"دیمیتری مدودف" رئیسجمهور روسیه برای نخستین بار بطور رسمی از وجود اختلاف با ولادیمیر پوتین نخست وزیر، پرده برداشت.
با نزدیکتر شدن زمان انتخابات روسیه، رقابت سیاسی "دیمتری مدودف" رئیسجمهور و "ولادیمیر پوتین" نخستوزیر این کشور برای کسب سهم بیشتری از قدرت سیاسی در کرملین محسوستر از گذشته، به صورت آشکاری ابراز میشود. پوتین برای پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری وسوسه شده ولی مدودف برای تمدید ریاست جمهوری در دوره دوم تلاش میکند. با اینحال شواهد نشان میدهند که جهت گیری پوتین برای انزوای تدریجی مدودف کاملاً محسوس و محرز است. بدین ترتیب اظهارات اخیر مدودف، پاتک سیاسی - تبلیغاتی وی علیه پوتین تلقی میشود.
ائتلاف تاکتیکی آنها در دوره قبلی انتخابات ریاست جمهوری با تقسیم قدرت میان آنها به صورت مسألمت آمیزی شکل گرفت و موفق شد. ولی حالا هر دو در شرایط ظاهراً یکسانی درصدد رقابت با یکدیگرند. دور گذشته پوتین قادر به شرکت در انتخابات ریاست جمهوری نبود. چرا که طی 2 دوره، سهمیهاش را به طور کامل دریافت کرده بود. در واقع آنها در دوره قبلی، به نوعی تفاهم تاکتیکی برای کنار زدن سایر رقبا دست یافتند ولی حالا هر کدام برای کسب برتری خود و اثبات آن، به زورآزمائی پرداختهاند و سعی دارند با یکدیگر رقابت کنند. شواهدی وجود دارد که نوعی جنگ قدرت میان این دو را به اثبات میرساند. البته پوتین، هوشمندانهتر عمل میکند و در ساختار سیاسی روسیه، ریشهدارتر به نظر میرسد. به همین دلیل به همفکرانش در حزب "روسیه متحد" هشدار داده که با تدبیر و ابتکار عمل وارد صحنه شوند و از کارهای تنشزا و رفتارهای مسئله دار، جداً پرهیز کنند. البته انتخابات ریاست جمهوری مربوط به سال آینده میلادی است ولی سیر تحولات روسیه از هم اکنون زمینهها را برای وزن کشی سیاسی طرفهای مطرح در انتخابات آینده، فراهم کرده است. موضوع مهمتری که بر سرنوشت هر 2 رقیب انتخابات ریاست جمهوری اثر میگذارد و هدفی نزدیکتر تلقی میشود، انتخابات مجلس ملی روسیه (دوما) است که قرار است در آذر ماه سال جاری برگزار شود.
پوتین، از موضع نخستوزیر روسیه سعی دارد از هم اکنون برای موفقیت حزبش در انتخابات "دوما" سنگ تمام بگذارد و نوعی رقابت و حتی فاصله گرفتن عمدی از مدودف را در اظهارات و موضع گیریهای خود، آشکار سازد. زاویه داشتن مدودف با دیدگاههای پوتین از گذشته محرز بود ولی امروزه به وضوح، قابل ردیابی و اثبات است. حتی پوتین هم در سخنرانی اخیر در اجلاس دوما اصرار داشت استراتژی دولتش درحال و آینده را طوری ترسیم و تبیین کند که حذف تدریجی مدودف از تیم عملیاتی او کاملاً محرز و قابل درک باشد و کاملاً به وضوح نشان دهد که دوران "ائتلاف طلائی" با وی به پایان رسیده است.
مدودف هم در مقیاسی محدودتر، تفاوت مواضع با پوتین را پنهان نمیکند ولی مسئله اینست که "ابتکار عمل" همواره در اختیار پوتین بوده و هست. چه درکاخ ریاست جمهوری و چه در موضع نخست وزیری! موضوع مهمتر اینکه در طول سالهای گذشته، وزن و قابلیت و میزان اثرگذاری پوتین و مدودف به کلی با یکدیگر غیرقابل مقایسه است و اگر مدودف در کنار پوتین نبود، حتی به نخست وزیری هم نمیرسید، تا چه رسد به ریاست جمهوری روسیه!
پوتین بخاطر ریاستش بر مخوفترین سازمان جاسوسی و امنیتی جهان (کا گ ب) از مهارتهای منحصر به فردی برخوردار است که شاید حتی نیازی به ذکر آن و اثبات قابلیتهای ویژهاش نباشد. حذف "چوبایس" رقیب انتخاباتی وی با مرگ مشکوک در جریان یک پرواز هوائی، موردی است که به صورت دربسته، به قابلیتهای پوتین اشاره دارد. با این حال، روسیه پس از فروپاشی اتحاد شوروی به درجهای از افول سیاسی - اعتباری در منطقه و جهان رسید که افکار عمومی روسیه به یک چهره قدرتمند برای شکل دادن به یک دولت کارآمد، شاید بهر قیمت ممکن گرایش دارد. این نکته را نظرسنجیها به صورت تلویحی نشان میدهد که پوتین در روسیه حرف اول را میزند و پس از وی مدودف با فاصلهای معنی دار، قرار گرفته و از آن پس تقریباً رقیب قابل ذکری وجود ندارد.
قدرتهای خارجی برای نقش آفرینی در روسیه بارها وسوسه شدهاند و حتی برروی طیف خاصی از جمله "خوردفسکی" سرمایهگذاری کردند ولی پوتین با شدت عمل، این سرمایهگذاری و نقش آفرینی را عقیم ساخت. ناگفته پیداست که فشارهای سیاسی - امنیتی و حتی امنیتی کردن فضای جامعه، در روسیه عموماً تأثیرگذار و تعیین کننده، بوده و هست. ولی پوتین به یک "دموکراسی مهار شده" علاقمندی بیشتری نشان داده و "حد تحمل" کاملاً محدودی دارد.
سرکوب تظاهرات، مهار کانونهای بحران ساز، بازیگری سیاسی - نظامی در چچن و سایر کانونهای بحران، بهمراه طیف وسیعی از نمایشهای کم هزینه و کارآمد، عموماً چهره این رئیس سابق "کا گا ب" را در حد و اندازه یک "نامزد مطرح و بلامنازع" به تصویر میکشد. در چنین صحنه ای، مدودف حتی کارنامه درخشانی با سوابق شاخص و قابل ذکری هم برای اثبات برتری در "وزن کشی سیاسی" ندارد. بدین ترتیب سرنوشت انتخابات آینده کاملاً روشن است.