یاسر عرفات رئیس کمیته اجرائی سازمان آزادیبخش فلسطین در چند هفته گذشته با مشکل جدیدی روبرو گردید و این مشکل جدید هنوز لاینحل مانده است و عرفات را بشدت نگران ساخته است.
مشکل جدید عرفات، مخالفت یکی از اعضای جنبش الفتح با رهبری او و انشعاب نامبرده از جنبش الفتح و تشکیل یک سازمان جدید که بطور کلی رهبری یاسر عرفات را نفی میکند میباشد.
حرکت انشعابی توسط ابوالزعیم (عطاالله عطاالله) یکی از افراد بسیار نزدیک به عرفات و عضو شورای انقلابی جنبش الفتح و مسئول نظامی سازمان الفتح در اردن صورت گرفته است.
این دومین حرکت انشعابی در جنبش الفتح است که ظرف چهار سال گذشته رخ داده است. اولین حرکت انشعابی توسط ابوموسی در بهار 1362 بدنبال خروج فلسطینیها از بیروت و شکست یاسر عرفات در لبنان صورت گرفت.
دومین حرکت انشعابی که توسط ابوالزعیم صورت میگیرد بدنبال به بنبست رسیدن عرفات و شکست توافق امان انجام میگیرد. حرکت انشعابی ابوموسی را یک حرکت چپگرا مینامند اما حرکت انشعابی ابوالزعیم را یک حرکت راستگرا معرفی میکنند و یاسر عرفات رژیم اردن را مسئول این انشعاب جدید معرفی مینماید.
ابوالزعیم در زمانی که الفتح در لبنان فعالیت داشت مسئول سازمان ضد اطلاعات الفتح بود سپس نامبرده توسط عرفات بعنوان مسئول نظامی سازمان آزادیبخش فلسطین در اردن تعیین گردید.
با اینکه ابوالزعیم و یاسر عرفات با هم دوست صمیمی بوده و همواره منافع مشترکی را دنبال میکردهاند معذلک ملاحظه میکنیم که این دو اختلاف پیدا میکنند و یاسر عرفات ابوالزعیم و چند تن از افسران طرفدار وی را از جنبش الفتح اخراج میکند.
اکنون این سئوال مطرح است که اختلاف میان ابوالزعیم و عرفات و دار و دستهاش بر سر چیست؟ و چرا این اختلافات منجر به این انشعاب گردیده است؟ ناظران بر این عقیدهاند که علل اصلی انشعاب فوقالذکر، در سیاست و خط مشی یاسر عرفات و مواضع او نسبت به رژیمهای مرتجع عرب و انقلاب فلسطین نهفته است.
و همانطور که اولین انشعاب در الفتح توسط ابوموسی بدلیل شکست یاسر عرفات و مواضع سازشکارانه او نسبت به آمریکا و مزدورانش صورت گرفت اینبار نیز انشعاب ابوالزعیم یکی از نتایج مواضع سازشکارانه یاسر عرفات و ارتباطش با سران مرتجع عرب از جمله شاه حسین اردنی بشمار میرود. یاسر عرفات بدنبال خروج از لبنان ارتباط خود را با سران مرتجع عرب تحکیم بخشید و دست دوستی بسوی رژیمهای اردن و مصر دراز کرد تا بلکه بتواند سهمی از سفره پهن راهحلهای تسلیمآمیز در منطقه بدست آورد.
یاسر عرفات توافق امان را امضاء کرد و قرار بر این شد که عرفات و شاه حسین در کنار هم بسوی راهحلهای تسلیمآمیز حرکت کنند.
اولین ثمره توافق امان این بود که وزیر خارجه انگلیس از استقبال هیئت فلسطینی در لندن خودداری کرد. و رژیم اردن مسئول شکست این ملاقات را یاسر عرفات معرفی کرد و آخرین ضربهای که یاسر عرفات از شاه حسین دریافت کرد قطع هماهنگی میان سازمان آزادیبخش فلسطین و شاه حسین بود. یاسر عرفات علیرغم اینکه از سوی شاه حسین ضربه کاری خورد، با این همه او هنوز امیدوار است که شاه حسین روابط خود را بطور کامل با او قطع ننماید. لکن انشعاب ابوالزعیم و مخالفت او با یاسر عرفات و پشتیبانی رژیم اردن از این حرکت انشعابی بخوبی نشان داد که شاه حسین قصد دارد عرفات را تا آخرین مرحله تحقیر نماید و رهبری او را متلاشی نماید و تا بتواند از عرفات بنفع آمریکا امتیاز بگیرد.
اکنون رژیمهای مصر و عربستان سعودی تلاشهای گستردهای جهت نزدیک کردن نقطه نظرهای عرفات ـ شاه حسین آغاز کردهاند و تعجبآور اینست که یاسر عرفات با اینکه ضربه کاری از سوی شاه حسین متحمل شده است معذلک سخن از راهحلهای مسالمتآمیز و شرافتمندانه به میان میآورد و دیدارهای اخیر وی از قاهره و بغداد گامی در راه نزدیکی با امان بشمار میرود.
انتظار نمیرود که یاسر عرفات موضع خود را نسبت به رژیمهای مرتجع عرب تغییر دهد و او همچنان به راهحلهای تسلیمآمیز دل بسته است و انتظار دارد که آمریکا بسوی او گام بردارد. در اینجا ذکر این نکته ضروری است که خط مشی یاسر عرفات و موضع سازشکارانه او همواره موجب بروز مخالفتها و اعتراضهای فلسطینیها گردیده است و با وجود عرفات و خط او بروز حرکتهای انشعابی در الفتح همچنان ادامه خواهد یافت.