تاریخ انتشار : ۰۴ تير ۱۳۹۰ - ۱۰:۳۱  ، 
شناسه خبر : ۲۲۰۸۹۸
رسانه‌های‌ عربستان از صحبت‌های‌ اکبر هاشمی‌رفسنجانی علیه حکومت بشار ‌اسد استقبال کردند

گروه سیاسی: حجت‌الاسلام‌والمسلمین اکبر‌ هاشمی‌رفسنجانی که در روزهای اخیر به بهانه برخی اشکالات دولت، باز هم اختلافات عمیق خود با احمدی‌نژاد را نمایان کرده و حملاتش به دولت را به بهانه دلسوزی برای انقلاب مطرح می‌کند؛ اما در لابه‌لای صحبت‌های اخیرش درباره دولت، جمله‌ای را بر زبان جاری کرد که اگرچه مورد غفلت رسانه‌های داخلی قرار گرفت اما رسانه‌های عربی آن را به‌خوبی دیده و به مانور تبلیغاتی روی آن پرداختند.
به گزارش «وطن امروز»، رفسنجانی پنجشنبه 5 خرداد در جمع تعدادی از پزشکان، انقلاب‌های منطقه را اینگونه ارزیابی کرد: «می‌توان منطقه را دید که مردم هوشیار، آگاه، مجاهد و مبارز شده‌اند. مردم یمن ماه‌هاست در خیابان هستند و شهید می‌دهند. در لیبی نیز مردم می‌جنگند و کشته می‌دهند.« در سوریه نیز مردم مقاومت می‌کنند». در بحرین که یک مظلمه‌ای است و هیچ پناهی نیز در این دنیا ندارند».به خوبی پیداست که‌ هاشمی‌رفسنجانی در این جملات همه تحولات را از یک نگاه ارزیابی کرده و شورش در سوریه علیه رئیس‌جمهور مورد حمایت اکثریت را همانند قیام مردم لیبی و بحرین و یمن می‌داند!
همچنین، سوریه یک همپیمان همیشگی و مقتدر جمهوری اسلامی در منطقه و جهان است و بارها به دلیل این همپیمانی با ایران مورد فشار غرب و اعراب قرار گرفته است و بسیار عجیب است فردی مانند رفسنجانی که از ابتدای انقلاب با سیاست‌های استراتژیک نظام آشنایی دارد، اینگونه به‌سادگی شورش طراحی شده در این کشور را همانند قیام شیعیان مظلوم بحرین قلمداد می‌کند. ضمن اینکه راهپیمایی‌های میلیونی مردم سوریه در حمایت از بشار اسد به خوبی نشان داد که اکثریت مردم این کشور طرفدار اسد، رئیس‌جمهور قانونی سوریه هستند. با این حال حمایت رفسنجانی از این شورش‌ها بسیار موجب تعجب است بویژه آنکه اسناد و مدارک بسیاری وجود دارد که نشان می‌دهد شورش‌های سوریه عامل بیرونی داشته و توسط بندر بن‌سلطان سعودی و با همکاری صهیونیست‌ها انجام می‌شود.
هلهله رسانه‌های وهابی
بدیهی است اظهارات ضدسوری رفسنجانی بلافاصله با استقبال دشمنان جریان مقاومت در منطقه مواجه می‌شود. رسانه وهابیون با برجسته‌سازی موضع‌گیری عجیب‌ هاشمی‌رفسنجانی درباره مثبت‌ بودن تحرکات عوامل رژیم صهیونیستی و عربستان‌سعودی در کشور سوریه، این اظهارات را به‌طور ویژه بازتاب داد. به گزارش مشرق، پایگاه خبری شبکه تلویزیونی سعودی «العربیه»، در خبری به انعکاس موضع بی‌سابقه اکبر‌ هاشمی‌رفسنجانی، رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام درباره تحرکات مشکوک بیگانگان در کشور سوریه پرداخت. العربیه با درج این عنوان که «هوشیاری ملت‌ها در سطح منطقه گسترده شده و هرگز به حاکمان رحم نخواهد کرد» چنین تیتر زد: هاشمی‌رفسنجانی: «آنچه در سوریه جریان دارد، جنبش یک ملت مقاوم است». دیگر رسانه‌های وابسته به دولت سعودی نیز با انتشار عکس رفسنجانی اقدام به انتخاب تیتر مشابه العربیه کردند.
سوریه سنگر مقاومت
در ‌ماه‌های اخیر گزارشات مستدل دقیقی از شرایط سوریه منتشر شده است. به اعتقاد کارشناسان، روند تحولات منطقه به‌گونه‌ای است که موجب تقویت جریان مقاومت و تضعیف سازشکاران می‌شود. از همین‌رو بود که پس از آشکار شدن این واقعیت، عوامل ایالات متحده دست به کار شدند تا روند تحولات منطقه را دچار خدشه کنند و به نوعی «آدرس اشتباه» بدهند. ماجرای آشوب 25 بهمن تهران، ماجرای تجمع 14 مارس در بیروت و در ادامه شورش در سوریه در همین راستا صورت گرفت تا روند طبیعی قیام‌ها در کشورهای اسلامی دچار انحراف شود. به عبارت دیگر ایران، سوریه و لبنان به عنوان محورهای مقاومت در منطقه مورد توطئه قرار گرفتند تا روند انقلاب‌ها نتواند باعث تقویت مقاومت شود. با این حال پس از ناکامی پروژه تهران و بیروت، سوریه مورد توجه قرار گرفت که البته متاسفانه به دلیل برخی برخوردهای عجولانه توانست مورد توجه رسانه‌های جریان سازش قرار بگیرد. در ماجرای سوریه نیز اسناد فراوانی منتشر شد که نشان از نقش بسیار برجسته آل‌سعود در طراحی و هدایت اغتشاشات دارد. به عنوان نمونه اسناد بسیاری از طراحی آشوب‌های سوریه توسط بندر بن‌سلطان، شاهزاده سعودی وجود دارد. بندر بن‌سلطان بن‌عبدالعزیز ۲۲ سال سفیر عربستان در آمریکا بوده و اینک دبیر شورایعالی امنیت ملی عربستان است. بر اساس اسناد منتشر شده طرح بن‌سلطان اینگونه تدوین شده که در لاذقیه عده‌ای با نام علویان به کشتار اهل سنت بپردازند و در شهر درعا که اکثریت اهل تسنن ساکن هستند، اهل سنت به تلافی لاذقیه، عده‌ای از شیعیان را بکشند، کشتار کردها توسط اعراب در حلب نیز از دیگر برنامه‌های این طرح است تا در نتیجه حاکمیت سوریه متزلزل ‌و نهایتا مجبور به کناره‌گیری ‌شود. این طرح سعودی به آن دلیل اجرایی شده است که نخست موجب انحراف افکار عمومی از قیام‌های منطقه شود و سپس این کشور را به عنوان یکی از حکومت‌های سازشکار در منطقه از ورطه سقوط رهایی بخشد. در چنین وضعیتی که سعودی‌ها در بحرین نیز اقدام به کشتار وحشیانه شیعیان می‌کنند و این اقدام را با القای دوگانه شیعه و سنی انجام می‌دهند؛ بسیار عجیب است که‌ هاشمی‌رفسنجانی، رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام دقیقا در راستای استراتژی مطلوب جریان ضدمقاومت و بویژه در مسیر مطلوب آل‌سعود سخن می‌گوید.
شیخوخیت ایرانی- سعودی
منــا‌سبــات‌حجـــت‌الاســلام‌والمسلمــــین‌ هاشمی‌رفسنجانی با آل‌سعود، سابقه نسبتا زیادی دارد. رفسنجانی در دوران ریاستش بر قوه مجریه، مناسبات دیپلماتیک بسیار نزدیکی با آل‌سعود داشت. در دوران ملک‌عبدالله نیز اگرچه‌ هاشمی در قدرت نبود اما مناسبات فی مابین هیچگاه قطع نشد. او خردادماه 87 به دعوت رسمی ملک‌عبدالله لبیک گفت و عازم ریاض شد. «اسامه احمد السنوسی» سفیر عربستان در تهران هنگام دعوت از ‌هاشمی برای حضور در کنفرانس بین‌المللی گفت‌وگوی اسلامی (اردیبهشت 87) گفته بود: «ملک‌عبدالله به دلیل جایگاه والایی که در دنیای اسلام برای حضرت عالی قائل هستند و معتقدند باید از اندیشه و دانش شما بهره کافی برد، شخصا به من ماموریت دادند تا از جنابعالی برای حضور در این اجلاس دعوت به عمل آورم». البته در جریان سفر رفسنجانی به عربستان، پادشاه سعودی اظهاراتی را بر زبان راند که موجب خشم بسیاری از مردم کشورمان شد. او درباره انتخابات ریاست جمهوری ایران به‌ هاشمی گفته بود که چرا اجازه می‌دهید هر کسی رئیس‌جمهورتان شود. درباره ارتباط‌ هاشمی با خاندان سعودی موضوعات دیگری نیز در فضای سیاسی کشور مطرح شده است. محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور در جریان یکی از مناظره‌های انتخاباتی خود در سال 88 گفت که‌ هاشمی در سال 84 به ملک‌عبدالله پیغام داده بود که این دولت (احمدی‌نژاد) تنها 6 ‌ماه دوام خواهد آورد. در جریان فتنه پس از انتخابات نیز اخبار زیادی درباره کمک مالی آل‌سعود به فتنه‌گران منتشر شد،به‌گونه‌ای که برخی افراد کمک مالی عربستان به یکی از سران فتنه را رقمی معادل چندین میلیون دلار اعلام کردند. اما فارغ از این مسائل، اینک نشانه‌های زیادی از نزدیکی مناسبات‌ هاشمی‌رفسنجانی با آل‌سعود وجود دارد که اظهارات اخیر وی در تخریب دولت سوریه نیز افکار عمومی را به سمت این مناسبات می‌کشاند؛ موضوعی که اگرچه شاید کاملا قابل اثبات نباشد اما می‌تواند مورد تامل قرار گیرد.