردند.
25 بهمن احیاء و ترمیم این پروژه کاریکاتوری به بهانه حمایت از مردم مصر اما در ابعاد محدود منطقه ای بود.
آمریکایی ها در 25 بهمن دست به یک ریسک سیاسی مخاطره انگیز زدند و از بقایای رو به زوال جریان سبز در ایران برای پاسخگویی به مبدا تحولات خاورمیانه در کانون آن استفاده کردند. غافل از اینکه عدم استقبال از این تحرک مذبوحانه آخرین میخ ها را بر تابوت جریان فتنه در ایران خواهد زد.
امروز جریان فتنه در زندان نفرت عمومی دست و پا می زند. امروز روز خشم ملی علیه فتنه است. تا زمانی که بارقه های این خشم مقدس چشمان دشمنان ملت را می آزارد مطمئنا هیچ فتنه و فتنه گری نمی تواند انقلاب را به چالش بکشاند. امروز شعار مرگ بر فتنه گر یک شعار ملی است.
تقویت جنبش های اجتماعی علیه فتنه، دشمن و صحنه گردانان اصلی را به محاق می برد. این جنبش های اجتماعی می توانند موجب تقویت گفتمان انقلاب اسلامی و پیشبرد اهداف کلان نظام در عرصه های مختلف گردند. بخش مهمی از انسجام و همکاری ملی در خصوص اجرای طرح بزرگ هدفمندی یارانه ها متاثر از احساس مسئولیت و خطر در مقابل فتنه ای بود که سال گذشته شکل گرفت. امروز که دستگاه قضائی تعلل می کند مردم می توانند خلاقانه و همراه با بصیرت بیشترین فرصت ها را از این فتنه کور به دست آورند. موفقیت مردمی در این امتحان بزرگ و پیچیده زمینه ساز پررنگ ترشدن خط دین و انقلاب در کشور و اقتدار و عزت روزافزون نظام اسلامی در فضای داخلی، منطقه ای و بین المللی است همان اتفاقی که امروز به در کشور جریان دارد.