نویسنده: سامان فکرى
اخیراً بی بی سی فارسی در اقدامی مشکوک، شبه مستندی طولانی با عنوان «خط و نشان رهبر» به نمایش گذاشت که واکنش ها و بازتاب های بسیاری در پی داشت.
اخیراً بی بی سی فارسی در اقدامی مشکوک، شبه مستندی طولانی با عنوان «خط و نشان رهبر» به نمایش گذاشت که واکنش ها و بازتاب های بسیاری در پی داشت. این به اصطلاح مستند در قالب مصاحبه با اشخاصی مانند «محمود مرادخانی» (پسر شیخ علی تهرانی که اصولاً با نظام و انقلاب اسلامی مشکل داشته و اسناد خیانت پدرش در پناهنده شدن به صدام زمان جنگ موجود است)، «رجبعلی مزروعی» (نماینده اصلاح طلب و ساختارشکن دوره ششم مجلس شورای اسلامی)، «ابوالحسن بنی صدر» (رئیس جمهور خائن و معزول و فراری دهه 60) و چند تن دیگر تهیه و تولید شده است.
این «مستندنما» با پخش آشوب های خیابانی پس از انتخابات دور دهم ریاست جمهوری و صحنه هایی که عده ای در خیابان ها مشغول آتش زدن اموال عمومی هستند، آغاز و در طول برنامه، با فواصل مشخص به طور حساب شده ای صحنه های اغتشاشات فتنه 88 را نمایش می دهد که بی بی سی از آنها به عنوان «مردم معترض ایران» یاد می کند و البته در پایان فیلم، آنجا که «جنبش سبز» را الهام بخش انقلاب های اخیر منطقه معرفی می کند، یکی از اهدافش را مشخص می کند.
در خصوص این مستند حرف ها و نکات زیادی می شود گفت، اما آنچه برای نویسنده حائز اهمیت است، دونکته می باشد؛ یکی بازتاب های خبر و تیپولوژی افراد یا جریان هایی که به آن پرداختند و دیگری گونه شناسی اهداف و انگیزه های رسانه ای چون بی بی سی انگلیس از آماده سازی و پخش چنین مستندی. در هر صورت بیشترین واکنش ها را این خبر در بین دو گروه عمده داشت؛ یکی ضدانقلاب که به آن بخش از مستندنما که به نوعی در تعریف و تمجید از رهبری و مدیریت سیاسی امام خامنه ای (مدظله العالی) بود، اعتراض داشت و دسته دیگر که طرفداران و انقلابیون بودند که نسبت به شکل و محتوای این به اصطلاح شبه مستند اعتراض داشتند و آن را توهین آمیز، مخلوط به دروغ، به لحاظ سندی بسیار ضعیف و مغشوش و از حیث محتوا دارای هدف سیاسی می دانند.
اما به راستی همزمانی پخش این مستند با برگزاری نخستین همایش بین المللی بیداری اسلامی با شرکت بیش از هزار میهمان اندیشمند از 80 کشور توسط BBC با چه هدف و انگیزه ای صورت گرفته است؟!
با اندکی تأمل در مستند یاد شده متوجه می شویم که بی بی سی اهداف چندگانه ای را با تولید و پخش آن دنبال کرده است.
1-تضعیف رهبر بزرگ اسلام؛ امروز هر چه انسان در دور و بر جهان اسلام جست وجو می کند، عبای رهبری جهان اسلام جز بر تن ایشان برازنده کسی نیست. این موضوع را هر کسی هم نداند غربی ها با توجه به اندیشه، قوت مدیریت و رهبری، محبوبیت جهانی، بی توجهی به ذخارف دنیوی که دنیا دوستی بسیاری از رهبران دنیا بزرگ ترین نقطه نفوذ و آسیب آنها است و صدها امتیاز دیگر ایشان خوب می دانند و لذا قلب تپنده و مغز متفکر نظام اسلامی را هدف گرفته و می کوشند با تخریب آن، انقلاب اسلامی ایران را با تمام خصوصیات منحصر به فردش تضعیف کنند.
2-تحت الشعاع قرار دادن پیروزی های سیاسی اخیر ایران؛ همچون برگزاری همایش شکوهمند «بیداری اسلامی» و استقبال گسترده نخبگان و روشنفکران مسلمان از بیانات روشنی بخش و راهگشای معظم له که اصلاً به مذاق بلندگوی تبلیغاتی استعمار پیر خوش نیامده است. از این رو، پروژه انتقال رهبری جهان اسلام از نماینده حقیقی اسلام ناب انقلابی به شخصیت های بدلی و خنثی را با چنین مستندهایی پیگیری می کنند. کما اینکه «صدای آمریکا» نیز در همین راستا نخست وزیر سکولار ترکیه را «رهبر جهان اسلام»! لقب داد.
3-دمیدن جان تازه به کالبد بی جان «فتنه مرده سبز»؛ در آستانه انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی از دیگر اهدافی است که این رسانه ها را واداشته که نقشی را در این مورد به عهده بگیرند، غافل از آن که خط و نشان رهبر ما به فضل و عشق الهی، چنان در جان و فکر میلیون ها انسان آزاده در سراسر جهان نفوذ کرده است که حاضرند به یک اشاره معظم له طومار خفاشان و شب پره ها را در هم بپیچند.