مردم مسلمان تونس برای حق تعیین سرنوشت خود، کسب استقلال و آزادی و سرنگونی نظام سلطه طغیان کردند و این اعتراض به سرعت به دیگر کشورهای منطقه سرایت کرد.
ملت تونس با برگزاری تظاهرات بی وقفه، عزم خود را برای مبارزه با فقر، بیکاری، بی عدالتی، خفقان و تحقیر به نمایش گذاشتند و نشان دادند که برای حفظ هویت مذهبی و شرف ملی و دسترسی به یک زندگی شرافتمندانه حاضرند تا پای جان فداکاری کنند.
دین، فرهنگ، زبان و سوابق تاریخی مشترک، پیوندی عمیق مابین مردم عرب و جنبش های اخیر در کشورهای عربی به وجود آورده است. این واقعیت در سایر کشورهای عربی همچون اردن و عربستان نیز ظاهر شده است.
گستردگی و تداوم جنبش های آزادیبخش در خاورمیانه و شمال آفریقا سلطه نظام امپریالیستی دراین منطقه استراتژیک که از منابع عظیم سوخت و تولید انرژی برخوردار است را درمعرض خطر جدی قرار داده است.
نظام امپریالیستی برای مقابله با این خطرات هرآنچه که در توان دارد به کار می گیرد. عوامل اصلی انقلاب مردم تونس علیه حکومت بن علی شامل احتکار قدرت، فساد و تعرض به هویت و کرامت ملی مردم این کشور بود و این عوامل در قیام مردم نقش داشت لیکن آنچه که جرقه این انقلاب را درکشور شعله ور کرد اقدام به خودسوزی یک جوان تحصیل کرده و بیکار به نام «محمد البو عزیزی» بود که به دلیل بیکاری و برای امرار معاش مانند دیگر جوانان تحصیلکرده شهر «سیدی بوزید» با چرخ دستی خود میوه و سبزی می فروخت که ازسوی مأموران دولتی مورد تعرض قرار گرفت و چرخ دستی اش توقیف و خود وی نیز مورد ضرب و شتم قرارگرفت. عزیزی ناامید از همه جا خود را مقابل ساختمان استانداری آتش زد.این جوان تونسی پس از چند هفته در بیمارستان جان سپرد. وی به سمبل انقلاب درتونس و بسیاری از کشورهای عربی تبدیل شد. پس از اینکه این جوان تونسی در اعتراض به وضع موجود خود را به آتش کشید و در بیمارستان جان داد تمامی اطرافیان، دوستان و کسانی که وی را می شناختند با تجمع در مقابل بیمارستان سیدی بوزید اعتراض خود را به شرایط موجود اعلام و هسته نخستین اعتراض و تظاهرات دراین کشور بنا نهاده شد. این موضوع در روزهای بعد نیز ادامه یافت و اعتراضات دامنه وسیع تری به خود گرفت و ابتدا مرکز سازمان امنیت و سپس مراکز پلیس و ادارات به آتش کشیده شد.
به این ترتیب انقلاب مردمی تونس که به (انقلاب یاسمن) نامیده شده است شکل گرفت و به حکومت 23 ساله زین العابدین بن علی دیکتاتور تونس در 14 ژانویه سال 2011 پایان داد.
قیام مردمی تونس رفته رفته با حمایت سندیکاهای کارگری، احزاب مختلف ، نهضت اسلامی به رهبری شیخ راشد الغنوشی، دانشجویان، قضات و اقشار مختلف مردم تکامل پیدا کرد تا اینکه به فرار دیکتاتور مخلوع در 14 ژانویه سال جاری میلادی به عربستان منجر شد.
زین العابدین بن علی که دوران حکومتش به دوران آهن و آتش نامیده می شود با سرکوب مخالفان خود توانست 23 سال بر این کشور حکومت کند و هنگامی به خود آمد که دیگر دیرشده بود و پس از ابراز این جمله که من صدای مردم را شنیده ام فرار را برقرار ترجیح داد.
انقلاب مردمی تونس پس از پنج هفته اعتراض پیروز شد اما فرانسه و آمریکا با دخالت خود محمد الغنوشی را به عنوان رئیس جمهور و سپس نخست وزیر به مردم تونس تحمیل کردند.
محمدالغنوشی پیش از نخست وزیری در دوران حکومت بن علی مناصبی همچون وزارت اقتصاد، دارایی و همکاری های بین المللی و سرمایه گذاری های خارجی را به عهده داشت و پس از پیروزی انقلاب به استناد اصل 56 قانون اساسی خود را به عنوان رئیس جمهور معرفی کرد اما با ادامه اعتراضات این پست را به رئیس پارلمان محول کرد.
با استعفای الغنوشی مرحله ای جدید در تونس شکل گرفت چرا که مردم تونس با برگزاری تظاهرات و دادن صدها کشته و زخمی فقط خواستار عوض شدن مقامات رسمی و سران کشور نبودند بلکه می خواستند کشور شاهد تغییر و تحولات اساسی در تمامی حوزه های سیاسی، امنیتی، اقتصادی و اجتماعی باشد.
به همین دلیل معترضان متعهد شدند که تا تأمین خواسته هایشان به تظاهرات خود ادامه دهند.
«باجی قائد السسبی» نخست وزیر جدید تونس پس از روی کار آمدن از بن علی به عنوان یک خیانتکار که خیانت بزرگی در حق مردمش انجام داده نام برد و خواستار محاکمه وی شد.
وی متعهد شد که کشور را به سمت اصلاحات سوق دهد و تغییرات بنیادینی درکشور ایجاد کند با این حال مردم همچنان با دیده تردید به اقدامات او می نگرند و معتقدند که انقلاب تونس هنوز در آغاز راه است و مرحله کنونی که دولت انتقالی روی کار آمده بسیار سخت تر از مرحله پیشین است. با اینکه دولت کنونی امتیازاتی را به انقلابی ها برای برآوردن خواسته هایشان می دهد با این حال تا تحقق کامل این خواسته ها راه بسیار طولانی در پیش است.