تاریخ انتشار : ۱۸ مهر ۱۳۹۰ - ۱۲:۰۴  ، 
شناسه خبر : ۲۲۸۱۰۳

«بخش سیاسی خارجی»
یکی از مهمترین اهدافی که در انقلاب کبیر فرانسه 1789، فاتحان باستیل بر آن تکیه داشته و در منشور ملی انقلابی خویش بدان رسمیت بخشیدند، آزادی عقیده و تکیه بر خواست فردی در جامعه بود. آزادی که از هرگونه مخالفت دخالت ساختار سیاسی مصون باشد. این اصل بعنوان یکی از محورهای عمده مرام دموکراسی بعدها در فرانسه و سایر کشورهای اروپایی پذیرفته شد.
اما در عالم سیاست سیاستگذاران غربی همواره بین آنچه که بر روی کاغذ می‌آید و آنچه بدان عمل می‌شود فرسنگها فاصله گذاشته‌اند. سیاستهای استعماری حال و گذشته این قدرتها بخوبی گواه بر این مدعاست که دموکراسی در غرب تنها یک عقیده و مذهب، نژاد و ملت خاص را در بر می‌گیرد و زمانیکه برحسب مقتضیات سیاسی، این طبل توخالی (دموکراسی غربی) با سایر مذاهب و نژادها و خارجیان مقیم غرب برخورد کرده است، آنوقت پدیده تبعیض محور خط‌مشی سیاسی دولتهای فوق‌الذکر قرار می‌گیرد. اعلام ممنوعیت حجاب اسلامی در مدارس فرانسه توسط «فرانسوا بایرو» وزیر فرهنگ نمودی از واقعیت فوق است. که این‌بار ضرورت منافع تبعیض‌آمیز و استعماری، یک دولت غربی دامنگیر خانواده‌های مسلمان ساکن فرانسه شده است، که بخاطر حفظ عقیده خویش مجبورند تا فرزندان خود را از مدارس دولتی بیرون بکشند.
وزیر فرهنگ فرانسه در گفتگو با مجله «لوپوئن» مقرر کرده است مدارس نباید علائم و نشانه‌های اسلامی آشکار مانند چادر یا روسری را که دختران مسلمان می‌پوشند بپذیرند.
این تصمیم دولت فرانسه که بیش از همه چیز ریشه در روح اسلام‌ستیزی مقامات سیاسی این کشور دارد، می‌تواند وجهه این دولت غربی را در عرصه روابط بین‌الملل و بویژه در میان کشورهای اسلامی هرچه بیشتر زیر سئوال برد. وجهه‌ای که با اقدامات استعماری پاریس در مقابله با مسلمانان جبهه نجات اسلامی در الجزایر (که در واقع حاکمان واقعی عرصه سیاسی الجزایر بشمار می‌روند) مشروعیت جهانی این دولت را زیر سئوال برده است.
در اعتراض نسبت به این تبعیض آشکار مقامات الیزه، 9 اتحادیه اسلامی در یک بیانیه مشترک سیاست ضد اسلامی دولت فرانسه را مورد حمله قرار دادند. رهبران این اتحادیه‌ها ضمن ابراز نگرانی از اظهارات «فرانسوا بایرو» وزیر فرهنگ فرانسه ابراز کرده و از او پرسیده‌اند آیا مسلمانان باید فرزندان خود را از مدارس دولتی بیرون بکشند. آنها این سئوال را مطرح می‌کنند، دخترانی که تصمیم گرفته‌اند مذهب خود را رعایت کنند چه جرمی را مرتکب شده‌اند که مستوجب مجازات هستند.