براى آنکه به قوت و قدرت یهود بیشتر پى برده باشیم بد نیست به مطالب دیگری از کتاب (کُنْت فىاسرائیل) تالیف روزنامهنگار مشهور مصرى، ابراهیم عزت اشاره کنم.
و- فساد اخلاقی
«در اسرائیل فساد اخلاقی به حد اعلا رسیده، طورى که دیگر براى (نکاح) و (طلاق) مفهومى باقی نمانده است. معمولا دخترها با دامنهاى بالاى زانو یا شورت بیرون مىآیند و در طرفهاى عصر دختران و پسران، در خیابانها به راه افتاده و بدون کوچکترین توجهى به عابران مشغول معاشقه مىشوند... در هتل Dan Hotel همیشه چند دوشیزه یهودى چشم به راه مشترى موجود است، همین قدر کافى است که دست یکى را گرفته و به هرجا که بخواهید بیرون ببرید». روزنامه «هاعولام» ضمن تحقیقى نوشته بود: « زنا در اسرائیل به هیچ وجهى ممنوع نیست و حتى قانون هم نمىتواند از آن جلوگیرى کند». «چندى قبل یکى از نمایندگان یهودى لایحهاى مبنى بر منع زنا تقدیم مجلس کرد، ولى کنیساهاى یهودى با تصویب آن بشدت مبارزه کرد».
ز- اختلافهاى شدید ملت و رژیم اسرائیل
در ایامى که در اسرائیل اقامت داشتم، روزنامه «حیروت» مقالهاى نوشته بود که ترجمه آن از نظرتان مىگذرد: «لیفى اشکول، وزیر دارایى، پس از آن همه اختلاس و دزدی، باید معزول شود، ملت اسرائیل مىگوید: وزرا باید به حروف ابجد یکى پس از دیگرى معزول شوند، یعنى اگر از حرف «الف» شروع کنیم اشکول اولین کسى است که باید برکنار شود، سپس نوبت به بن گوریون مىرسد و بعد هم نوبت گولدامایرسون خواهد رسید و تا ملت از این دستگاه آسوده نشود ساکت نخواهد شد».
ح -2500 انجمن
«هرچیزى در اسرائیل انجمنى دارد. تعداد این انجمنها از2500 تجاوز مىکند تا آنجا که 46 صفحه از راهنماى تلفن اختصاص به انجمنهاى اسرائیل دارد».«در شهر تلآویو که یکى از شهرهاى مهم اسرائیل است آپارتمان بسیار باشکوه و مجللى براى کنفرانسهاى ساکنان یافا تلآویو اختصاص داده شده است، هر روزه ساکنان این 2 شهر در این عمارت که پارلمان نام دارد کنفرانسى تشکیل داده، در مسائل سیاسى، اقتصادى و مانند آن بحث و گفتوگو مىکنند. گاهى بازار مناقشه آنقدر گرم مىشود که به زد و خورد کشیده و بالاخره پلیس آنها را جدا مىکند، در فصل تابستان پارلمان را به باغهاى لندن که محلى خوش آب و هواست منتقل مىکنند... سابقا باغهاى لندن و میدان هربرت سموئیل و هتل دان، ملک یک جوان عرب به نام عیسى دهمش بود، ولى در اثر یک قمار آنها را به یک یهودى باخته و اینک در اسرائیل زندگى مىکند و همسرى یهودى دارد».
ط- شبهاى شنبه
«معمولا یهودیان در شبهاى شنبه مراسم مذهبى انجام مىدهند، این مراسم را «اروحات للشابات» یعنى غذاى روحى شب شنبه مىگویند. یکى از شبهاى شنبه در اسرائیل اقامت داشتم، براى تناول شام به خانه یکى از شخصیتهاى یهودى دعوت شدم. در اثناى تناول شام وکیل وزارت امور دینى (چون امور دینى در اسرائیل وزارت خاصى دارد) سخنانی به زبان ییدیه که زبان یهود ساکنین اروپاست ایراد کرده، آنها را وعظ و ارشاد کرد، بعدا موسیقى مذهبى شروع شده و پس از آن هرکسى کلاه مخصوص بر سر گذاشت و مشغول صرف شام شدند».
ى- اهمیت تعطیلىهاى مذهبى
«اصولا تعطیلىهاى دینى اسرائیل از شب شنبه شروع شده و شب یکشنبه پایان مىیابد. در این مدت همه بانکها، وزارتخانهها، بازارها و حتى تاکسىها و اتوبوسها تعطیل هستند و خلاصه در این 24ساعت همه وسایل زندگى از کار مىافتد».
ک- تبلیغات علیه اعراب
«یکى از مسؤولان بزرگ اسرائیل شخصا به من گفت: ما یقین داریم که همه تهدیدهاى مسلمانان پوچ و بىاساس است ولى ما از آنها براى تبلیغات علیه عرب استفاده مىکنیم».
ل- وضع مساجد و رفت و آمدهای مسلمانان
«… هیچ مسلمانى حق ندارد بدون اجازه دولت از شهر یا دهکده خود خارج شود. چنانچه چندى پیش یک جوان عرب را به جرم اینکه براى عیادت دخترش بدون اجازه از دهکده خارج شده است اعدام کردند».
«مسجد بزرگ یافا را خراب کرده و مسجد عمقا و سماویه را به زبالهدانى تبدیل کردهاند و مساجد دیگرى را هم مبدل به تئاتر کردند. مقابر مسلمانان و مسیحیان عرب در اختیار دولت است و هر روز به اسم کشیدن خیابان آنها را خراب کرده، استخوانهاى مردهها را آتش مىزنند!»
م - فشار بر روستاییان مسلمان
«دولت اسرائیل اهالى قریه «امّالفحم» را به جرم مسلمان بودن تحت فشارهاى غیرانسانى قرار مىداد، آنها نیز در تلگرافى از پاپ تقاضا کردند به آنها اجازه داده شود به دین مسیحیت وارد شوند». این مطالب دردناک از کتاب «کُنْتُ فىاسرائیل» تالیف روزنامهنگار مشهور مصرى، ابراهیم عزت بود و این صدای همان فلسطینی است که هنوز فریاد آوارگانش به گوش میرسد؛ فریادی که قصه تلخیها و سختیهای مسیحیان آن، آوارگان مسلمانش و مردم مظلومی است که لگدمال چکمههای صهیون لعین شدهاند.