بدنبال انجام یک نظرخواهی وسیع، معلوم شد که اروپائیها بیش از آنکه نسبت به اختلافات پر سر و صدای مابین اروپا و آمریکا در سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) احساس نگرانی کنند، نگران مسئله بیکاری میباشند.
این نظرخواهی توسط انستیتوی امور بینالمللی آتلانتیک و اینترنشنال هرالدتریبون ترتیب یافت و فاینانشال تایمز نیز با آن همکاری نمود. این نظرخواهی هفت کشور اروپائی و ایالات متحده آمریکا را در برگرفت و در ماه سپتامبر در هر کشوری حدود یک هزار تن مورد مصاحبه قرار گرفتند.
حدود 67 درصد از اروپائیها و 42 درصد از آمریکائیان اظهار داشتند که در حال حاضر بیکاری بزرگترین مسئلهایست که موجبات نگرانی آنها در مورد خود و کشورشان را فراهم مینماید. اتفاقنظر و اهمیتی که در مورد این نظرخواهی وجود داشت قابل قیاس با هیچ نظرخواهی دیگری نبود. بعد از مسئله بیکاری در آن کشورها، آنچه که بیش از هر چیز دیگری از آن سخن بمیان میآید مسئله بزهکاری است و 38 درصد کسانی که مورد نظرخواهی واقع شدند به این امر اشاره کردند.
35 درصد اروپائیان خطر جنگ را گوشزد کردند و بدنبال آن هر یک از مسایل تورم و سلاحهای هستهای مورد اشاره 21 درصد آنان قرار گرفت. در فرانسه 50 درصد از نظردهندگان نگرانی خود درباره تورم را اظهار داشته و تنها 18 درصدشان به مسئله سلاحهای هستهای اشاره کردند. در فهرست نگرانیها، مردم از دفاع ناکافی، رهبری سیاسی ضعیف و هزینههای سرسامآور دولت چندان سخن بمیان نیاوردند. تنها در انگلستان بود که ده درصد مردم مسئله هزینههای دولت را متذکر شدند.
کنترل تسلیحات
در پاسخ به سئوال مربوط به امنیت خارجی، 32 درصد از اروپائیان اظهار داشتند که مذاکرات ثمربخش کنترل تسلیحاتی ممکن است موثرترین سهم را در مورد امنیت داشته باشد، ولی 29 درصد از آنان مسئله وحدت اقتصادی تقویت شده را ذکر نمودند. همکاری موثر بین ایالات متحده و اروپا در مرتبه سوم قرار داشت، چرا که 27 درصد مردم بدان اشاره کردند. اما این مسئله در آلمان غربی، آمریکا و انگلستان بیشترین نگرانیها را موجب گشته است.
در فهرست اولویتهای اکثر مردم، در هر دو طرف اقیانوس اطلس، مسئله موازنه نظامی با اتحاد جماهیر شوروی نسبتا در مرتبه پائینی قرار داشت.
این امر هنگامی که در تمام کشورها به استثنای فرانسه و اسپانیا استقرار نظامی شوروی به منزله «مهمترین عامل در ایجاد تشنجات بینالمللی کنونی» عنوان گردید، حیرتهائی را برانگیخت. فرانسه تنها کشوری بود که سطح نرخهای بهره آمریکا را بعنوان منشاء اصلی تشنجات بینالمللی ذکر کرد. شیوههای مهاجمانه آمریکا در قبال شوروی در فهرست نگرانیهای اروپائیان ـ جز در اسپانیا ـ مقام بالائی نداشت.
پرسشهائی در زمینه سنجش افکار و نظریات مردم در مورد همکاری دفاعی آمریکا، اروپا روشن ساخت که تشنجات فراسوی اقیانوس اطلس عمومیت پیدا کرده است، لیکن نه به آن حدی که ممکن بود انتظارش برود. نقش دفاعی آمریکا از سوی بیشترین درصد اروپائیان «اصلی» توصیف گردید.
هزینههای دفاعی
41 درصد اروپائیان اظهار داشتند که اروپای غربی بابت هزینههای دفاعی غرب سهم معتنابهی میپردازد. لیکن 26 درصد از آنان سهم اروپا را کافی ندانستند. در فرانسه و انگلستان اکثریت پاسخدهندگان نظر اخیر را داشتند. در ایالات متحده 68 درصد مردم اعتقادشان بر این بود که سهم اروپا کافی نیست. در میان آمریکائیان 66 درصد معتقد بودند که آمریکا در مورد امنیت غرب بیش از حد کمک میکند حال آنکه اروپائیان نظرشان این بود که کمک آمریکا «تقریبا به اندازه» است.
اظهارنظرهای اروپائیان در این نظرخواهی یکنواخت و شبیه بیکدیگر نبود، لیکن نشاندهنده ویژگیهای ملی قابل پیشبینی بود. آلمانیهای غربی به میزان زیادی نسبت به همکاری اروپا ـ آمریکا، کنترل تسلیحات و موازنه نظامی با اتحاد جماهیر شوروی احساس نگرانی میکردند. فرانسویها خطر شوروی و نقش دفاعی آمریکا را کماهمیت خوانده و بر همبستگی کشورهای اروپائی و نیاز به روابط گسترش یافته با کشورهای جهان سوم تاکید نمودند.
«روابط سنتی» انگلستان با آمریکا هنوز هم مشهود است، همانگونه که فقدان نسبی علاقه انگلستان به کنترل تسلیحات و یا همکاری اقتصادی کشورهای اروپائی نیز دیده میشود. این نظرخواهی با روشنی خاصی تفکر اسپانیائیها را نشان داد. چنین بنظر رسید که مردم اسپانیا اهمیت ویژهای برای راهحلهای اروپا قائل بوده و بیش از دیگر اروپائیها اعتقاد دارند که نقش سیاسی و نظامی آمریکا در اروپا بیش از اندازه است.