سعید خاکرند
سرویس خارجی کیهان
سران مصر، اردن، حکومت خودگردان فلسطین، و نخستوزیر اسرائیل در یک واکنش به شدت انفعالی نسبت به عملیات شهادتطلبانه رزمندگان فلسطینی در شمال «تلآویو»، اجلاس اضطراری در قاهره برگزار کردند، برای اولینبار است که سران امضاکننده سازشنامه با اسرائیل به صورت جمعی با نخستوزیر رژیم صهیونیستی دیدار میکنند.
مصر در طول چند هفته اخیر میزبان دو اجلاس متناقض با یکدیگر بود، نخستین آن اجلاس سران (سوریه ـ عربستان ـ مصر) در اسکندریه و دومین آن، اجلاس اخیر سران امضاکننده سازشنامه در قاهره بود، حسنی مبارک نیز در فاصله اندکی دو بیانیه متضاد و متعارض با یکدیگر را امضا کرد!
رژیم صهیونیستی پس از انفجار شمال تلآویو به شدت از سوی جناحهای تندرو صهیونیستی در داخل اسرائیل نسبت به قطع مذاکرات سازش با اعراب تحت فشار قرار گرفت، و رژیم صهیونیستی مذاکرات با جناح عرفات را متوقف کرد و این در حالی بود که مذاکرات با سوریه نیز هیچگونه پیشرفتی نداشته است و روند سازش در منطقه در یک بنبست قرار گرفت.
لذا اجلاس قاهره در پی دستیابی به این اهداف برگزار شد:
1- مقابله با گسترش فزاینده حرکت اسلامی در مصر، اردن و سرزمینهای اشغالی فلسطین، که خطر جدی برای رژیمهای حاکم در این مناطق و روند سازش به شمار میآید، و هماهنگی امنیتی، اطلاعاتی و نظامی میان رژیمهای شرکتکننده در اجلاس برای مقابله با رشد و گسترش حرکت اسلامی در کل منطقه.
2- جلوگیری از عملیات شهادتطلبانه نیروهای اسلامی علیه منافع و مراکز صهیونیستی، که با انجام هر یک از عملیات شهادتطلبانه، ضربهای شکننده بر روند سازش وارد میشود، و اتخاذ تدابیری برای مقابله با آن.
3- تلاش برای خارج نمودن مذاکرات سازش از بنبست بوجود آمده، برخلاف انتظار رژیمهای سازشکار و استکبار جهانی، روند سازش در منطقه نه تنها شتاب معمول را نداشته، بلکه با مشکلات بسیاری مواجه شده است و در مقابل جریان مخالف روند سازش، فعالانهتر و کوبندهتر وارد صحنه شدند، لذا «شیمون پرز» در ارزیابی خود نسبت به اجلاس اظهار داشت: «این اجلاس تلاش واقعی برای بوجود آوردن ائتلاف صلح و مقابله با جریان مخالف آنست». و «حسنی مبارک» نیز در اظهارات گفت: «به تروریستها اجازه مشکلتراشی در اقدامات صلحآمیز داده نمیشود.»
4- مقابله با مشکلات اقتصادی بوجود آمده در مناطق خودگردان فلسطینی، لذا با تشکیل بانک توسعه منطقهای در تلاشند که نیازهای اقتصادی روند سازش را برآورده سازند.
اسرائیلیها اضافه بر اهداف فوق دو هدف ویژه دیگری را نیز دنبال میکردند:
* در انزوا قرار دادن سوریه در روند مذاکرات سازش بویژه پس از اینکه سوریه در کنفرانس اسکندریه موقعیت ممتازی را در طرح دیدگاههایش به دست آورد، و همچنین فشار بر این کشور جهت عدول از مواضع سرسختانهاش نسبت به سازش با اسرائیل.
* از سرگیری و فعال نمودن مذاکرات با «ساف» با این پیششرط که «ساف» اقدامات شهادتطلبانه انقلابیون را محکوم کرده و فعالانه در سرکوب حرکت اسلامی فلسطین مشارکت کند و در نتیجه با ایجاد نفاق و دشمنی میان جناحهای مختلف فلسطینی آنان را به یک جنگ داخلی و برادرکشی سوق دهد.
اما با رشد و خیزش حرکت آگاهیبخش اسلامی در میان تودههای مسلمان در جهان اسلام و مخالفت ملتهای منطقه با روند سازش هرگونه اقدامی در این زمینه با شکست مواجه خواهد شد، چونکه هیچ صلحی بدون حضور و مشارکت فراگیر مردم مسلمان امکانپذیر نخواهد بود، و این راه، راهی بیفرجام خواهد بود، و اینگونه اجلاسها سودی برای برگزارکنندگان آن دربر نخواهد داشت، جز اینکه با همدیگر یک عکس به عنوان یادگاری بگیرند!