روزنامه تاگس اشپیگل آلمان در گزارشی به اوضاع وخیم اقتصادی در یمن پرداخت و نوشت: وضعیت بد اقتصادی و کمبود انرژی، زندگی مردم را فلج کرده و این کشور را در آستانه فروپاشی قرار داده است.
به گزارش خبرگزاری فارس، روزنامه تاگس اشپیگل آلمان در گزارشی در خصوص اوضاع کنونی یمن نوشت: خودروها مقابل پمب بنزین صف کشیدهاند. بین پمپها مردانی در حرکت هستند و با اسلحههای خود بازی میکنند. روزهاست که دیگر بنزین نیست و راه ورود به محوطه سیاه روغنی پمپ بنزین با یک زنجیر بسته شده است.
سائل شتابی میگوید: "تاکنون چنین بحرانی وجود نداشته است "، او که 33 سال دارد و راننده تاکسی است، در دانشگاه در رشته علوم اقتصادی تحصیل کرده و سالهاست که با درآمدی معادل 140 یورو در ماه، خرج خود، همسر و دختر کوچکش را میدهد. او یک هفته و نیم است که این جا انتظار میکشد. تاکسی او در فاصله یک کیلومتری پشت این صف قرار دارد. او قادر به پرداخت قیمت بنزین در بازار سیاه نیست، زیرا در آخر ماه برای او دیگر هیچ چیز باقی نخواهد ماند. در این میان، قیمت بنزین در بازار سیاه، پنج تا هفت برابر قیمت آن در پمپ بنزینهای رسمی است.
"جلال یعقوب " معاون وزیر اقتصاد این کشور میگوید:« یمن درآستانه یک فروپاشی اقتصادی کامل قرار دارد.» به نظر وی، از زمان قبل از آغاز مبارزه قدرت بین رژیم علی عبدالله صالح، اپوزیسیون و جنبش جوانان، "چندین سال نوری " گذشته است. یمن در آن زمان – پنج ماه قبل – نیز با 1800 یورو در آمد سرانه در سال، از کشورهای فقیر جهان عرب به شمار میرفت.
براساس برآورد صندوق بینالمللی پول، نرخ تورم در این کشور حدود 30 درصد است. ضررهای اقتصادی در سال 2011 به 12 میلیارد یورو بالغ میشود که تقریباً معادل نیمی از کارایی اقتصادی کل این کشور در سال است.
اواسط ماه مارس جنگجویان قبیلهای، خط لوله مهم نفت بین "مریب " و شهر بندری "عدن " را منفجر کردند و از آن زمان تاکنون هر گروهی که درصدد تعمیر آن برآید، را مورد حمله قرار میدهند. یمن دیگر قادر به صدور نیمی از نفت خام خود و تحویل آن به پالایشگاه خود در عدن نبوده و در شرایطی که دومین خط لوله صادرات این کشور از دشت "مسیلا " در "هادراموت " به بندر "موکالا " هنوز مشغول به کار است، اما سوخت یمن رو به پایان میباشد. نیمی از درآمدهای نفتی به خاطر این خرابکاری هدر رفته و هم اکنون باید باقیمانده درآمد حاصل از صادرات در بازار جهانی نفت و بنزین خریداری شود که تاکنون از پالایشگاههای خود این کشور تامین میشد.
30 درصد نیاز این کشور را هنوز میتوان با آن تامین کرد، اما کل کشور با خطر سکون و توقف مواجه است.
سه چهارم کارخانجات تعطیل شدهاند. هتلها خالی هستند و حکومت به زودی دیگر قادر به پرداخت حقوق و دستمزدها نخواهد بود.
"محمد جوربان " استاد رشته اقتصاد در دانشگاه صنعا میگوید: "همه اینها یک شکست اقتصادی، اجتماعی و بشری است. "
به عقیده وی "رژیم علی عبدالله صالح نیز به این بحران دامن میزند تا مردم را با نگرانیهای روزانهشان به تنگ آورد، به طوری که رئیس جمهور را ناجی خود تلقی کنند. "
صالح که 69 سال دارد و در یک سوء قصد به شدت دچار سوختگی شده از اوایل ماه ژوئن در یک بیمارستان نظامی در عربستان به سر میبرد.
فروشندگان زیر نور شمع داد و ستد میکنند. دانشجویان نمیتوانند خود را آماده امتحاناتشان کنند، زبالهها جمع آوری نمیشود. در بیمارستانها داروهای با ارزش در حال فاسد شدن است، زیرا دیگر نمیتوان آنها را خنک نگهداشت.
در شهر "حدیده " چهار نوزاد جان خود را به خاطر از کار افتادن انکوباتورها (محل نگهداری نوزادان زودرس) از دست دادند. مدتی است که برق روستاها قطع شده و کشاورزان دیگر نمیتوانند مزارع خود را آبیاری کنند، زیرا برای پمپ کردن، دیزل کافی در اختیار ندارند و دیگر نمیتوانند محصولات خود را به شهرها ببرند و بفروشند.
"جیان کارلو سیری " از برنامه تغذیه جهانی در این بین از "بدترین بحران انسانی در یمن از آغاز بشریت تاکنون " سخن گفت. میلیونها نفر در معرض گرسنگی قرار دارند. قیمت نان، شکر و شیر از زمان آغاز تظاهرات دسته جمعی در پنج ماه گذشته، 40 تا 60 درصد افزایش یافته است. قبل از آن نیز بین 22 میلیون جمعیت این کشور، از هر سه نفر، یک نفر دچار سوء تغذیه بود و اکنون مردم با خشم و عصبانیت در خیابانهای صنعا برای یک تکه نان چانه میزنند.
"ساعد شتابی " راننده تاکسی میگوید: "دیگر هیچ چیز دارای ثبات نیست. من به شدت نگران یک جنگ داخلی هستم. در این بین، هر کسی یک اسلحه دارد، حتی من. "