تاریخ انتشار : ۱۱ ارديبهشت ۱۳۹۰ - ۰۸:۲۳  ، 
شناسه خبر : ۲۱۷۹۲۷

حسن فتحی
توافق عرفات ـ رابین درباره خودمختاری غزه و اریحا پرده‌ها را کنار زده و حقایق بسیاری را آشکار ساخت. بسیاری از سران و شخصیتهای عرب که سالها در خفا با صهیونیستها به مذاکره پرداخته و ارتباط داشتند دیدگاههای خود را صریحاً اعلام کرده و نشان دادند در آرزوی فشردن دستهای رابین و پرز به سر می‌برند.
از جمله آنها که تاکنون هیچ‌گاه به ضدیت با اشغالگران فلسطین برنخاسته و همواره روشی مسالمت‌آمیز با آنها داشته ملک حسین پادشاه اردن می‌باشد. «ملک حسین» که نوه «ملک عبدالله» اولین پادشاه اردن می‌باشد همیشه دوست صهیونیستها بوده و بارها فلسطینی‌ها را سرکوب کرده که بارزترین آن در سپتامبر 1970 بود که به سپتامبر سیاه معروف شد.
ملک حسین در مصاحبه‌ای با مجله «یواس نیوزاندرسپورت» صریحاً اعلام کرد از همکاری با اسرائیل ترسی ندارم و به دنبال امضای قرارداد ساف ـ اسرائیل فرصتهای بیشتری برای همکاریهای دوجانبه به‌وجود آمده است.
اعتراف صریح پادشاه اردن در شرایطی صورت می‌گیرد که صهیونیستها درصدد گستردن دامنه توافق با ساف به دیگر کشورهای عرب خصوصاً همسایه‌ها هستند.
حسین پادشاه اردن بارها نسبت به اسرائیل ابراز همدردی کرده و نشان داده که با آنها هم‌جهت و هم‌سو می‌باشد به همین دلیل اگر کسی از سابقه جدّ او و خاندان هاشمی در حجاز، اردن و عراق اطلاع داشته باشد از این اعترافات تعجب نکرده و سردرگم نخواهد شد. بلکه آنها را باید اعترافات تکراری پادشاهی به حساب آورد که سالها در خفا متحد اسرائیل بوده و عامل آنها در میان اعراب به شمار می‌رفت.
اجداد حسین که خاندان هاشمی می‌باشند سالها قدرت را در حجاز در دست داشته و حسین شریف مکه که در جنگ اول جهانی متحد انگلیس‌ها بوده و بر علیه عثمانی‌ها به جنگ پرداخت جد پدر او می‌باشد. شریف حسین 3 پسر داشت که دو پسر او به نام‌های عبدالله و فیصل پس از جنگ پادشاه اردن و عراق شدند.
«عبدالله» پادشاه اردن در جنگ 1948 اعراب و اسرائیل با صهیونیستها همکاری داشته و از عوامل اصلی شکست اعراب در این جنگ بشمار می‌رفت که سالها بعد به جرم همین خیانت توسط یک جوان فلسطینی در بیت‌المقدس ترور شد. پس از او «طلال» پسر عبدالله به پادشاهی رسید که یکسال بعد به بهانه اختلال حواس برکنار شد و جای خود را به «حسین» داد.
طلال به این دلیل برکنار شد که مواضعی ضد اسرائیلی و ضد آمریکایی اتخاذ می‌کرد لذا حسین را که نوجوانی بیش نبود جانشین او کردند. از روزی که حسین نبض قدرت را در اردن در دست گرفت سیاستی متمایل به آمریکا در پیش گرفته و در نهایت به متحد آنها و اسرائیل تبدیل شد.
اعترافات تکراری او در این مقطع زمانی صرفاً برای تشویق اعراب جهت صلح هرچه سریعتر با اسرائیل می‌باشد. او در حقیقت به عنوان طلایه‌دار صلح و دوستی با صهیونیست‌ها می‌خواهد تمامی اعراب را بر سر سفره اسرائیل نشانده و از این راه هدیه خود را دریافت دارد. او در مقطع کنونی درصدد جلب رضایت «اسد» برای نشاندن بر سر میز مذاکره با اسرائیل است.