تاریخ انتشار : ۱۹ دی ۱۳۹۰ - ۱۰:۰۲  ، 
شناسه خبر : ۲۳۲۸۴۸

مهدی سعیدی
چند‌ماه قبل از آغاز انتخابات ریاست‌جمهوری دهم، به تدریج زمزمه‌هایی درباره ضرورت سلامت انتخابات از طرف افرادی مطرح شد که خود از طراحان نظام انتخاباتی کشور بوده و به خوبی می‌دانستند ساختار نظام انتخاباتی کشور، امکان هرگونه انحراف و تقلب در انتخابات را از جریان‌های سیاسی سلب کرده است.
این اظهارات عجیب و مشکوک که اولین‌بار توسط آقای هاشمی‌رفسنجانی مطرح شد، در ماه‌های بعد توسط منتسبان به یکی، دو تن از نامزدهای انتخاباتی و رسانه‌های بیگانه همسو با این جریان تکرار و دستمایه برخی اقدامات مشکوک دیگر این جریان از جمله راه‌اندازی مجموعه‌ای غیرقانونی با عنوان «کمیته صیانت از آرا» شد. نگاه‌های تیزبین نیروهای دلسوز انقلاب هرچند نسبت به این اظهارات ناصواب احساس نگرانی می‌کرد اما هیچگاه فکر نمی‌کرد نامزدهای جریان سیاسی که روزگاری خود را مدعیان خط امام(ره) می‌دانستند، به بازیگر سناریوی کودتای مخملین دشمن بدل شوند. فردای 22 خرداد بود که مشخص شد این زمزمه‌های گوشخراش، «اسم رمز آشوب‌های خیابانی» بوده و اغراض دیگری را جز تضمین سلامت انتخابات دنبال می‌کرده است. بار دیگر در آستانه انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی، همان زمزمه‌های ناموزون به زبانی دیگر از همان گلوهای... شنیده می‌شود. آقای هاشمی‌رفسنجانی در دیدار اعضای هیات مدیره مجمع استانداران جمهوری اسلامی، از لزوم آنچه «ترمیم اعتماد مردم» خواند سخن گفت و چند روز بعد سخنان خود را درباره انتخابات مجلس نهم صریح‌تر کرد و در دیدار جمعی از روزنامه‌نگاران گفت: «اگر به مُرّ قانون اساسی و قانون انتخابات به درستی و به دور از دخالت سلایق شخصی و جناحی عمل شود، انتخابات پیش روی کشور با شفافیت و سلامت و عدالت برگزار خواهد شد».
ی همچنین تصریح کرد: «راه درست این است که مردم احساس کنند مسؤولان به رای و حق سیاسی آنان احترام می‌گذارند». وی همچنین در دیدار شورای مرکزی حزب اصلاح‌طلب با اشاره به اینکه مردم چیزی جز این نمی‌خواهند که در سرنوشت و آینده خود تاثیرگذار باشند، گفت: «مردم می‌خواهند رایشان تاثیرگذار باشد و تزئینی نباشد». این اظهارات توسط آقای خاتمی نیز تکرار شد و وی نیز گفت: «نمی‌توانیم بگوییم جمهوری اسلامی داریم ولی رای مردم در آن اثری ندارد و تزئینی است». این اظهارات هماهنگ و دوپهلو که احتمالا تعابیر مشابه آن را در روزهای آتی نیز توسط برخی دیگر از اعضای این جریان خواهیم شنید، می‌تواند حکایت از آغاز سناریویی جدید داشته باشد که بار دیگر در آستانه انتخابات مجلس نهم در حال طرح‌ریزی است. درباره این اظهارات باید گفت، تلاش برای اعتمادسازی وظیفه‌ای است مستمر که هر نظام سیاسی بدان نیازمند است. نظام جمهوری اسلامی نیز مستثنا از این ضرورت نیست و همواره باید تلاش کند از همه توانمندی‌ها و ابزارهایش برای تحقق آن گام بردارد. اما آنچه در این میان محل مناقشه و اعتراض است، شنیدن این اظهارات از سوی کسانی است که خود در مسیر بی‌اعتمادسازی ملت گام بر‌داشته‌اند.
حتی همین اظهارات نیشدار ایشان نیز نه‌تنها تلاشی برای افزایش اعتماد عمومی نیست، بلکه بخشی از سناریوی ناصوابی است که در جهت ایجاد التهاب و بی‌اعتمادی در افکار عمومی و تنها با هدف بهره‌برداری‌های انتخاباتی صورت می‌گیرد. براستی در انتخابات پیشین چه کسانی در مسیر بی‌اعتمادی ملت به مسؤولان گام برداشتند؟! چه کسانی از ماه‌ها قبل برای جبران ناتوانی خود سناریوی القای تقلب در انتخابات را کلید زدند؟! کدام جریان با کمال وقاحت دستگاه‌های قانونی نظام را صاحب صلاحیت برای نظارت بر انتخابات ندانسته و درخواست خیانت‌آمیز نظارت نهادهای بین‌المللی بر انتخابات را مطرح کرد؟! کدام نامزد انتخاباتی مجریان انتخابات را به دروغگویی و فریبکاری متهم کرد؟ چه کسانی به جای تمکین در برابر قانون و پذیرش نتیجه انتخاب ملت، فریاد تقلب سر داده و با فریب هواداران آنها را به خیابان‌های پایتخت کشاندند، بدون آنکه اسناد و مدارک قابل قبولی برای ارائه داشته باشند؟! چه کسانی مکانیزم رهبری برای رفع اختلافات و اعتمادسازی در اعطای فرصت 5 روزه به شورای نگهبان برای بازشماری بخشی از آرا را نپذیرفته و بر ادامه آشوب تاکید ورزیدند؟!
اینها تنها بخشی از سوالات بی‌پاسخی است که در اذهان عمومی باقی‌مانده، لذا خطاب به این جریان سیاسی باید گفت که حنایتان دیگر برای ملت ایران رنگ باخته و ترفند انتخاباتی‌تان به سناریوی سوخته‌ای بدل شده است که جز روسیاهی برای طراحان آن نتایجی نخواهد داشت. اگر در انتخابات گذشته ملت و دلسوزان نظام اسلامی به دلیل اعتماد به شما نشانه‌های سناریوی آشوب و کودتای مخملی را نادیده گرفتند، این بار با تمام حواس رفتار سیاسی شما را زیر نظر داشته و اجازه نخواهند داد خط آشوب و التهاب در انتخابات بار دیگر تکرار شود چرا که به حکم آن سخن حکیمانه «عاقل از یک سوراخ 2 بار گزیده نمی‌شود!»