تاریخ انتشار : ۰۹ آبان ۱۳۹۱ - ۱۰:۳۳  ، 
شناسه خبر : ۲۲۶۴۹۴

نصر عزیزی
حرکت ضدانقلابی بیست و پنجم بهمن ماه با توجه به اینکه اوج واماندگی طراحان و بازیگران جریان فتنه را از مردم نشان داد، یک گام دیگر برای رفع شبهات احتمالی و افزایش آگاهی نسبت به ماهیت نقاق تلقی می‌شود. ممکن است بعضی چنین حرکتهای کور و بی‌هدف را مقاومت و ایستادگی در مقابل نظام تصور نمایند، ولی با یقین این حقیقت را باید پذیرفت که این نوع مقابله‌های هدایت شده از ناحیه دشمنان تنها به رویارویی با یک نظام و ساختارهای آن نیست، بلکه رویارویی و مبارزه با اراده ملتی آگاه، مصمم، با شعور، حساس نسبت به وقایع جامعه و حاضر در صحنه است و تغییر اراده ملت آن هم از حق به باطل و عبرت‌گیری از تاریخ امری ناشدنی نیست.
از این رو درک این حقیقت برای حبهه مخالف نظام اسلامی سخت است که چنین اوصافی برای مردم ایران معرف مصادیق عینی و حقیقی است که طی سالهای گذشته با اتکاء به آنها موفقیت‌های بزرگ را در گذر از بحرانهای بی‌نظیر نصیب نظام نموده است.
اگر یکی از ویژگیهای حرکت اخیر فتنه‌گران عریان شده چهره ضد انقلابی و پیوند نامبارک منافقین و سران فتنه و جوجه کمونیست‌های ورشکسته و سلطنت‌طلبان و قرقه ظاله بهائی و امثال آنها بود، به همان نسبت و به دلیل شعور بالای افکار عمومی جامعه، انتظاراتی ایجاد نموده تا جریانها و کسانی که در فراهم‌سازی چنین شرایطی متهم هستند و از طرف دیگر ادعاهای طرفداری از راه امام و نظام اسلامی و استقلال کشور را دارند، مواضع خود را شفاف نموده و از حالتهای سیاسی مآبانه هم این و هم آن، و یا نه این و نه آن، خارج شوند.
علاوه بر این برای مردم تحمل یک منافق مسلح و یا یک گروه تروریستی مزدور که در صف‌آرایی مقابل نظام اسلامی مرتکب بی‌شرمانه‌ترین جنایت‌های فجیعانه و خیانتهای خبیثانه می‌شوند، آسان‌تر از این بوده که در مقطعی، گروهی با اعتماد مردم بیست و یک میلیون رای را گرفته‌اند و بر مسند دستگاه اجرایی کشور و قوه مقننه و شوراها تکیه زده‌اند و خود را امین و جان و مال و ناموس مردم معرفی کرده‌اند، ولی امروز که نتوانستند اعتماد مردم را جلب نمایند، با مواضع مبهم و چند پهلو به گونه‌ای عمل نمایند که حاصل آن هیچ تفاوتی با رویکرد جبهه ضد انقلاب نداشته باشد.
در دسته‌بندی جریان اصلاح‌طلب، برای آن عده از فعالان سیاسی و شخصیتهایی که در صجنه‌ها حضور داشته‌اند، چند گروه وجود دارند که معرفی آنها به جامعه در موضعگیری‌ با حرکت ضد انقلابی اخیر، نیت‌شان را با نوع برائت مورد نظر مردم، مشخص می‌سازد:
1- اصولا گروهی از اینها سکوت پیشه کرده و این سکوت یا ناشی از پشیمانی از گذشته، یا ناشی از خجالت از مردم و یا ناشی از بهره‌جویی از فرصت‌ها است. در این رابطه هر کدام از این حالتها مورد نظر باشد. نتیجه تاثیر حضور آگاهانه و فراگیر مردم و عکس‌العمل عمومی نسبت به جریان فتنه است.
2- گروهی لجاجت و سرسختی خویش را به حرکتهای ساختاشکنانئه نشان داده و با موضعگیریها و فعالیتهایی که از خود بروز داده وفاداری خویش را به جریان فتنه نشان داده‌اند و به ارتباطشان با آمریکاییها و بعضی از اروپاییها هیچ تردیدی نیست.
بنابراین نه تنها با انتظار از گذشته این گروه، برائتی در میان نیست، بلکه سعی در پیوند و اتحاد و اتفاق هر چه بیشتر با جریان ضد انقلاب و ضد نظام را دارند. لازم به ذکر است در این گروه هیچ اعتقادی به اسلامیت نظام وجود ندارد. تا چه رسد به این عقیده که براساس فرمایش امام راحل، آخوند یعنی اسلام، بتواند در وجه دینی نظام ایفای نقش نماید.
3- گروهی بدون شک علیرغم ضعف‌های بنیانی که در مبانی اعتقادی و ایده‌پردازی سیاسی دارند، علاقه‌مند به استقلال نظام و آرمانهای امام راحل و پیشرفت کشور هستند، ولی در رویکردهای خلط مبجث سیاسی، غالب اوقات همواره به طرفی غلطیدند که جاده صاف‌کن جریانهای انحرافی بوده‌اند. این گروه نیز در فتنه اخیر به صحنه برائت یا نیامدند، و یا با قاطعیت ابهامی را در مسیر انحرافات این جریان برطرف نساختند. اگرچه موضعگیری کم عیب هم در این گروه مشاهده گردید.
4- گروهی نیز نصف فکر و دل و اعتقادشان در ظرف‌های جریان فتنه‌گر که تا مرز براندازی پیش می‌روند، قرار دارد و نیمه دیگر، اداعاهای سیاسی علاقه‌مندی به نظام و پرهیز از حرکتهای ساختارشکنانه و دفاع از کلیت قانون اساسی و گریز به آرمانهای اسلامی و دفاع از حقوق شهروندی و آزادیهای سیاسی و امثال اینها می‌باشد که از همین گروه گاهی برائت‌های مبهم نیز صادر می‌شود که با تجزیه و تحلیل چنین مواضعی معلوم نیست اعلام برائت به صورت شفاف از چه جریانهایی و چه کسانی و با چه ویژگیهایی و متهم به کدام حرکتهای انحرافی و چه نوع ساختارشکنی و... صورت می‌گیرد.
بنظر می‌رسد این گروه اگر سکوت نمایند و یا مثل گروه دیگر با شفافیت پیوندشان را با جریان ضد انقلاب و برانداز اعلام نمایند، تکلیف مردم را زودتر مشخص می‌سازند، بنابراین نتیجه رویکرد برائت مبهم، نه تنها گسترش جایگاه پایگاه اجتماعی و یا حفظ آن نیست، بلکه ضد ان بوده و نتیجه معکوس خواهد داشت. اگر باور ندارید یک بار دیگر گذشته را مرور نمایید با وجودی که شیب جهت‌گیری خیانت‌ها ملایم‌تر بود، به تحلیل واقعی‌‌تری دست خواهید یافت.