تاریخ انتشار : ۰۶ اسفند ۱۳۸۶ - ۱۱:۱۱  ، 
شناسه خبر : ۲۲۵۸۲

گروه سیاسی ـ مجید معافی: پس از آنکه لایحه تأمین مخارج جنگ در عراق و افغانستان با پیش شرط غیر الزام‌آور تکمیل روند خروج نظامیان آمریکایی از عراق تا 31 مارس 2008 با 218 رأی موافق در برابر 208 رأی مخالف در مجلس نمایندگان آمریکا و همچنین 51 رأی موافق در برابر 46 رأی مخالف در سنای این کشور به تصویب رسید، جورج بوش دیروز تهدید خود را عملی و نظر کنگره و سنا را وتو کرد.

اگر چه دموکراتها با مخالفت با حضور طولانی مدت نظامیان آمریکایی در عراق تلاش دارند خود را ضد سیاستهای جنگ‌طلبانه کاخ سفید نشان دهند اما از سوی دیگر همه تکاپوی آنان تصاحب آرای افکار عمومی آمریکا در انتخابات آینده ریاست جمهوری است، این موضوعی است که دکتر احمد بخشایشی اردستانی، کارشناس مسایل بین‌الملل نیز در گفتگویی با خبرنگار سیاسی قدس بر آن تأکید می‌کند.

* آقای بخشایشی اردستانی! آیا کش و قوسهایی که در مورد تخصیص بودجه 124 میلیارد دلاری جنگ در عراق بین کنگره و دولت بوش مطرح است، ترفند انتخاباتی دموکراتها است یا اینکه دموکراتها با پیش شرط خروج نظامیان خود از عراق، نگاه واقع‌بینانه‌تری را تجربه می‌کنند؟

** نظام آمریکا، نظام ریاست جمهوری است و فصل الخطاب در این کشور، رئیس‌جمهور است. اگر چه کنگره و رئیس‌جمهور می‌توانند همدیگر را کنترل کنند اما رئیس‌جمهور در این کشور حق دارد هر مصوبه‌ای را وتو کند یا آن را در کشوی میز خود بگذارد و زمان اجرای آن را به آینده موکول کند.

لذا در مورد بودجه 124 میلیارد دلاری آمریکا برای ادامه جنگ در عراق و افغانستان که از سوی بوش وتو شد، اکنون مصوبه بار دیگر به کنگره برمی‌گردد و یک بار دیگر مورد بررسی قرار خواهد گرفت و اگر با دو سوم آرا به تصویب رسید که البته به دست آوردن این رأی بسیار سخت است، رئیس‌جمهور موظف به اجرای آن است. اما باید یادآوری کنم که همه این کش و قوسها جنبه داخلی دارد و همان‌طوری که شما به درستی اشاره کردید به نوعی با بحث مبارزاتی و انتخاباتی آمریکا مرتبط است زیرا هم دموکراتها و هم جمهوریخواهان مایل به ماندن در عراق هستند اما استراتژی این دو گروه متفاوت است به طوری که استراتژی دموکراتها نرم‌افزاری و راهبرد جمهوریخواهان سخت‌افزاری است بنابراین این بازی انتخاباتی است.

* در پایان بازی تخصیص بودجه جنگ برای عراق پیروزی از آن چه کسی است، بوش یا کنگره؟

** با توجه به این که رئیس‌جمهور در آمریکا همان‌طور که عرض کردم فصل‌الخطاب است، پیروزی از آن جورج‌بوش است زیرا به هر حال 124 میلیارد دلار باید تصویب شود تا ارتش آمریکا بتواند مأموریتهای خود در عراق و افغانستان را ادامه دهد اما در نزد افکار عمومی آمریکا آن کس که برنده به نظر می‌رسد دموکراتها هستند.

* اینکه بوش جمعی از نمایندگان دموکرات و رهبران جمهوریخواه را برای یافتن راه‌حل در مورد بودجه جنگ عراق به کاخ سفید دعوت کرده است به معنای چیست؟

** بوش تلاش دارد با به رخ کشیدن فضای امنیتی در عراق، افغانستان و با مخدوش کردن چهره ایران به اتهام ناامنی در عراق به نمایندگان کنگره اثبات کند که خروج زودهنگام سربازان آمریکایی از عراق به منزله پیروزی ایران است اما بوش به این ترفند بسنده نمی‌‌کند و از طریق لابی‌ها و شرکت‌های چند ملیتی که در عراق مشغول کار می‌باشند تلاش می‌کند آنها را در مقابل دموکراتها قرار دهد تا دموکراتها به نظر بوش تن دهند، از سوی دیگر دموکراتها مایل نیستند کار به چالش جدی کشیده شود. به نظر می‌رسد، دموکراتها تلاش دارند، بوش را در چارچوبی از نظارت محدود کنند تا هم وجهه ضد جنگ خود را به رخ افکار عمومی آمریکا بکشند و هم بوش را جنگ طلب معرفی کنند.