مجله ساوت چاپ لندن در یکی از شمارههای اخیر خود به بررسی وضع کردهای عراق و رابطه آنان با جمهوری اسلامی ایران پرداخته است. در این مقاله میخوانیم: آنها مسلح و پشتیبانی شده بوسیله نیروهای رزمنده جمهوری اسلامی ایران هستند و در مناطق آزاد شده شمال و شمال شرقی عراق در زادگاه کوهستانی خود با قوای تجدید شده خویش، دولت عراق را بستوه میآورند.
اکنون اتحادیه میهن پرستان کرد برهبری جلال طالبانی و حزب دموکرات کردستان عراق برهبری مسعود بارزانی با کمک ایران یک جبهه داخلی جدیدی را با هدف سرنگونی دولت عراق گشودهاند.
بیشتر از 2 هزار کیلومتر دورتر از صحنه اصلی جنگ ایران و عراق، یعنی جائی که منافع اصلی غرب در آنجا متمرکز شده است عاملیت کردها در جنگ در کوههای کردستان عراق اکنون نمایانتر میشود. افشاگریهای مربوط به اسناد جاسوسی آمریکا در تهران دخالتهای گاه و بیگاه آمریکا در کردستان را نشان میدهد و منافع شوروی در شورشهای بالقوه کردهای ترکیه را به تصویر میکشاند.
در جبهه شمالی ایران اکنون صحنههای جنگ در یک نقطه متمرکز شده است و آن جبهه مربوط به مناطق کردنشین میباشد با سلسله حملات ایرانیها در عملیات زنجیرهای فتح در ناحیه بالائی کردستان عراق، کردها هیجان زده شده و بغداد را نگران ساختهاند. و این به معنی گستردهتر شدن طول جبهه 1200 کیلومتری جنگ برای ارتش عراق بود. ایرانیان به وجود نیروی بالقوه کردها اطمینان یافتند. و توانستند این نیرو را با موفقیت به بالفعل تبدیل نمایند. هر چند بغداد هرگونه پیروزی ایران و کردها را همواره در پی هر عملیات موفق رزمندگان اسلام تکذیب میکند اما نبرد به موازات مناطق دورتر در جنوب همچنان ادامه دارد. هدف عمده کردهای عراق در یک ردیف قرار گرفتن با دولت تهران است. در گذشته عدهای از کردهای ایرانی بهمراه ضد انقلابیون ایرانی همراه با حزب دموکرات کردستان ایران از طریق خاک عراق علیه انقلاب ایران فعالیت خرابکاری میکردند. موقعیت ایجاد شده بوسیله جنگ تحمیلی موقعیت را برای نزدیکی کردها بیکدیگر و ایجاد وحدت بین آنان بیشتر کرده است. در نتیجه رقبای بزرگ مانند مسعود بارزانی و جلال طالبانی که از سال 1975 ببعد از یکدیگر جدا شدند به سوی اتحادی دوباره گام برداشتهاند.
رهبری اتحادیه میهن پرستان کرد ادعا میکند احزاب کوچکتر داخل کردستان عراق مانند پازوک و حزب سوسیالیست کردستان در جبهه جدیدی علیه دولت فعالیت میکنند و حزب غیر قانونی اعلام شده کمونیست عراق، در مناطق آزاد شده در حال تجدید قواست. دورنمای چیزهایی که یک جبهه متحد کرد را در عراق پیشبینی میکند کاملاً خوشبینانه است. تمام طیفهای سیاسی کردستان عراق اکنون بر این اعتقادند که قبلاً هرگز چنین موقعیتی نداشتهاند.
از اوت گذشته شمال عراق صحنه تاخت و تاز نیروی هوائی ترکیه بود. آنها ظاهراً بدنبال کردهای شورشی خودشان بودند یعنی حزب کارگران کرد. اما بسیاری انکار میکنند که آنها در داخل کردستان عراق پایگاه داشته باشند. این حملات بیشتر یک بازوی کمکی برای ارتش تحت فشار عراق بود. در نتیجه حمله ترکها بیش از 200 غیر نظامی (عدهای تلفات را تا 600 نفر ذکر میکنند) کشته شدند. در حال حاضر، بیش از یکصد و شصت هزار تن از نیروهای عراقی به دور از صحنه اصلی جنگ مامور حفظ امنیت در شمال عراق و مناطق کردنشین آن کشور هستند.
حزب دموکرات کردستان عراق قبل از قرار داد 1975 مناطقی را شامل شهرهای عمده عراق چون سلیمانیه، و شهرهای کرکوک و اربیل را در تصرف داشتند اکنون در شرق این منطقه، بارزانیها منطقهای را که از 50 کیلومتری داخل مرز عراق و ایران تا چند کیلومتری زاخو امتداد دارد و نزدیک مرز سوریه و ترکیه است در تصرف و کنترل دارند. آنها در طول جنگ مناطق تحت تسلط خود را به سه برابر افزایش دادهاند و قادرند عملیاتی روزانه علیه اهداف عراقیها ترتیب دهند. در روز گشتهای عراقی جادهها، شهرها و حومهها را کنترل میکنند اما در شب این مناطق در دست چریکهای کرد است. آنها نشان دادهاند که قادرند به آسانی با وجود کنترل شدید به شهرها وارد شوند سلیمانیه، دهوک و حتی کرکوک زیر چکمههای آنها بوده است.
اتحادیه میهنپرستان کرد ادعا میکنند 8000 نفر چریک و 5 هزار میلیشیای داوطلب دارد. حزب دموکرات کردستان نیز حدود 5 هزار چریک و بهمین مقدار نیروی داوطلب دارد. آنها به کمک ایران بهتر تجهیز شده دارای خمپارههای SAM - 7 و توپخانه سنگین هستند که از سال گذشته تاکنون به منطقه رسیده است.
عراقیها در سراسر جنگ در تلافی، به شهرها و روستاهای کردنشین هجوم آورده و غیر نظامیانی را که به حمایت از کردها مظنون بوده مورد تعقیب و آزار قرار دادهاند سازمان عفو بینالمللی از اعدامهای بسیار حتی کشتار کودکان در عراق در سالجاری گزارش داده است. مجموعه سرزمینهائی که اکنون تحت تصرف کردهاست کمتر از مقداری است که سال 1975 در دست داشتند. اما اسلحه و تجهیزات بهتر و روابط گسترده با ایران آنها را از نظر عملیاتی مؤثرتر کرده است.
با جاری شدن نفت از طریق خلیج فارس به آسانی میتوان گفت نفت از کجا سرچشمه میگیرد. تنها روزنه صادرات نفت عراق از زمان آغاز جنگ خط لولهای است که در شمال به خاک ترکیه میرود. در غرب نیز یک خط لوله به عربستان سعودی سرازیر میشود. خط لوله از اربیل و کرکوک آغاز میشوند. مناطق نفتی مزبور بعلاوه جاده و تأسیسات بوسیله نیروهای تا دندان مسلح ارتش عراق محافظت میشود. اما نشانههایی وجود دارد که ثابت میکند این وضع تغییر خواهد کرد. در اواسط سپتامبر رادیوی حزب دموکرات کردستان عراق که در آنکارا شنیده میشود اعلام کرد علیه دولت عراق با احزاب دیگر متحد شده است و بر اساس گزارشات بارزانی که عملیات را از تهران رهبری میکند اعلام کرده بود که «ما به کرکوک حمله خواهیم کرد»... و رشته عملیات «فتح» که در سه مرحله صورت گرفت نشان داد که این ادعا تنها یک شعار توخالی نبود.