گردآوری: محمدعلی همدانی
یکی از مباحث که در بیانیههای آقای موسوی مورد تاکید قرار گرفت تاسیس شبکههای تلویزیونی آزاد بود و اینکه چرا نباید در تلویزیون هر کس هر سخنی را که خواست مطرح کند!
اما امام خمینی(ره) تاکید فراوانی بر نظارت در رایو وتلویزیون داشتند: «بنابراین رادیو تلویزیون از تمام رسانه هایى که هست حساستر است. رادیو تلویزیون مىتواند یک مملکت را اصلاح کند و مىتواند به فساد بکشد. این را نه روزنامه مىتواند، نه سینما مىتواند، نه تئاتر مىتواند، نه تبلیغات لفظى که در منابر است مىتواند... و چنانچه این رادیو تلویزیون، خداى نخواسته یک انحرافى داشته باشد همه جمعیت را منحرف مىکند»
«من کراراً به آقایانى که از رادیو- تلویزیون اینجا آمدهاند تذکر دادم که این دستگاهى که شماها اداره مىکنید؛ حساسترین دستگاهى است که در این کشور است.»
سؤال این است که چرا با و جود مطبوعات خصوصی نباید رادیو یا تلویزیون خصوصی داشته باشیم ؟ امام خمینی(ره) جواب اینگونه سؤالات را بیان کرده اند:
«... قضیه رادیو- تلویزیون فرق دارد با قضایاى دیگر. ممکن است در یک وزارتخانه یک مطلب خلافى بشود، بعد از ده سال دیگر هم مردم نفهمند؛ اما رادیو- تلویزیون اگر یک کار خلافى بشود و بخواهد یک چیزى باشد که برخلاف شرع،. برخلاف مسیر ملت، یک چیزى نمایش داده بشود یا گفته بشود، همان روز اول و ساعت اول همه کشور... ملتفت مىشوند که یک همچو مسألهاى است. از این جهت، این دستگاه حساسترین دستگاهى است که در مملکت موجود است؛ یعنى از حیث اینکه در رادیو- تلویزیون هم چشم مىبیند، هم گوش مىشنود، آن هم در یک سطح وسیعِ همه جایى، و رادیو در خارج هم پخش مىشود و همه آنجاهایى که موجش مىرود اطلاع بر آن پیدا مىکنند و اگر خداى نخواسته این دستگاه یک وقتى نقیصه داشته باشد؛ یعنى بر مسیر ملت نباشد، بر مسیر اسلام نباشد، این خطرش بیشتر از این است که وزارت مثلًا فلان بر مسیر اسلام نباشد. این وقتى بر مسیر اسلام نباشد، سرتاسر ایران و بسیارى از کشورها مىفهمند به اینکه این بر مسیر اسلام نیست..در زمان طاغوت هر کارى هم که واقع مىشد، هرچه هم خرابکارى بود، کارى به اسلام نداشت. یک رژیم مخالف اسلام بود، و کار خلاف اسلام مىکرد. رژیم خلاف اسلام، کار خلاف اسلام مىکند. از این جهت، در آن وقت خطر کم بود، و خطر متوجه به اسلام نبود؛ به جمهورى اسلامى نبود؛ اما امروز خطر متوجه به جمهورى اسلامى و اسلام است. ولهذا یک وظیفه بزرگى به دوش همه ماست. اگر من یک کار خلافى بکنم، اگر شما یک کار خلافى بکنید، هرکس کار خلافى بکند، این خلاف در جمهورى اسلامى واقع مىشود. و اگر یک دستگاهى به این وسیعى و به این حساسى یک کار خلاف اسلام بکند، یا برخلاف مسیر ملت یک کارى انجام بدهد و یک برنامهاى انجام بدهد، اینها نمىآیند حساب بکنند به اینکه تلویزیون این طور است؛ رادیو این طور است؛ حساب مىکنند که جمهورى اسلامى این طور است. بنابراین، الآن حیثیت اسلام، حیثیت جمهورى اسلامى بسته به این دستگاههاست، که یکىاش هم دستگاه تلویزیون و رادیو است، که بیشتر از جاهاى دیگر بستگى دارد.»
حال که در کشورهای دیگر شاهد وجود شبکههای خصوصی هستیم، چرا نباید همین الگو را در ایران داشته باشیم؟
« باید کاملًا توجه داشت که به هیچ وجه ما نباید مقلد شرق و غرب باشیم. زیرا تقلید از شرق و غرب با رادیو- تلویزیون اسلامى نمىسازد.»
« نباید همه چیزمان تقلید از غرب باشد، این طولانى است. اینها گمان مىکنند که وقتى که در رادیو تلویزیون مثلًا امریکا یک جورى بود، انگلستان یک طورى بود، ما هم باید از آنها تقلید بکنیم. هرچه آنها کردند، ما بکنیم. چنانکه این یک مسألهاى است که تقریباً ما مواجه با آن هستیم. در همه جا که گمان مىکنند که باید فرم ممالک ما هم، فرم آنجا باشد...»
حضرت امام(ره) تاکید فراوانی داشتند که رادیو تلویزین در اختیار هر کسی قرار نگیرد.
«اخبارى که در آنجا گفته مىشود و واقع مىشود، باید برخلاف موازین اسلام نباشد (که) هر گروهى بخواهند توطئه کنند، بیایند در رادیو- تلویزیون حرفهایى بزنند که توطئه آمیز باشد. البته نه اینکه ما مىگوییم باید سانسور باشد؛ ما مىگوییم باید بر طریق اسلام و ملت باشد...»