زمانی که کشور اتیوپی زیر چکمه سربازان فاشیست ایتالیا بدستور موسولینی در کشاکش جنگ جهانی دوم اشغال شد و جامعه ملل نیز خود را قادر به رسیدگی به شکایت «هایلاسلاسی» امپراطور اتیوپی در جلوگیری از تجاوز سربازان ایتالیائی نیافت، بسیاری از دولتهای جهان بر این باور بودند که هایلاسلاسی رهبر سرنگون شده اتیوپی پس از بدست گرفتن مجدد قدرت در 1941 نسبت به سازمانها و مجامع بینالمللی کاملاً بیاعتنا بوده و به دیده تحقیر خواهد نگریست. در حالیکه نه تنها چنین نبود بلکه پس از جنگ جهانی دوم «آدیس آبابا» پایتخت اتیوپی خود به مرکزیت بسیاری از سازمانها و مجامع بینالمللی مبدل گردید.
سازمان بینالمللی کار که در 1919 بعنوان یکی از کارگذاریهای تخصصی جامعه ملل بوجود آمده بود در 1946 در پی تأسیس سازمان ملل، مرکزیت خود را به آدیس آبابا انتقال داد سازمان بهداشت جهانی نیز دو سال بعد در 1948 مقر خود را به آدیس آبابا منتقل کرد. کمیسیون اقتصادی سازمان ملل برای آفریقا موسوم به «اکا» نیز در 1958 مرکز خود را به آدیس آبابا انتقال داد و سازمان وحدت آفریقا که بزرگترین جامعه بینالمللی آفریقائی است در 1964 در آدیس آبابا اعلام موجودیت کرد و در حال حاضر مرکز این سازمان همچنان در اتیوپی است. اتیوپی گرچه بیاندازه به شوروی و کوبا نزدیک میباشد ولی در عین حال نوعی رابطه تعادل را با چین که سیاستی مستقل از شوروی دارد نیز حفظ کرده است. روابط اتیوپی با دول عرب میانهرو و مخصوصاً آن دسته از کشورهای عربی که از جدائی خواهان اریتره حمایت میکنند تیره میباشد.
دولت اتیوپی با همسایگان خود غیر از سومالی دارای روابط خوبی است. مناسبات اتیوپی با سودان بخصوص از سال 1979 که سودان تلویحاً قبول نمود مرزهای خود را بروی جنگجویان اریتره بسته و با آنها اجازه ندهد هنگام جنگ و گریز با نیروهای اتیوپی بخاک سودان پناهنده شوند بهتر نیز شده است. البته سیاست جدید برای بستن مرزهای خود بروی چریکهای اریتره برد و ضابطه استوار بود. اول آنکه سودان خواهان رابطه خوب با همسایه خود اتیوپی میباشد و دوم آنکه اهالی اریتره در سودان مشکلات اقتصادی زیادی طبق ادعای رژیم سودان برای این کشور ایجاد نمودهاند. تعداد پناهندگان اریترهای در سودان در حال حاضر به 000/500 نفر رسیده است و نمیری معتقد بود که این امر برای دولت فقیر سودان از نظر تامین مسکن و ایجاد کار و تغذیه آنها مشکلات زیادی بوجود آورده است.
اما روابط اتیوپی با سومالی بشدت تیره است. سومالی و اتیوپی از دیر زمان بر سر صحرای اوگادن که هر دو کشور ادعای حاکمیت بر آن را دارند، اختلاف داشتهاند. در سال 1977 بر سر صحرای مزبور جنگی خونین بین دو کشور در گرفت. در این جنگ که 8 ماه بطول انجامید ارتش اتیوپی مورد حمایت نظامی مستقیم سربازان کوبائی و مستشاران نظامی روسی قرار داشت. در اثر این جنگ که با پیروزی اتیوپی به پایان رسید، صحرای اوگادن بطور کامل به اشغال این کشور در آمد و ارتش سومالی با دادن تلفات بسیار سنگین از صحرای مزبور عقبنشینی کرد. دولت اتیوپی بدنبال کسب پیروزی در این جنگ، یک پیمان دوستی 20 ساله با شوروی منعقد کرد و روابط اقتصادی روسها با اتیوپی نیز توسعه یافت. جنگ 8 ماهه سومالی و اتیوپی بموجب آمارهای واصله بیش از 30 هزار نفر تلفات داشته که از این رقم متجاوز از 23 هزار نفر متعلق به سربازان سومالیائی بوده است. صحرای اوگادن هم اکنون نیز در اختیار اتیوپی است و رژیم سودان همواره ناراضیان داخل منطقه اوگادن و خودمختاری طلبان این ایالت را مورد حمایت تسلیحاتی و مادی قرار میدهد و آنان را علیه رژیم اتیوپی تحریک میکند.
روابط آمریکا و اتیوپی پس از کودتای 1974 این کشور رو به تیرگی نهاده لیکن قطع نشده است. هر دو کشور در پایتختهای یکدیگر سفارتخانه دارند و عالیترین مقام طرفین در کشورهای یکدیگر کاردار میباشد. در اسفند سال 62 چهار دیپلمات آمریکائی از اتیوپی اخراج شدند. در همان ماه یک دیپلمات اتیوپی از آمریکا اخراج شد و یک دیپلمات دیگر به آمریکا پناهنده شد.
از سال 1903 زمانیکه یک قرارداد دو جانبه میان آمریکا و اتیوپی منعقد شد، روابط دو کشور دوستانه و خوب بوده است. پس از جنگ جهانی دوم نیز این دوستی و نزدیکی بیشتر و قویتر شد. در ژوئن 1951 توافقنامهای جهت ارائه کمکهای فنی آمریکا به اتیوپی بین طرفین به امضا رسید و در سپتامبر 1951 نیز معاهده مشابه دیگری میان دو کشور منعقد گردید. در 1953 نیز دو توافقنامه به امضا رسید که عبارت بودند از:
1- توافقنامه کمکهای دو جانبه دفاعی، که براساس آن آمریکا موافقت نمود تا تجهیزات نظامی برای ارتش اتیوپی ارسال کند و پرسنل آن را نیز آموزش دهد.
2- توافقنامهای که بموجب آن آمریکا امکانات ارتباطی تلفنی و مخابرات در شهر اسمره بوجود آورد.
تا سال مالی 1978 آمریکا به اتیوپی 282 میلیون دلار کمکهای نظامی و 366 میلیون دلار کمکهای اقتصادی در زمینههای کشاورزی، علوم، بهداشت و حمل و نقل داده است.
از زمان جنگ جهانی دوم تا 1974 که اتیوپی صاحب حکومت کمونیستی گردید و شروع به دریافت کشتیهای جنگی و اسلحههای سنگین از شوروی نمود، آمریکا مهمترین فروشنده اسلحه به این کشور بود. این محمولهها شامل کشتیهای گشتزنی، زرهپوش، هواپیمای حمل و نقل و جنگنده، هلیکوپتر، کامیون و اسلحه سبک بود که سبب بیش از 2 میلیارد دلار بدهی این کشور گردید. اتیوپی به عکس، روابط گسترده و صمیمانهای با شوروی دارد. در حال حاضر دهها هزار مهندس، تکنسین، مستشار نظامی، سیاسی و مالی شوروی در اتیوپی بسر میبرند و رژیم این کشور تحت سلطه مطلق اتحاد جماهیر شوروی قرار دارد تعداد مستشاران نظامی شوروی در اتیوپی به بیش از 3000 نفر میرسد. بر اساس همین وابستگی، روابط رژیم اتیوپی با کشورهای بلوک شرق نیز بسیار گرم و صمیمانه است.