تاریخ انتشار : ۱۹ خرداد ۱۳۹۰ - ۰۷:۲۹  ، 
شناسه خبر : ۲۲۰۳۹۰

می‌توان گفت طی تقریباً دو دهه انتقاد از اسرائیل در داخل آمریکا تا حدود زیادی در انحصار دست چپیها بوده است. اکنون «پل فیندلی» چهره این بحث را تغییر داده است. کتاب «آنها از حرف زدن نمی‌ترسند» موشکافی جالب توجهی از سیاست آمریکا توسط یک عضو جمهوریخواه میانه‌رو است که به کشور خود و آینده آن سخت علاقه می‌ورزد. فیندلی با تکیه بر 22 سال خدمت خود در کنگره آمریکا، بطریقی مستدل و همراه با دلایل و اسناد نشان می‌دهد که چگونه در حال حاضر سیاست آمریکا در مورد منازعه اعراب و اسرائیل را یک کشور خارجی کنترل کرده، از عمل آمریکا در مورد منافع ملی خود جلوگیری می‌کند.
این کتاب که به منابع فراوانی متکی است گروه فشار و قدرت اسرائیل (واقعی یا خیالی) و همچنین، مکانیزم‌هایی را که این کشور، مخالفان خود را ارعاب کرده یا از بین می‌برد و شیوه‌هایی را که از طریق آنها امنیت ملی آمریکا را مورد مخاطره قرار می‌دهد به بحث می‌گذارد. به خاطر اینکه کتاب برای چهارمین بار در دست چاپ می‌باشد و همچنان فروش قابل توجهی دارد، مولف باید مورد تشویق قرار گیرد. فیندلی نماینده منطقه «اسپرینگ فیلد یلینویز» برای 12 سال قبل از اولین آشنایی او با جهان عرب بود. او که در سال 1972 به عنوان عضو کمیته فرعی مجلس نمایندگان در مسائل اروپا و خاورمیانه منصوب شد، در همان زمان مطالعات خود را درباره خاورمیانه آغاز کرد.
فیندلی در سال 1978 با یاسر عرفات ملاقات نمود و از او نوشته‌ای گرفت مبنی بر اینکه سازمان آزادیبخش فلسطین یک دولت مستقل فلسطینی شامل کرانه غربی و باریکه غزه را قبول خواهد کرد و توسل به هرگونه اقدام خشونت‌آمیز برای گسترش اراضی آن دولت را محکوم می‌داند و دولت اسرائیل را بطور دو فاکتور برسمیت می‌شناسد.(ص 13) فیندلی که از برسمیت نشناختن بیانیه عرفات توسط حکومت آمریکا جا خورده بود، طرفداری خود را از اتخاذ یک موضع بیطرف توسط دولت آمریکا افزایش داد. او تا سال 1980 در میان اکثر یهودیان آمریکایی بدنام شده و در اسرائیل سوءشهرت کسب کرده و بالنتیجه در سراسر جهان عرب تحسین همه را برانگیخته بود.(ص 1)
فیندلی در واقع تا سال 1980 مورد توجه «کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل» قرار گرفته بود که پیشرو طرفداران اسرائیل محسوب می‌شد. «کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل» انتقام فیندلی را در دل گرفت و تصمیم گرفت اعمال او را در عرصه سیاسی تلافی کند از اینرو در سال 1982 به مبارزات موفق انتخاباتی «ریچارد دوربین» رقیب او از حزب دموکرات کمکهای مهم مالی کرد. سرانجام کمیته مزبور ادعا کرد که شکست فیندلی در سال 1982 (با اختلاف 1407 رای) نتیجه شکست او از «دوربین» بوده است.
سال هزار و نهصد و هشتاد و دو نخستین باری نبود که فیندلی بخاطر موضع خاورمیانه‌ای خود از نظر سیاسی آسیب دید. مسئولان مبارزات انتخاباتی جمهوریخواهان نمی‌توانستند این تضمین را به فیندلی که در آن موقع نامزد انتخابات مجدد مجلس نمایندگان بود بدهند که عکس او در کنار ریگان خواهد بود و در یکجا عکس آنها گرفته خواهد شد. فیندلی حین مبارزات انتخاباتی خود را در «اسپرینگ فیدر ایلینویز»در داخل اتوبوسی محبوس یافت تا موقعی که ریگان از آن حول و حوش دور شده بود.
«کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل» آشکارا قدرت وحشتناکی دارد. (ص 25)، «فیندلی» اعتقاد دارد که اعضاء کنگره «تقریباً بلا استثناء منقاد توصیه‌های آن هستند» و سخن «توماس اونیل» را نقل می‌کند که «هیچکس در رهبری مجلس نمایندگان به اسرائیل نه نخواهد گفت. هیچکس»(ص 68).
فیندلی اظهار می‌کند که اکنون «کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل» به عنوان بازوی غیر رسمی حکومت اسرائیل عمل می‌کند و «اساساً کلیه سیاستهای «کپتول هیل» در مورد خاورمیانه را کنترل می‌کند» (ص 25). بعبارت دیگر ابتدا این سیاست در اسرائیل تعیین می‌شود. جالب اینجاست که عضو جمهوریخواه آن چیزی را که روزگاری اتهام بی‌محابا و بی‌اساس افراطیون عرب محسوب می‌شد تأیید می‌کند.
شیوه‌هایی که گروه اعمال فشار برای بی‌اثر کردن مخالفان از آنها استفاده می‌کنند، تازه و نو ظهور نیستند، اما شیوه‌هایی مؤثرند. فیندلی استدلال می‌کند که اتهامات ضد یهود دیگر عادی است، و اکنون علیه آنهایی بکار می‌رود که از قبول سیاستهای تجویز شده توسط اسرائیل سرباز می‌زنند. «لیست دشمنان» منتشر شده و ترور شخصیت مکرراً صورت می‌گیرد. فیندلی استفاده از شیوه‌هایی را که برای تحریف یا نابودی برنامه‌های مطالعات در مورد اعراب در «سوارث مور»، «هیورفورد»، «دانشگاه آریزونا» و «براین ماور» بکار می‌رود برمی‌شمارد. تقریباً در همه جا این گروه فشار ترس القا می‌کنند. محففی که برای فیندلی آمار تهیه کرده بود، بعداً به او تلفن زده و گفت: «من به هیچوجه نمی‌توانم بشما اجازه دهم که آن اطلاعات را منتشر کنید، از جان خود می‌ترسم».(ص 32)
با این همه آدمهای شجاعی وجود دارند که علناً، افکار خود را بزبان می‌آورند سیماهای آنها روی جلد کتاب فیندلی را زینت می‌دهد: جرج بال، چارلز پرسی، ج.ویلیام، فولبرایت، فلیپ کلاتزتیک، جیمز انزوپل، مک کلوسکسی.
فیندلی مدعی است که شجاعت شخصی، درآمد مستقل و امنیت شغلی کما بیش به تمایل آنها به اینکار کمک کرده است.
شاید بیشتر از همه امنیت ملی آمریکا توسط نفوذ مستقیم اسرائیل در دولت آمریکا به خطر افتاده است و مخصوصاً وزارت دفاع آمریکا.
طبق گفته فیندلی چنین فشارهایی اکنون به بالاترین میزان صورت می‌گیرد. در میان «دوستانی» در وزارت دفاع آمریکا که روابط نزدیک با اسرائیل دارند «نوئل کوچ» معاون اصلی «ریچارد آرمیتاژ» معاون وزارت دفاع در امور امنیت بین‌الملل (ص 59) می‌توان نام برد. پیش از سال 1984، کوچ برای سازمان صهیونیستی آمریکا کار می‌کرد. دیگر دوستان اسرائیل در وزارت دفاع عبارت هستند از «ریچارد پرل»، دستیار «فرد آیکل»، در خط مشی امنیتی بین‌الملل، و «شفن براین» معاون ارشد «پرل».
معهذا، فیندلی عقیده دارد که می‌توان جلو این نفود را گرفت. وی خاطرنشان می‌کند که کل افراد گروه فشار از 200000 نفر تجاوز نمی‌کند، و تعداد افراد واقعاً فعال از این عده نیز بسیار کمتر است. اعمال نفوذ تنها در چند ایالت مقدور است و آنهم در انتخابات فوق‌العاده محدود.
وی می‌گوید شکست خود او در انتخابات 1982 لااقل به همان اندازه که مدیون تعهدات جغرافیایی در حوزه انتخابیه و کساد اقتصادی بود، بعلت کوششهای «کمیته امور مردمی آمریکا و اسرائیل» نیز بود. فیندلی اذعان می‌کند «که اگر در آینده چند شخص شجاع بطور همزمان علیه این نفوذ «کپتیول هیل» اعتراض کنند، این گروه فشار با مشکلات متعدد روبرو خواهند بود و بنا‌براین نمی‌توانند مخالفین خود را تک‌تک از صحنه بیرون کنند.»(ص 322) در حقیقت عقیده او این است که در صورت اتخاذ اکثر افراد کنگره آنها بخوبی می‌توانند حتی در مقابل، «حملات پیگیر افراد گروه فشار طرفدار اسرائیل مقاومت نمایند.»
رقابت با نفوذ «کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل» در «کپتیول هیل» در آینده نزدیک جامه عمل به خود نخواهد پوشید. اما حمایت از بعضی از سیاستمداران هم‌فکر و اعضای متحد در کنگره آمریکا بزودی می‌تواند تحقق یابد.