زهرا جلوداریان
با نماد آتش به حضوری دیگر می رسیدند . جرقه های آتش سخن می گویند و آهنگ زیبایی می آفرینند . اگر قدری در شعله های آتش نگاه کنیم صدا و گرمایش را احساس می کنیم در وجودت خداوند یکتا را می بینی که چه اندازه به آدم خاکی عشق می ورزد . دوستت دارد و دوستش داری ، خدایا من را از خاک آفریدی و شیطان را از آتش آوردی برمن سجده نکرد تو اورا راندی ، خدایا تو من را اشرف مخلوقات نامیدی و در روی زمین خاک و بادوآب آتش را وسیله آرامشم نهادی تا بیاموزم راه رسیدن به تو را و از خردو اندیشه غافل نباشم .خوب از فرهنگی سخن گفتیم که با آن آشنایم در نتیجه ، فرهنگ با همد یگر سخن گفتن است نه از یگد یگر گفتن. چرا که با همدیگر سخن گفتن به تفاوت و گوناگونی ها می رسیم که برای ساختن خوبی ها و برداشتن بدیها ، زمان با ما ست .حال از چهارشنبه سوری امروز جوانان می نویسیم ، از ماهها قبل پلیس و نیروی انتظامی آماده می شوند و حتی بیمارستانها پیش بینی خطرهای این شب حادثه خیز را نگران کننده می بینند ، برخی از کلانشهر ها میهمان شهر های کوچک می شوند و بدنبال آرامش می گردند.
صدای انفجار و فریاد کور شدن یا زخمی شدن یکی از کودکان و جوانان به کوش می رسد. پیرها و سالخوردها هم قرص های بیماری خود را در مشت های خود گره می زنند . این نمایش فرهنگ ومیهن دوستی جوان معا صراست که نه نمی توانیم باور کنیم ، جوانان معا صر ، قهرمانان میدان جنگ هشت ساله در مرزهای ایران بودند ، جوانانی که مقابل گلوله ایستادند و جان دادند تا صدای انفجارنتواند ، شیشه آرامش کودکان را بشکند و این قهر مانان توانستند کشور را به افتخار و سربلندی برسانند ، بی گمان با نگاهی بر چهارشنبه سوری امروز به روزگار جنگ ، پرواز کردیم که آن را جنگ کوچک و انفجار بزرگ می توان نام گذاری کرد که بیشتر به جنگ کشورها ی عراق و فلسطین و افغانستان و.... شباهت دارد تا به فرهنگ چهارشنبه سوری ایران اسلامی نزدیک با شد . ایرانیان آتش را نماد گرما وروشنی می گرفتند تا در شب که خورشید در آسمان حضور ندارد ، آنها نمادی از آن را در خانه خویش داشته باشند تا به محفل شان روشنایی وگرمی بدهد . ایرانیان از دیرباز نحوه صحیح استفاده از آتش را می دانستند.
را که با آوردن کامل ترین دین توسط حضرت محمد (ص) ایرانیان، مسلمانانی افتخار آفرین شدند ودرتمام این آداب ورسوم، سپاسگزاری از خداوند یکتا ، جلوه ای بسیار والا برخرد واندیشه ایرانیان بخشید که چگونه نمادها و معناها را وسیله ای برای رسیدن به خدای یکتا بدانند ، که شاید مراسم چها رشنبه سوری هم بدان معنا باشد که در پایان زمستان تشکر و قدردانی بشود از خداوند یکتا که آتش را آفرید که در زمستان آدمی به واسطه گرما ونور آتش از سرما و سوزاین فصل در امان بوده است .
اما به راستی آیا امروزه با چنین معناهای ، چهارشنبه سوری نمایان می شود که به نظر می رسد که از فرهنگ اصیل خود اندکی فاصله گرفته ایم و به فرهنگی که در نهاد یک جوان ایرانی نیست نزدیک می شویم و در برابر، برخی ارزش ها با ضد ارزشها همسو می شویم واین باور ناپسند و بی ارزش است که بگوییم زمانه دیگر عوض شده است و ما در دنیا دیگری هستیم و باید با روزگار پیش برویم .
چرا که هیچ آینده ای بدور از گذشته به نتیجه نمی رسد و فرهنگی غنی که نهادینه است به راحتی جای برفرهنگ دیگر نمی سپارد. البته می پذیریم که در این کنش ها گاهی متحمل هزینه سنگین می شویم . حال نویسنده معتقد است که در جامعه امروز در برخی رسوم ، همچون چهارشنبه سوری ما نیاز به فرهنگ نمایی داریم نه فرهنگ سازی . چرا که فرهنگ آتش و استفاده از آن در نزد ایرانیان به تکامل رسیده است با ید امروز، برای شناخت این رسوم فرهنگ آن را نمایش داد به جای این همه هزینه برای پیشگیر ی از حوادث آن فرهنگ نمایی کنیم برای شناخت اختراعات و نبوغ جوانان ایران اسلامی در عرصه الکترونیک و فرهنگ استفاده ازآن و یا فرهنگ استفاده از انرژی های جدید در کنار حفظ ، فرهنگ اصیل ایرانی و هزاران طرح های نو و بشر دوستانه که پیوندی با فرهنگ غنی کشورمان دارد. در مراسم های شاد و زیبا با حضور خانوادها در کنار جوانا ن نمایش دهیم و بگوییم که ایرانیان با تمدن فرهنگ پیشه ونو آور هستند و آتش وتمام انرژی های کشف شده را وسیله ای برای پیشرفت آدمیان می دانند نه ابزاری برای نابودی بشر.