رحمان احمدی
از سلسله خوبان است و از دودمان فضیلت، از نژاد عشق و از تبار مهر و وفا. عباس پروریده دامان پاکپرور امالبنین و درس آموخته مدرسه فضایل علی(ع) است. کسی که از صلابتش سنگ قلبهای تیره آب میشد و از شعاع محبت و بزرگواریاش دلهای تشنه دوستی جان تازه میگرفت. تکیهگاه شکستناپذیر ارزشها که نام و یادش به حلقهای از زنجیره طلایی ارزشهای جاودانه بدل شد.
عباس نمونه کامل شجاعت توأم با آزادگی و قدرت آمیخته به فضیلتهای استوار انسانی است. جانباز پاکباختهای که در عرصه هجوم پارههای شب علمدار لوای نور و روشنایی بود و در مسلخ عشق سرافراز و مفتخر از خود گذشت تا به خدا بپیوندد.
نام عباس با واقعه عاشورا و حماسه کربلا گره خورده و روز عاشورا با ابدیت تاریخ آینده پیوند خورده است. همان روزی که زاده خلف علی(ع) بازوان حیدری را کریمانه قربانی عطش شیطانی تیغ تیز آلامیه کرد تا لهیب گستاخ آتش انتقام کشتگان بدر و احد را به خون مقدس آلبیت پیامبر(ص) فرو نشانند.
در قیامت کربلا که هر حسابگر دوراندیش! گریز گاهی میجست تا کالای جان را از معرکه نابرابر سالم بیرون برد. قامت بلند مجسمه فضیلتهای انسانی خود حکایت قیامتی پرشور بود. چشمهایی که از مهابتش دل دشمن میلرزید در شرم از تشنگی کودکان بر زمین تفتیده محنت و بلا دوخته میشد و در نهایت، ماهی که در آسمان شعبان طلوع کرده بود در افق خونرنگ عاشورا سر خط کتاب ارزشها و فضائل را به خون پاک خود رقم زد و خود چونان مثل اعلای شرافت و کرامت در آسمان آرمانهای انسانی جاودانه ماند سالروز ولادت آن اسوه عاشقان از خود گذشته به همه آزادگان و به ویژه جانبازان خجسته باد.