بخش سیاسی خارجی
"آنکارا" طی روزهای اخیر به کانون تقابل اسلامگرایان و مدافعان نظام لائیک در ترکیه تبدیل شده است. اعضای حزب جمهوریخواه خلق که دارای 152 کرسی در پارلمان ترکیه هستند اخیرا مخالفت خود را با حضور "عبدالله گل" در مسند ریاست جمهوری ترکیه اعلام کردهاند.
حزب حاکم عدالت و توسعه که رهبری آن را رجبطیب اردوغان بر عهده دارد و اعضای آن را اسلامگرایان تشکیل میدهند طی سالهای اخیر محبوبیت زیادی در بین شهروندان ترکیهای کسب کرده است. این مسئله باعث تشدید ترس و وحشت در میان "فرزندان آتاتورک" شده است.
چندی پیش شاهد برگزاری تظاهرات "دفاع از جمهوریت" در ترکیه بودیم. تظاهراتی که با حمایت مستقیم ژنرالهای ترک و اعضای حزب جمهوریخواه خلق صورت پذیرفت. منابع رسانهای و تلویزیونی ترکیه که اکثر آنها از طریق ارتش تغذیه میشوند نیز با انعکاس و بزرگنمایی گسترده تظاهرات سعی کردند "حمایت از لائیسم" را به عنوان مطالبه اصلی شهروندان ترک مطرح نمایند. حدود 8 ماه قبل نیز احمدنجدت سزر رئیسجمهور ترکیه در جمع ژنرالها از وجود حجاب اسلامی و تفکر اسلامگرایانهای که خود را در قالب حجاب نمایان میسازد ابراز نگرانی کرد.
واقعیت امر این است که حضور اسلامگرایان به رهبری رجب طیب اردوغان در راس معادلات اجرایی – سیاسی آنکارا شوک بسیار سختی را به ژنرالها و طرفداران لائیسم در ترکیه وارد ساخته است.
ژنرالها در تصور خام خود اقدامات بازدارندهای را در مقابل اسلامگرایان انجام داده بودند که مهمترین آنها به زندان "نجمالدیناربکان" نخستوزیر اسبق اسلامگرای ترکیه و چند تن از همراهانش به دست ارتش بود.
هم اکنون مثلث نامرئی "حمایت از لائیسم" با حضور سه کانون قدرتمند در ترکیه یعنی "حزب جمهوریخواه"، دادگاه قانون اساسی و ژنرالها شکل گرفته است تا از نفوذ مجدد اسلامگرایان در بافت سیاسی آنکارا جلوگیری نمایند. حتی نظامیان ترکیه در تازهترین بیانیه خود از تلاش برخی محافل برای تضعیف اصول تغییرناپذیر نظام لاتیک در کشور اعلام نگرانی کرده و به صورت غیر مستقیم اسلامگرایان و جمعیت انبوه حامیان اسلام در ترکیه را نسبت به اقدام آشکار و صریح نظامی تهدید نمودهاند.
"فرزندان اتاتورک" که هنوز در قالب کهنه و شکننده "کمالیسم" به حیات سیاسی خمود، مسموم و غیرموثر خود در ترکیه ادامه میدهند به صورت آشکار در برابر اراده ملتی ایستادهاند که "اسلام" را مکتب و اسلامگرایی را مرام خود میدانند. حامیان نظام لائیک در ترکیه که هنوز سودای پیوستن به اروپا و فاصله گرفتن از اصالت و بنیانهای اصیل مذهبی و تاریخی کشورمان را در سر میپرورانند موانع عدیدهای را در برابر اسلامگرایان به وجود آوردهاند. حضور شخصیتی مانند عبدالله گل در مسند ریاستجمهوری ترکیه برای فرزندان آتاتورک حکم یک کابوس را دارد و آنها جهت ممانعت از به فعالیت رسیدن خواست اکثریت ملت ترکیه از هیچ اقدامی فروگذار نمیکنند.
ژنرالها تاکنون سعی کردهاند به عناوین مختلف خود را به واشنگتن و اتحادیه اروپا نزدیک کنند از مسامحه پنهانی بر سرمسئله قبرس گرفته تا تاسیس پایگاه "اینجرلیک" جملگی در جهت تامین رضایت زورمداران جهان صورت پذیرفتهاند اما اکنون تفکر اسلامگرایی به مثابه جریانی فراگیر و همه جانبه زیر ساختهای ضد فرهنگی و مادیگرایانه غرب را در هم ریخته است و به سمت و سوی تبدیل شدن به یک نیاز عمومی پیش میرود.
به نظر میرسد فرزندان آتاتورک طلسم خیالی خود را در حال شکسته شدن میبینند. ژنرالهایی که تا دیروز با حمایت از اشخاصی مانند "تانسوچیلر"، "بولنت اجویت" و "احمدنجدتسزر" میخواستند کمالیسم را حفاظ کنند امروزه با تفکر غالبی مواجه هستند که سلاحها و ابزارهای شکنجه آنها توانایی مقابله با آن را ندارد. مسلما تا تغییر نهایی کابوس ژنرالهای ترک و فراگیر شدن اسلامگرایی در ترکیه فاصله زمانی زیادی باقی نمانده است.