«نجمالدین اربکان» در سال 1926میلادی در شهر «سینوپ» ترکیه به دنیا آمد. پدرش به علت شغل برجسته دولتی که در اختیار داشت، دائم مجبور به تغییر محل سکونت خود بود و به همین علت نجمالدین، دوران کودکی خود را در شهرهای متعددی در ترکیه سپری کرد.
وی بعد از پایان دوره ابتدایی در شهرهای «قیصریه» و «ترابوزان»، دوره متوسطه را در دبیرستان پسرانه استانبول که از مشهورترین مدارس ترکیه است، با رتبه نخست به پایان رساند.
نجمالدین بهدلیل استعداد فوقالعاده، دانشگاه را از سال دوم آغاز کرد و در سال 1948 میلادی با درجه مهندسی مکانیک از دانشگاه تکنیک استانبول فارغالتحصیل شد.
از جمله همکلاسیهای وی در دانشگاه، میتوان به «سلیمان دمیرل» و «تورگوت اوزال» رئیسجمهوری فقید ترکیه اشاره کرد.
اربکان با بورس دانشگاه تکنیک در سال 1951 میلادی به آلمان اعزام شد و دوره دکتری خود را در آلمان گذراند.
وی در سال 1953 میلادی به عنوان استادیار در دانشگاه تکنیک، فعالیتهای علمی خود را پی گرفت و در سال 1954 مجدداً به آلمان اعزام و در طرح توسعه تانکهای «لئوپار» به عنوان سرمهندس فعالیت کرد.
وی در دوره 1963ـ 1959 با مشارکت 200 نفر از مهندسین و برخی تجار ترکیه اولین شرکت موتور ترکیه را تأسیس و نخستین موتور ملی در ترکیه را به بازار عرضه کرد.
در سال 1965 عنوان پروفسوری کسب کرد و در سال 1967 میلادی به عنوان رئیس اتحادیه اتاقها و بورسهای ترکیه انتخاب شد و در سال 1969 فعالیت سیاسی خود را با نامزدی نمایندگی مجلس از حزب «عدالت» به رهبری سلیمان دمیرل آغاز و بهدلیل مخالفت دمیرل با نمایندگی وی، به عنوان نماینده منفرد از شهر «قونیه» به مجلس ترکیه راه یافت.
اربکان در سال 1970 میلادی حزب «نظام ملی» را تأسیس کرد، ولی این حزب در مدت زمان کوتاهی از سوی دادگاه قانون اساسی ترکیه تعطیل شد.
وی با کادرهای حزب نظام ملی در سال 1973 میلادی حزب «سلامت ملی» را تأسیس و در دوره 1978ـ1974 میلادی در سه کابینه ائتلافی ترکیه به عنوان معاون نخستوزیر انجام وظیفه کرد.
مداخله نظامی ترکیه در قبرس در دوران معاونت نخستوزیری وی در سال 1974 میلادی انجام شد. اربکان در آن دوران خواهان اشغال تمامی جزیره بود ولی با مخالفت «بولنت اجویت» نخستوزیر فقید ترکیه، این امر میسر نشد و ترکیه فقط بخش ترک نشین قبرس را به اشغال خود در آورد.
حزب سلامت ملی به رهبری اربکان در انتخابات سال 1973 میلادی موفق شد که 48 نماینده وارد مجلس ملی ترکیه کند.
با اختلاف نظرهای اجویت و اربکان، دولت ائتلافی اجویت در 17 نوامبر از هم پاشید و حزب سلامت ملی در سال 1977 با کاهش آرا، فقط 24 نماینده به مجلس ملی ترکیه فرستاد.
حزب سلامت ملی در 6 سپتامبر سال 1980 میلادی، تجمع عظیم قدس را در قونیه ترتیب داد و به گفته برخی ژنرالهای ارتش ترکیه، برپایی تجمع یاد شده، از مهمترین زمینه های کودتای نظامی12 سپتامبر سال 1980 ترکیه بود.
بعد از کودتای سال 1980 میلادی، اربکان مدتی را در «اوزون آدا»ی ازمیر در بازداشت گذراند و در 15 اکتبر آن سال به همراه 21 عضو عالیرتبه حزب سلامت ملی، با ادعای اعمال مخالف لائیسم و تبدیل حزب سلامت ملی به یک جمعیت غیرقانونی، بهطور رسمی بازداشت شد، ولی پس از محاکمه حکم برائت وی صادر شد و اربکان در 21 جولای سال 1981 میلادی آزاد شد.
بعد از تصویب قانون اساسی سال 1982 میلادی، فعالیت سیاسی اربکان به مدت 10 سال ممنوع شد.
بعد از همهپرسی سال 1987 میلادی مجدداً به صحنه سیاسی ترکیه بازگشت و به عنوان رهبر حزب «رفاه» که در سال 1983 میلادی تأسیس شده بود، فعالیت سیاس خود را پی گرفت و در سال 1991 میلادی به عنوان نماینده از شهر قونیه به مجلس ترکیه راه یافت.
حزب رفاه در انتخابات سال 1995 میلادی با 158 نماینده به عنوان اولین حزب مجلس ملی ترکیه برگزیده شد و بعد از ناکامی احزاب «مام میهن» و «راه راست» در تشکیل دولت ائتلافی، حزب رفاه با حزب راه راست، دولت ائتلافی این کشور را تشکیل و اربکان در 28 ژوئن سال 1996 میلادی به عنوان اولین نخستوزیر اسلامگرای ترکیه برگزیده شد.
در دوره یکساله فعالیت دولت ائتلافی احزاب رفاه و راه راست، اقتصاد ترکیه 5/7 درصد رشد کرد و درآمد ناخالص ملی ترکیه طی یکسال، از 96/11 هزارم کل درآمد ناخالص جهانی، به 37/12 هزارم کل درآمد ناخالص جهانی افزایش یافت.
در دوران اقتدار حزب رفاه، اصلاحات عمده اقتصادی در ترکیه رخ داد و اربکان با تشکیل گروه «دی ـ 8» سعی در ارتقای سطح روابط اقتصادی ترکیه با کشورهای بزرگ مسلمان کرد.
اربکان در نتیجه مخالفت نظامیان و لائیکهای تندرو و دسیسههای مختلف، با یک کودتای پست مدرن و سفید در سال 1998 میلادی مجبور به استعفاء شد.
فشار نظامیان و محافل لائیک ترکیه بر دولت وی، که با دست زدن به اصلاحات عظیم اقتصادی و سیاسی، بر دگمه تغییر در ترکیه و خارج کردن ترکیه از انحصار محافل لائیک انگشت نهاده بود، به اوج خود رسید و در 21 ماه مه سال 1997 میلادی، دادستان دیوان عالی قضایی ترکیه علیه حزب رفاه نزد دادگاه قانون اساسی اقامه دعوی کرد و خواستار انحلال این حزب اسلامگرا شد.
همانگونه که گفته شد «وورال ساواش» دادستان دیوانعالی قضایی ترکیه در 21 مه 1997 میلادی در حالی که حزب رفاه در حکومت بود، خواهان تعطیلی این حزب از سوی دادگاه قانون اساسی شده بود و این حزب بعد از استعفای اربکان، تعطیل و متعاقب آن نیز فعالیت سیاسی اربکان ممنوع شد.
اربکان در عملیاتی موسوم به «کودتای پست مدرن» در 28 فوریه از مقام نخستوزیری کنارهگیری کرد و به دنبال آن، حزب رفاه در ژانویه 1998 میلادی توسط دادگاه منحل و برای پنج سال از سیاست منع شد.
وی بازهم به مبارزات خود ادامه داد و در سال 2003 میلادی به صحنه سیاسی بازگشت و در همان سال حزب «سعادت» را تأسیس کرد. ولی محافل لائیک بازهم دست از سرش برنداشتند، حزب وی را به فساد مالی متهم و اقامه دعوا کردند. اربکان توسط دادگاهی در آنکارا به چهار سال زندان محکوم شد که به علت بیماری، اجرای حکم وی به تأخیر افتاد. دولت آنکارا با انجام اصلاحاتی در قانون جزایی ترکیه، زمینه را برای تبدیل حکم زندان وی به جریمه نقدی فراهم کرد و سپس با قانون دیگری، مجازات مالی وی نیز تا حد زیادی بخشوده شد که البته واکنش تند محافل لائیک را بهدنبال داشت.
اربکان پس از این، حزب سعادت را در سال 2001 میلادی تأسیس کرد و رهبری این حزب را نیز «رجائی کوتان» یار دیرین خود سپرد.
در پی تعطیلی حزب رفاه، مسئولین بلندپایه این حزب و شخص اربکان متهم به سوء استفاده مالی از این حزب در جریان تعطیل و انتقال اموال حزب به خزانه داری شدند و حکم زندانی شدن اربکان صادر شد.
وی در ماههای گذشته به دلیل بیماری، از سوی عبدالله گل، رئیسجمهوری ترکیه مورد عفو قرار گرفت و در 17 اکتبر امسال، مجدداً به رهبری حزب سعادت انتخاب شد.
اربکان با کاریزمای رهبری و قدرت خطابت خود، شخصیتی ماندگار در تاریخ سیاسی ترکیه است.
اربکان اولین سیاستمدار ترکیه بود که دیدگاههای اسلام سیاسی را در صحنه سیاسی ترکیه جای داد و شاگردان وی مانند «عبدالله گل» رئیسجمهوری، «رجب طیب اردوغان» نخستوزیر، «بولنت آرینچ» معاون نخستوزیر و «محمدعلی شاهین» رئیس مجلس ترکیه، امروز اداره امور کشور را بر عهده دارند.
اربکان که در 28 ژوئن 1996 میلادی با حزب راه راست، دولت ائتلافی تشکیل داد و به نخستوزیری ترکیه رسید، اولین سفر رسمی خود را به ایران انجام داد و قرارداد بیست و پنج ساله گاز ایران با ترکیه نیز در این سفر به امضا رسید که کارشناسان آن را یک قرارداد تاریخی ارزیابی میکنند. وی همچنین بنیانگذار گروه «دی ـ 8» بود.
گروه «دی ـ 8» از دستاوردهای منطقهای نجمالدین اربکان بهعنوان نخستوزیر اسلامگرای ترکیه بود که با سفر به هشت کشور عضو در تیر ماه سال 1375، زمینه تأسیس آن را فراهم کرد و بر این اساس نخستین اجلاس سران «دی ـ 8» با حضور سه رئیسجمهوری، چهار نخستوزیر و یک وزیر خارجه در خرداد 1376 در شهر استانبول ترکیه برگزار شد. نجمالدین اربکان، اولین نخستوزیر اسلامگرا، بنیانگذار تفکر ملی و رهبر فقید حزب سعادت ترکیه، مقارن ظهر یکشنبه 27 فوریه (8 اسفند) در بیمارستان «گئون» آنکارا بدرود حیات گفت.
پیکر وی روز سهشنبه 10 اسفند از مسجد «فاتح» استانبول تشییع شد و شخصیتهای مهم ترکیه از جمله عبدالله گل و رجب طیب اردوغان که زمانی از شاگردان وی محسوب میشدند و شخصیتهای برجستهای نیز از دیگر کشورهای جهان در این مراسم شرکت کردند.