شهید رجائی و هنر و هنرمندان:
«هنر» وقتی شایسته صفت «مردمی» است که منعکسکننده خواستها و آمال انسانهای محروم و ستمدیده باشد.
کوخنشینان و مستضعفان، در انتظار آنند که نویسندگان نمایشنامهها و بازیگران صحنه تاتر، بازگوکننده آرمان آنان باشند و اسناد رسوائی و فضیحت مستکبران را به نمایش بگذارند.
بر هنرمندان واجب است که ارتباط خود را با توده مردم برقرار و مستحکم و در مبارزه بیامان آنان علیه ظلم و زور و فساد، شرکت کنند.
صحنه نمایش باید صحنه مبارزه با زشتی و پلیدی و ظلم و تجاوز، و محل ایجاد روح امید و مبارزه باشد.
هنر باید در خدمت تزکیه و تربیت و تقوی و فضیلت باشد و در سیر متعالی انسان به سوی «الله» با مردم مومن و معتقد همراه و همگام شود.
هنرمند واقعی کسی است که خواستها و آمال مردم جامعه خود را بشناسد و مردم محروم جامعه را ـ و پیش از آن «خدا» را ـ ناظر اعمال خویش بداند.
در جامعه انقلابی ایران، امت مسلمان و شهیدپرور ایران از هنرمندان خود انتظار دارد که هنر آنان، ادامه راه شهیدان انقلاب باشد.
هنر نمایش در ایران انقلابی، باید از تظاهرات مردم، از شعارهای آنان، از خواست مردم انقلابی و از تعالیم انسانساز اسلام الهام بگیرد.
هنرمند اگر بازگوکننده اهداف انقلاب اسلامی و خواستهای امت قهرمان و مسلمان باشد ـ بدون شک در قلب تودههای میلیونی جا خواهد داشت. تنها چنین هنرمندی قادر است دین خود را به جامعه انقلابی ادا کند.
سینما ـ باید ثبتکننده لحظات پرشکوه انقلاب اسلامی ایران و حرکت هنرمندان باید در مسیر مکتب و عقیده اسلامی تودههای جامعه ما باشد.