داوود سلیمانی: جنبش دانشجویی با سازمان یافتن انقلاب، دستخوش تغییر میشود
«داوود سلیمانی» گفت: جنبش دانشجویی را نباید با افراد اشتباه گرفت؛ این که افرادی از درون جنبش دانشجویی به حاکمیت بروند، نمیتوان گفت که جنبش به حاکمیت رفته است.
این نماینده تهران در میزگرد «جنبش دانشجویی و مسئولیتهای امروز» با تأکید بر لزوم مدنظر مدنظر داشتن نقاط مثبت و منفی گذشته جنبش، افزود: با آسیبشناسی جنبش دانشجویی و تحلیل گذشته میتوان راهحلها را شناسایی کرد.
وی ماهیت جنبش دانشجویی را «الزاماً اپوزسیونی» ندانست و گفت: این جنبش میتواند در برههای رویکرد کاملاً انتقادی و تحولگرا داشته باشد و در زمانی حمایتگرا باشد.
وی در این زمینه به اشغال سفارت آمریکا و شرکت در جنگ تحمیلی اشاره کرد.
سلیمانی جنبش دانشجویی را جریانی سیاسی و از مراجع جامعه خواند و درباره شخصیت جنبش، گفت: بخشی از جنبش دانشجویی میتواند لاییک باشد اما آن قسمت جنبش که خودجوش بوده را اسلامی ارزیابی میکنم.
وی با اشاره به این که پس از هر انقلاب احتمال برگشت آن تا زمانی وجود دارد، نقش جنبش دانشجویی را در تثبیت انقلاب اسلامی بسیار مؤثر دانست و خاطرنشان کرد: جنبش دانشجویی با تحول شرایط و سازمان یافتن انقلاب میتواند دستخوش تغییر شود لذا پس از جنگ، شاهد تحولی در دیدگاهها میشویم که از نوعی جزمگرایی به نوعی تنوع در عرصه اندیشه، ایدئولوژی و کثرتگرایی در عرصه اعتقادات میرود.
سلیمانی افزود: در شرایط جدید، توجه به نهادهای مدنی، حضور قانون و توزیع قدرت مطرح میشود.
وی همچنین گفت: با تنوع عرصه تفکر و وجود دیدگاههای متفاوت الزام به دموکراسی به وجود آمده که جنبش صفشکن این مسأله است.
سیاسیراد: شبه تشکلهای دانشجویی که از بیرون دانشگاه حمایت میشوند، اصالت ندارند
«شمسالدین سیاسیراد»، عضو سابق دفتر تحکیم وحدت نیز در این میزگرد گفت: چون جنبش دانشجویی ارتباط تنگاتنگی با گذشته خود دارد، بدون تحلیل گذشته آن، نمیتوان موقعیت کنونی، چالشهای مواجه و مسئولیتهای امروز جنبش را بررسی کرد.
وی خاطرنشان کرد: شبه تشکلهای دانشجویی که از بیرون دانشگاه سفارش و حمایت می شوند، اصالت نخواهد داشت و از طرفی در درون جنبش اصیل دانشجویی نوعی تکثر و تنوع وجود دارد که از آن جمله میتوان به دفتر تحکیم وحدت اشاره کرد.
وی گفت: امروز جریان حاکمیت با جنبش دانشجویی برخورد دوگانه دارد. بخش مردمسالار، برخوردی توأم با تأیید و تحمل دارد ولی بخشهای دیگر حاکمیت، با بخشی از مواضع جنبش دانشجویی که موافق آن نیست، برخورد قضائی میکند.
وی درباره مسئولیتهای جنبش دانشجویی در حال حاضر، بر عقلانیت و اعتدال برای عبور از دوران گذار تأکید کرد و گفت: «جنبش دانشجویی باید پروژه اصلاحات را به نتیجه برساند.»
وی ارتباط الزامآور و یکسو با بخشهایی از حاکمیت را برای این جنبش خطرناک دانست و گفت: جنبش دانشجویی برای جلوگیری از رادیکالیزه شدن مطالبات مردم و بروز بحرانهای حاد در عرصه اجتماعی باید فضا را برای ایفای نقش نخبگان خارج از دانشگاه و حاکمیت باز کند تا حوزه سیاسی نقد مستمر شود.
ابوالحسنی: تبدیل شدن به «نهاد»، جنبش دانشجویی را تهدید میکند
دکتر «ابوالحسنی»، استاد دانشگاه، نیز در این میزگرد گفت: پایان جنگ، از میان رفتن رهبر کاریزما، جابهجایی نخبگان حاکم، به قدرت رسیدن دولت هاشمی و آغاز سیاستهای خاص توسعه، دو نتیجه همزمان را به همراه داشتند، یکی انسداد سیاسی و حذف نیروهای خط امام در عرصههای سیاسی از جمله خبرگان رهبری و مجلس شورای اسلامی و تبلیغ باور سیاسی ـ دینی خاصی که به گمان طرفداران خط امام با نظرات حضرت امام(ره) سازگاری نداشت و دیگری، اتخاذ سیاستهای سرمایهداری، بورژوازی وابسته و تبلیغ نظام مصرفگرایانه، تعدیل، خصوصیسازی و تبلیغ رفاه و تجمل و گرایش مسئولان حاکمان به سمت زندگی مرفه بود.
وی این جریانات را موجب تجدید حیات و واکنش شدید جنبش دانشجویی دانست و افزود: در این دوره، نیز خاستگاه، جنبش همچنان مردمی، آرمانهای آنان تداوم خط فکری امم و مرحوم شریعتی، با مطالبات سیاسی، دموکراتیک و ضدیت با انسداد سیاسی بود.
این استاد دانشگاه گفت: رهبران و منورالفکرهای این جنبش بعد از دوم خرداد با موفقیت در انتخاباتهای ریاست جمهوری به شوراهای اسلامی و مجلس شورای اسلامی به درون حاکمیت راه مییابند و تبدیل به هیأت حاکمه میشوند که در این فرآیند، اول این که نخبگان فکری جنبش با درگیر شدن در امور اجرایی، نتوانستند کماکان به تولید اندیشه و ایدئولوژی تداوم بخشند و استراتژیهای نوین بیافرینند، ثانیاً با عدم پیشرفت مورد انتظار جریان اصلاحات و مواجهه آن موانع درون ساختاری، نوعی دلسردی و ناامیدی در طرفداری جنبش دچار تعارض درونی شده است چرا که بخش اعظم نیروهای حاکم را رهبر و نیروهای جنبش دانشجویی تشکیل میدهند و در حقیقت جنبش دانشجویی در هیأت حاکمه سهیم شد و این جاست که خطر تبدیل شدن یک جنبش به یک نهاد به وجود میآید.
وی راهحل این جنبش را، جدا شدن و گره نزدن اصول، آرمانها و استراتژیهای خود به گروههای حاکم دانست و تأکید کرد: جنبش دانشجویی باید خود را از قدرت رسمی جدا نگه دارد.